Ook zelfliefde is niet te koop

We hebben inmiddels vastgesteld dat Valentijnsdag vooral een commerciële bende is, toch? En dat geen valentijnscadeaus kopen geen afbreuk doet aan je liefde. Liefde is ook niet iets wat je alleen met je romantische partner deelt, het kan ook andere vormen aannemen. En dan is er nog zelfliefde of, hipper in het Engels, self-love. Dat is de bron der liefde die in jezelf leeft en die je voor jezelf voelt. Tevens de nieuwste bron van Valentijnsdag-commercie. Begin februari word je volop aangemoedigd om uit zelfliefde cadeaus voor jezelf te kopen. Er zijn natuurlijk zat mensen die erg hard voor zichzelf zijn en zichzelf daarom (te) weinig genot gunnen. Zij zouden zeker mogen leren om liever voor zichzelf te zijn, om meer liefde voor zichzelf te voelen en om zichzelf meer ontspanning en genot te gunnen. Helemaal mee eens. Het is echter maar zeer de vraag of Valentijnsdag-marketing en het kopen van spullen met rode hartjes hierbij gaan helpen. Mijn gok is van niet. Zelfliefde is niet te koop Net als intermenselijke liefde niet te koop is (behalve met liefdevol bereid verrukkelijk eten misschien!) is ook zelfliefde niet te koop. Als het je niet lukt om je liefdevol naar jezelf te voelen, gaan spullen - die je in een opwelling voor Valentijnsdag hebt gekocht - je daar zeer waarschijnlijk niet bij helpen. Waarschijnlijk heb je dan iets anders nodig, iets immaterieels zoals aandacht en tijd voor jezelf. Winkels verwijzen al snel naar momentjes voor jezelf creëren die je dan kan aankleden met allerlei beauty- of wellness-producten die je allemaal niet écht nodig hebt. En als je toch dat soort spullen wilt, wat helemaal prima is, kan je die net zo goed ergens anders kopen dan bij die specifieke winkel. Zoals bij een winkel waar je je echt goed bij voelt. En op het moment dat je daar echt zelf zin in of behoefte aan hebt, in plaats van plichtsgetrouw in februari. Je kunt wel cadeautjes kopen, zoals sieraden om jezelf te versieren, maar het is nog steeds aan jou om jezelf te waarderen en lief te hebben. Dat gaan die sieraden niet voor je doen. Het is zoals in het gezegde: al draagt een aap een gouden ring, het is en blijft een aap. En het is aan die aap om al dan niet blij en liefdevol met zichzelf te zijn. Het is nog steeds aan jezelf om te voelen 'dat je het waard bent' of eigenlijk dat je waardevol bent, ongeacht welke pretentieuze of leuke spulletjes je gedurende je leven verzamelt. Spullen kunnen wel een gevoel bij je oproepen, maar zelfwaardering is toch iets dat los staat van spullen. Kopen uit zelfliefde Je kunt ook wel zelfliefde voelen en vanuit die liefde cadeaus voor jezelf en anderen kopen. Dat zullen bedrijven ook aanmoedigen. Maar zelfliefde is geen excuus voor uitbuiting of milieuvervuiling. Of je iets koopt zogenaamd uit zelfliefde maakt voor het productieproces helemaal niks uit, dat verandert niet opeens. Dat jij jezelf ervan overtuigt dat je dat ene product toch écht uit liefde voor jezelf koop, zal de rest van de wereld een worst wezen. En blijkbaar, als jij 'uit zelfliefde' een product koopt waar uitbuiting en milieuvervuiling aan te pas komt, kan de rest van de wereld jou geen moer schelen. Reikt die zelfliefde dan echt niet verder dan jezelf? Is het dan wel echte liefde? Kan je het naar jezelf verantwoorden dat jouw cadeaus voor jezelf anderen schade toedoen? Het blijft namelijk jouw verantwoordelijkheid welke aankopen je wel en niet doet. Het zijn nog steeds jouw aankopen met jóuw impact, ook als jij er in je hoofd een ander label aanhangt, zoals een roze met hartjes. Liefdevol troep kopen is nog steeds troep kopen. En hoe liefdevol is het eigenlijk als het de wereld vervuilt met nog meer troep? [*] Dit geldt zowel voor cadeaus die je voor jezelf koopt als cadeaus die je voor een ander koopt. Ook de bos rode rozen voor je liefdespartner bevat niet ineens minder gif op Valentijnsdag. Tenzij je er bewust voor kiest om een cadeau zonder gif te kopen. Liefdevolle cadeaus Bij die betere keuzes komt misschien een ander soort liefde kijken. Liefde voor anderen, voor