De mobiele telephoon wordt steeds minder gebruikt om gewoon mee te bellen. Dagblad De Pers wist vanochtend te melden dat het in Japan da bomb is een boek op je mobiel te tikken; en te lezen. Een boek? Ja, een boek. Woningen in Japan schijnen te krap te zijn om een fijne compu te stallen en daarom wijkt de Japanner uit naar zijn gsm. In eigen land is het nog geen hit, maar wat niet is, kan nog komen. Alhoewel hier natuurlijk iedereen wél beschikking heeft over turbo-internet en power-pc's. Desalniettemin nodig ik u uit hieronder ons eigen mobiele boek te schrijven, weliswaar niet op handy-formaat, maar wel met maximaal 159 tekens per comment. Kan 'ie binnenkort als sms-boek worden uitgegeven. Ondertussen vraag ik me af wanneer gsm-fabrikanten nu es komen met een geïntegreerde AfstandsBediening.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
I was struck that the youngsters manage without interpretation – all, including the French, use English for all the debates and discussions. Not yet something we can look forward to in the European Parliament, but an interested indicator of the trend towards our language – or a simplified version of it – becoming the lingua franca of Europe. (Blog Richard Corbett)
De Britse Europarlementariër Richard Corbett (socialistische fractie) was dit weekeinde in Den Haag voor een conferentie van de Jonge Socialisten. Hij verbaasde zich over hoe gemakkelijk de jonge generatie Europeanen met de engelse taal omspringen. Een constatering die ik sinds Interrail 1991 al met hem deel. Gaat het er dan nu eindelijk toch van komen: een lingua franca voor Europa? Kunnen we alle nationale trotsjes opzij schuiven, gaan Europeanen nu eens eindelijk met elkaar communiceren, komt er één Europese blogosfeer en is binnen 20 jaar dat absurde tolkencircus in het Europarlement overbodig? Let’s europoll:
Hier een crosspost van een stuk van Apostolov van Panzerfaust.org dat wij met dank overnemen. U kent hem van de serie “Afslag Apostolov” van afgelopen zomer.
Afgelopen vrijdag was het zover. Het meest besproken evenement op de Architectuuragenda van de afgelopen maand in de Doelen te Rotterdam. Architectuur 2.0 zou even antwoord kunnen geven op de vraag der vragen in de architectuur: waar moet het heen met de architectuur? Of zoals in de ondertitel gesuggereerd werd: What is the destiny of Architecture?
De groten der Nederlandse rivierklei werden opgetrommeld om eens even dit lot of noodlot van de architectuur te bespreken. Francine Houben (Mecanoo), Wiel Arets (Wiel Arets), Ben van Berkel (UNStudio), Willem-Jan Neutelings (Neutelings-Riedijk), Winy Maas (MVRDV) en Rem Koolhaas (OMA) mochten uitvechten wat dit lot nu eigenlijk was en presenteerden hun visie op de toekomst van de architectuur. Tenminste dat was de bedoeling.
Het symposium was georganiseerd door het NAi, onder leiding van Ole Bouman, die tevens moderator van de dag was, bestond uit lezingen van bovengenoemde gerenommeerde architecten, maar ook uit toespraken van Ivo Opstelten, Eelco Brinkman en Rijksbouwmeester Mels Crouwel. Tussendoor werd het werk getoond van 4 jonge Nederlandse Architecten die in minder dan 5 min hun recentste werk konden tonen en er tegelijkertijd een mini-visie op nahielden.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Chocolade Haas – Sander Plug (via)
Update 3-12-07: Dit is de oorspronkelijke versie van het filmpje.
Mijn uitstapje naar Panzerfaust heeft me plots motivatie gegeven om een oude gewoonte weer op te pakken. Dus ga ik hier verder waar ik meer dan een jaar geleden gestopt was (met één kleine uitzondering).
Met dank aan Peter breng ik u Emily Allchurch. Wat zij presenteert ziet er vaak op het eerste gezicht uit als een gewoon semi-realistisch schilderij. Maar nadere bestudering laat zien dat het immense fotocollages zijn met vaak bijzondere details. De gallery op haar eigen site geeft daar wat voorbeelden van. Vooral de werken geïnspireerd op Piranesi zijn fraai.
Hopelijk voelt hier in de regio iemand zich nou geroepen om een tentoonstelling met haar werk in te richten. Want volgens mij komt het effect pas echt goed over als je er voor staat.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Giorgio Vasari, 1511-1574, kunsthistoricus maar ook schilder.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.