We willen met elkaar een doel willen bereiken en werken daar hard voor. Als het lukt, geven we een groot deel van het geld dat we samen verdiend hebben, aan vreemden die daar niets voor gedaan hebben. Vreemden die meestal al veel geld hebben maar die het woord "genoeg" niet kennen. We noemen hen aandeelhouders en iedereen doet alsof dat gedrag de normaalste zaak van de wereld is. Zie daar de collectieve gekte die wij ons hebben laten overkomen. Mathieu Weggeman, NRC Handelsblad 23-3-2007.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Vorige week verscheen de eerste wetenschappelijke studie die gekeken heeft naar de historische impacts van klimaatverandering op de globale voedselproductie. De twee Amerikaanse auteurs, Lobell en Field, concluderen dat de huidige productie van tarwe, gerst en maïs 3% lager uitkomt vanwege de opwarming sinds 1981. De vermindering in productie van 40 miljoen ton aan granen zorgt voor een jaarlijks economisch verlies van 5 miljard dollar. “Based on these sensitivities and observed climate trends, we estimate that warming since 1981 has resulted in annual combined losses of these three crops representing roughly 40 Mt or $5 billion per year, as of 2002.” Het goede nieuws is dat het effect van de opwarming op de rijstproductie nagenoeg nul is tot nu toe.
Twee verhalen op dezelfde dag die naadloos op elkaar aansluiten. Allereerst een artikel over de Amerikaanse regering die in Europa de gegevens van financiële instellingen ophaalt. We schreven hier kort over nadat bekend was geworden dat Swift desgevraagd inzage gaf in internationale transacties. Joep Dohmen Dimitri Tokmetzis zijn hier voor NRC Handelsblad eens goed ingedoken (hulde!). Daar komt naar boven dat eigenlijk alle bankgegevens opgevraagd kunnen worden door de Amerikanen, zonder dat de wet in Europa of Nederland daarin voorziet. Dit alles onder het mom van terrorisme bestrijding.
Dan het artikel over de FBI in de VS die gegevens verkregen middels de Patriot Act misbruikt voor andere onderzoeken dan naar terrorisme. En hier gaat het dan ook over onze financiële gegevens die toch al op dubieuze wijze verkregen zijn.
Ik raad u aan beide artikelen volledig te lezen om een goed beeld te krijgen bij wat er nu werkelijk gaande is (tenzij u Zutman heet). Quote van Jacob Kohnstamm in het NRC artikel:
„Wat zou u ervan vinden als Poetin of de Chinezen hier uw financiële gegevens zouden opvragen? Uw spaartegoeden, hypotheek, bankafschriften. Zouden wij dat accepteren?”
De vraag is echter, wat doen we hiermee? De politiek heeft na wat vragen en een ontwijkend antwoord van Zalm vorig jaar het er maar bij gelaten, op een kleine oprisping na. Europa is in overleg en de banken geven geen commentaar.
In de tussentijd heeft een vreemde mogendheid de vrijheid mijn financiële gegevens op te vragen zonder tussenkomst van een rechter in Nederland of een wet die hier duidelijke regels voor stelt. En omgekeerd hoeven we dit echt niet te proberen.
Het is toch wel gênant om zien dat er zo nonchalant omgesprongen wordt met deze flagrante schending van onze privacy.
Hoe hier iets aan te doen? In de pen klimmen maar weer. Allereerst een e-mail sturen naar de Tweede Kamer. En eigenlijk ook maar een schrijven naar alle financiële instellingen waar ik diensten heb lopen. Met name voor dat laatste kan ik wel wat hulp gebruiken. Gegeven de glibberigheid van de banken in deze kwestie, is het zaak de brief goed te formuleren. Reacties hierop zijn dan ook van harte welkom.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Morgen begint de Amerikaanse president Bush aan een zesdaagse reis door Latijns-Amerika. Op zijn reis zal deze telg van de Texaanse olieindustrie de fundamenten proberen te leggen voor een “een markt over het hele halfrond die een stabiel aanbod aan biobrandstoffen garandeert” (IPS). Een ethanol-OPEC soort van… Brazilië is wereldwijd de grootste producent van ethanol en de VS willen voor hun brandstofbehoefte minder afhankelijk zijn van onstabiele regio’s zoals het Midden-Oosten. En 1+1=2. Bush zal tijdens deze reis door Brazilië, Uruguay, Colombia, Guatemala en Mexico een energie-aanbod doen om de toenemende ‘macht’ van de roemruchte olieboeren Chavez en Ahmadinejad te counteren (Brazil Mag).
Met deze actie probeert Bush te verhinderen dat onder leiding van de Venezolaanse president Chavez er een Latijns-Amerikaans handelsblok ontstaat dat anti-Amerikaans opereert. Maar tegelijkertijd kan deze koers richting een ethanol-OPEC drastische gevolgen hebben voor het landgebruik in Latijns-Amerika. Is dit een waardevolle kans om marginale landbouwgronden beter te benutten of verandert het continent in één grote energie-akker en komen natuur en lokale voedselvoorziening nog meer onder druk te staan? Volgens de Venezolaanse specialist Alfredo Michelena is een ethanol-OPEC ondenkbaar. “Maar ethanol kan wel in de plaats komen van een beperkt deel van het aardolieverbruik in de VS – zowat de hoeveelheid die Venezuela nu aan de VS levert.” (IPS)
Gisteren in het nieuws:
De politieke wil ontbreekt om het toezicht op de visserij te verbeteren en uitsterven van een aantal vissoorten tegen te gaan. Onder meer kabeljauw, heilbot, heek en tonijn worden bedreigd.
Extra wrang als je dan vandaag het volgende bericht leest:
The European Commission has welcomed the news of the ratification of the Fisheries Partnership Agreement (FPA) by the Kingdom of Morocco. The agreement will enter into force immediately and will run for a period of four years.
Raakt de vis op in je eigen wateren? Dan betaal je toch gewoon een ander land wat geld om daar verder te vissen.
Veel duidelijker hadden ze de eerste uitspraak niet kunnen bevestigen.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.