de wereld. Naar mijn idee is het één pot nat, liefde. Zelfliefde is in essentie dezelfde liefde als die je voor andere wezens, dingen, etc. voelt. Het is op dat moment alleen ergens anders op gericht, en wellicht heeft het een iets andere vorm. Maar liefde is liefde. Zelfliefde kan prima een drijfveer zijn. Je mág liefdevol naar jezelf zijn en jezelf cadeaus geven. Maar kies dan zo veel mogelijk voor cadeaus die ook liefdevol gemaakt zijn, waar iedereen in de keten goed behandeld wordt, en waar je zelf ook echt langdurig plezier van hebt. Daar word ook jij gelukkiger van. Zelfliefde in de marketing Ik vind zelfliefde helemaal mooi. Natuurlijk vind ik dat, wie niet? Maar in het jaar dat ik op Instagram zat, het bewuste jaar 2020, heb ik een allergie opgedaan tegen dit soort semi-spirituele termen waar hele marketingcampagnes omheen worden gebouwd. Zodra er geld aan verdiend moet worden, verliest het voor mij een beetje z'n waarde. Dan verandert de uitlating van 'zelfliefde is mooi en voor jezelf' in zoiets als: 'zelfliefde is mooi en koop vooral mijn product'. Dat voelt toch anders. En dat is dan nog tot daar aan toe als het gaat om liefdevol gecreëerde producten of diensten. Ook deze moeten via marketing hun weg naar de consument weten te vinden en daar kan een dag als Valentijnsdag dan een leuke rol in spelen. Maar als er in de productieketen geen liefde te bekennen is, maar bijvoorbeeld uitbuiting en milieuvervuiling, dan is er volgens mij van liefde of zelfliefde geen sprake. [**] Het is aan onszelf om te bepalen of we iets kopen uit liefde of dat er toch andere gevoelens achter zitten. We moeten ons niet gek te laten maken door campagnes zoals die rondom Valentijnsdag die ons doen afvragen of we wel genoeg liefde voelen of genoeg cadeaus kopen. Valentijnsdagreclames zijn niet uniek; winkels spelen sowieso in op onze persoonlijke behoeftes die niet te vervullen zijn met spullen. We worden continu aangemoedigd om spullen te kopen, het hele jaar door. De reclames rondom Valentijnsdag zijn slechts één verschijningsvorm daarvan. In de naam der zelfliefde Dus of je nou in de naam der zelfliefde spullen koopt of spullen koopt in de hoop er zelfliefde aan over te houden, het werkt niet als je niet écht liefde cultiveert en daarnaar handelt. Als je al iets uit liefde voor jezelf wilt kopen, ga dan voor liefdevol geproduceerde spullen. Dan weet je dat je met jouw aankoop bijdraagt aan het bestaan van een liefdevolle keten en dus meer liefde in de wereld. Dus hoewel ik themadagen leuke campagnes vind, moeten ze niet aanzetten tot meer consumentisme. Daar hebben we niet meer aanmoediging voor nodig. We hebben mogelijk wel meer aanmoediging nodig om écht uit liefde te handelen en meer liefdevolle keuzes te maken als het op onze aankopen aankomt. Daar doe ik graag mijn best voor. Dus bij dezen. Echt zelfliefde cultiveren, omdat je het waard bent. [*] Met 'troep' bedoel ik zoiets als: spullen die je kort gebruikt en dan weer afdankt, die dan niet hergebruikt worden en slecht recyclebaar zijn en bijvoorbeeld op een vuilnisbelt belanden. Of spullen die je misschien wel zelf houdt maar die eigenlijk je eigen huis maar liggen te vervuilen, omdat je er toch niet echt blij mee bent. Ook kunnen productieprocessen van producten vervuiling (met giftige stoffen) met zich mee brengen, en die vervuiling zou je ook 'troep' kunnen noemen. Je mag zelf invullen wat je onder troep verstaat natuurlijk. [**] Ik schrijf het hier alsof het heel zwart/wit is: liefdevolle en liefdeloze producten, maar zo is het natuurlijk niet. Echter, steeds meer bedrijven doen echt hun best om positieve verandering teweeg te brengen door in de hele keten te kiezen voor milieu-, mens- en diervriendelijke opties. Terwijl er ook veel bekend is over bedrijven die dit juist niet doen en vooral winst aan het maximaliseren zijn; de schandalen van dit soort praktijken stapelen zich op. Dus hoewel je als consument geen zicht hebt op de hele keten, kan je wel uitzoeken welke bedrijven de betere optie zijn wat jouw waarden betreft. Dit wordt steeds makkelijker.

