Bijzonder als hij toont in 't werk van zijn penselen Een scherpe zuiverheid, daar de ogen lang op spelen - Cornelis de Bie in Het Gulden Cabinet der Edel Vry Schilderconst (1662) Telkens wanneer ik een tentoonstelling van een klassieke schilder bezoek, bekruipt mij een soort gevoel van nostalgie. Het is een soort heimwee naar de tijd waarin de schilders nog fungeerden als chroniqueurs die op realistische wijze portretten, stillevens of landschappen schilderden en op die manier een schat aan informatie over het leven in vroeger tijden voor ons hebben achtergelaten. Natuurlijk, de figuratieve kunst bestaat nog steeds, maar het lijkt niet meer mogelijk om een waarheidsgetrouwe weergave van de werkelijkheid te maken. Wellicht missen de de huidige kunstenaars de verfijning in techniek, heeft men moeite met het Hollandse licht of hebben ze er domweg gewoon geen zin in. De taak lijkt te zijn overgedragen aan de fotografen. De wintertentoonstelling in het Rijksmuseum toont voor het eerst een serie van 23 werken bij elkaar van de zeventiende eeuwse schilder Karel du Jardin (1626-1678). De schilder van landschappen, dramatische Bijbelse taferelen en portretten van welgestelde lieden uit Amsterdam wist ondanks zijn eenvoudige komaf (zijn vader was vetverwerker uit het slachtafval van runderen) zich op te werken tot één van de meest succesvolle schilders van zijn tijd. Hoe hij dat gedaan heeft en wie zijn leermeesters zijn geweest, is onbekend. Voor het laatste worden Nicolaes Berchem en Paulus Potter genoemd, maar dat is niet met zekerheid te zeggen. Du Jardin begint eind jaren '40 met het maken van zijn eerste schilderijen. In zijn stijl volgt hij de zogenaamde 'Italianisanten', Nederlandse schilders die naar Italië trokken om het zuidelijk landschap te schilderen en dat terwijl hij pas de laatste drie jaar van zijn leven in Italië verblijft.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Vuurwerk -consumentenvuurwerk om precies te zijn- is gevaarlijk, vervuilend en kan in sommige gevallen zelfs terroristisch overkomen. Maar vuurwerk is ook leuk, mooi en het hoort bij de viering van Oud & Nieuw. Arno Bonte gemeenteraadslid van GroenLinks te Rotterdam diende een voorstel in om consumentenvuurwerk voortaan te verbieden. Het is voor burgers toch al 364 dagen per jaar verboden om vuurwerk af te steken. Waarom niet dan gewoon het op die 365ste dag ook verbieden en het vuurwerk overlaten aan de staat zoals in veel ons omringende Europese landen gebruikelijk is?
Het Radio1 programma stand.nl deed een peiling onder haar luisteraars en kwam op bijna 60% voorstanders van het verbod. Opvallend, maar de Radio1-luisteraar is niet representatief van de vermaledijde Nederlandse samenleving. Is Nederland (over)rijp voor een vuurwerkverbod? Groenlinks liet peil.nl een peiling uitvoeren (zie: DavidRietveld.nl) en kwam met een iets gedifferentieerder beeld.
De conclusie: bent u tégen het vuurwerkverbod dan bent u waarschijnlijk een PVV stemmende jeugdige Hagenees. Bent u juist vóór het vuurwerkverbod dan is de kans groot dat u een op de Dierenpartij stemmende gepensioneerde Amsterdammer bent. Afijn, bekijkt u zelf de gedetailleerde onderzoeksresultaten. Vanwege het overvloedige cijfermateriaal houden wij op Sargasso nu even zelf geen peiling, maar voetzoekers en gillende keukenmeiden kunt u uiteraard kwijt in de comments.
Update (2009-01-02): Voor de mensen die de petitie zoeken, die staat hier.
De inspiratie voor dit stukje is geheel gevoed door een artikel van Ron Rijghard in het Cultureel Supplement van afgelopen vrijdag. Maar voor wie dat gemist heeft of er nog niet aan toegekomen is, wil ik zijn “pleidooi voor liedjes die eindigen in een lach” hier niet onvermeld laten. Weliswaar noemt Rijghard de single Thou shalt always kill de plaat van 2007, ik heb alweer schoon genoeg van al dat terugblikken en voorspel een groots jaar voor Dan le Sac vs Scroobius Pip in 2008.
Het tweetal maakt een soort van electro-hop, waarbij de eerste de beats verzorgt en de tweede eroverheen rapt in een onversneden Engels zoals we dat ook kennen van Kate Nash. En dat doet hij op intelligente wijze; Thou shalt always kill gaat over het algemeen over dat men artiesten niet zo op een voetstuk moet zetten, maar ondertussen wordt even terloops gemeld dat men geen producten van coca-cola en nestlé moet kopen en brengt hij een sneer uit naar de zogenaamde gangsta-rap door te melden dat guns, bitches en bling echt niet tot de vier elementen behoren. De boodschap is duidelijk; thou shalt always kill, zoiets als your darlings, waarschijnlijk.
In Letter from God, to man komt de maatschappelijke betrokkenheid van Scroobius Pip nog wat scherper naar voren. God legt een verklaring af over de reden waarom hij zich de laatste tijd niet heeft laten zien. Naarmate de video vordert, lijkt de woordenstroom van Scroobius Pip alsmaar te versnellen, hetgeen ook nog eens mooi in beeld gebracht wordt doordat de woorden al pratend op een vel papier geschreven worden. De beats van Dan le Sac zijn in de lijn van het beste wat DJ Shadow ooit maakte.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
A nation can only be free when its culture is not forbidden – Tekst op spandoek tijdens een demonstratie voor het nationaal museum in Kabul in 2003
Het is een doodzonde wanneer een volk haar eigen culturele erfgoed niet kan bewonderen. Maar dit is eigenlijk al sinds 1979, na de invasie van de
Russen, het geval in Afghanistan. Sinds dat jaar zijn de vele kunstschatten telkens weer in veiligheid gebracht, eerst voor de Russen, vervolgens voor de mujahedeen, daarna voor de Taliban en nu weer voor de strijdende clans die de waardevolle voorwerpen goed kunnen gebruiken ter financiering van hun gewapende strijd. Het probleem van het verschuilen van de kunstschatten in oorlogstijd is dat er veel voorwerpen zoek zijn geraakt en niemand meer kan vertellen waar ze gebleven zijn of dat door het uitbreken van de oorlog het archeologisch onderzoek is gestaakt en de vindplaatsen ondertussen zijn geplunderd. Daarnaast bestaat er nog steeds grote verontwaardiging over het opblazen van de Boeddhabeelden in Bamiyan door de Taliban, beelden die niet in veiligheid konden worden gebracht en die werden geslachtofferd als gevolg van monotheïstische geldingsdrang.
En dat terwijl er vanaf 1922 een nationaal museum in Kabul verrees waarin de archeologische vondsten werden tentoongesteld. In samenwerking met de Délégation Archéologique Française en Afghanistan (DAFA) werd er een opgravingsprogramma samengesteld waarbij de vondsten werden verdeeld tussen het nationaal museum in Kabul en het Musée Guimet in Parijs. En dat er veel in de grond moest zitten was wel duidelijk; Afghanistan bevond zich op de handelsroute tussen Oost en West en had in de loop van de geschiedenis vele culturen over haar grondgebied zien passeren. Zo vestigde bijvoorbeeld Alexander de Grote zich vanaf 329 v. Chr. in Bactra en kende het noorden van Afghanistan tot het midden van de 2e eeuw na Chr. een hellenistisch tijdperk. De vondsten werden vaak per toeval gedaan door boeren of door koningen die zich bekwaamd hadden in de amateur-archeologie.
In deze donkere dagen aan het eind van het jaar wil ik er nog wel eens een stripboek bij pakken als ik voor de haard zit. En daardoor bedacht ik me dat ik het wel goed zou zijn om de straks de ledige kerstdagen te vullen met het verwerken van de inbreng van de trouwe reaguurders. Vandaar de negende editie van de inmiddels roemruchte Sargasso Lijst (eerdere edities: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 en 8).
Dit keer draait het om strips. Maar dan wel om series. De definitie is eenvoudig, een serie bestaat uit minimaal twee exemplaren met het zelfde onderwerp of hoofdpersoon (of meerdere). Ach, u begrijpt wel waar ik over spreek.
U kunt uw top 10 in de reacties plaatsen tot kerstavond (dat is de 24e voor niet ingewijden). En dan liefst volgens het volgende formaat:
1#Titel serie#Tekenaar(s) en/of tekstschrijvers
2#Titel serie#Tekenaar(s) en/of tekstschrijvers
……
10#Titel serie#Tekenaar(s) en/of tekstschrijvers
Eventuele linkjes naar sites over de serie of uitgevers worden zeer gewaardeerd.
Ergens tijdens de Kerst verschijnt dan zeer waarschijnlijk de uitslag.
Update 26-12-07: Uitslag staat hier.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Begin dit jaar toonde Foam de expositie “Plaats Delict Amsterdam – foto’s uit het politiearchief 1965-1985”, een overzicht uit het archief forensische fotografie van de Amsterdamse politie. De foto’s dienden als bewijslast voor criminele feiten of als materiaal voor rechercheonderzoek en werden in die periode slechts aan een handjevol mensen getoond. De plaatsen delict hadden iets onheilspellends, maar tegelijkertijd zorgde de suggestie van het beeld voor een sterke aantrekkingskracht op de aanschouwer. De opkomst van de mobiele telefoons met camera heeft ervoor gezorgd dat dergelijke beelden tegenwoordig ook door amateurs kunnen worden gemaakt waardoor de politie zelfs vaak later op het plaats delict aanwezig is dan een willekeurige passant. De media maken gretig gebruik van dit soort nieuwe beeldleveranciers.
In Foam is nu een retrospectief te zien van de legendarische fotojournalist Weegee. Weegee’s nachtelijke tochten door het New York van de jaren dertig en veertig tonen de stad ten tijde van grote werkloosheid, armoede en criminaliteit en Weegee was er altijd als eerste bij om het vast te leggen. In 1938 werd kreeg hij namelijk als enige onofficiële fotojournalist toegang tot de kortegolfradio van de politie. Hij richtte zijn Chevrolet in als rijdend kantoor waarbij in zijn kofferbak zelfs een typmachine was ingebouwd zodat hij stukjes bij de foto’s kon schrijven. En zo wachtte hij vanaf middernacht op de input van de politieberichten. Zelf zei hij daarover: “tussen 12 en 1 zijn het de alarmen die afgaan bij de nooduitgangen van de verpleegstersflats, tussen 1 en 2 zijn het de overvallen op de nachtwinkels, tussen 2 en 3 zijn het brandende auto’s, vanaf 4 uur zijn het vechtpartijen tussen kroegbazen en kroeggangers die de cafés niet willen verlaten en na vijven zijn het de wanhopigen die al dolende in smart het leven de rug toekeren en besluiten van de daken te springen. Om 6 uur keer ik dan huiswaarts, wanneer de rust voor even wederkeert in de stad.”
Afgelopen winter, de warmste in 300 jaar, fotografeerde Mark Raemaekers natuurijsbanen in Nederland. Gisteren stonden zijn foto’s in het nrc.next vandaag gunt hij als Sargasso-lezer ons een blik op de desolate natuurijsbaan van Ammerstol in Zuid-Holland. Gezien de klimaatverandering zullen deze natuurijsbanen steeds minder rendabel worden en uiteindelijk een andere bestemming krijgen vreest Raemaekers. Maar voorlopig gaat het de komende dagen nog even vriezen…
Ars. Semionov, Green House, 1963.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Het land dat tijdens de klimaattop op Bali de sterkste tekst had tegen de VS (“If you don’t lead get out of the way”) blijkt ook een Linguïstische Grootmacht: Papua New Guinea heeft de hoogste talendiversiteit ter wereld