Door: Foto: Mara Ket, via Unsplash.
Foto: Anton Atanasov, via Pexels.

De groene variant

ACHTERGROND - Omdat Black Friday een donkere dag is voor moeder aarde, ontstond een paar jaar geleden de groene tegenhanger: Green Friday! Je hebt er vast van gehoord, en zo niet: dan nu wel. Beide dagen vinden plaats op de vrijdag na Thanksgiving en dat is morgen, 25 november.

Ik ga ervan uit dat je het idee van Black Friday kent. Het is niet moeilijk; men wordt massaal naar winkels gelokt met hoge kortingen. Op internet leggen veel websites met plezier (en de strategie om je te verleiden tot aankopen doen) uit waar het vandaan komt, dus dat kan je nalezen.

De groene variant

Wat moet Green Friday dan voorstellen? Ook dat wordt volop uitgelegd*. Bovenal is Green Friday een bewustwordingscampagne die aandacht vestigt op overconsumptie en die laat zien dat het anders kan. Zo kan je namelijk ook géén spullen kopen op Black Friday (wie had dat gedacht!) en in plaats daarvan, ik noem maar wat, bomen planten.

Bomen planten? Ja, echt. In Nederland wordt Green Friday georganiseerd door Trees for All, een ANBI-stichting die al 23 jaar bomen plant in Nederland en in het buitenland. Trees for All heeft naar eigen zeggen al 6,8 miljoen bomen en struiken geplant. En ze hebben zich ontfermd over Green Friday. Zelf schrijven ze dat Green Friday hun initiatief is, maar elders lees ik dat het in Frankrijk is begonnen. Volgens Wikipedia vindt ‘Buy Nothing Day’, wat ook zoiets is, al sinds 1997 plaats op dezelfde dag als Black Friday. Het is me dus niet helemaal duidelijk hoe het zit, en het maakt me eigenlijk ook niks uit. Het is in ieder geval een sympathieke actie voor een goed doel.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Tim Douglas, via Pexels.

Het is geen goede aankoop als je het niet nodig hebt

OPINIE - Het is buiten koud, nat en vroeg donker. En dan regent het ook nog kortingen in de Black Week, de opgerekte versie van koopfestijn Black Friday. Het perfecte weer om comfortabel vanaf je bank online troep te kopen, als je niet goed uitkijkt. Ik was niet van plan mee te doen, maar uit nieuwsgierigheid ben ik toch gaan kijken wat deze Black Friday behelst.

Geen haast, je hebt het niet nodig

Op de overzichtswebsite blackfridaynederland.nl pronken vooral grote ketens met hun kortingsacties. Ik zie heel veel elektronica (fun fact: inclusief vibrators), wat kleding en een geurkaars. Maar vooral technische snufjes dus. Ik snap niet veel van elektronica. Voor mij zijn het een heleboel spullen die ik niet nodig heb en die toch behoorlijk wat geld kosten. Sommige spullen heb ik wel nodig, zoals een telefoon en een computer. Maar – verrassing! – die heb ik al en hoef ik dus niet te kopen. Het ontbreekt me dan ook totaal aan de noodzaak om nu iets aan te schaffen.

Er zijn wel dingen die ik ooit nog wil, zoals een betere stofzuiger. Maar moet dat nu? Nee joh, dat kan prima later, als ik het meer nodig heb dan nu. Elektronische producten die eerst nieuw en duur zijn, worden meestal vanzelf goedkoper. Of er komen betere versies. En zo niet: ook goed, dat zien we dan wel weer.

Foto: Yan Krukov (Pexels)

Waarom ik een lastige klant ben

COLUMN - Ik ben een lastige klant geworden. En dan ook nog specifiek bij webshops die ik juist leuk vind, omdat ik daar nu eenmaal het liefst bestel. Maar als er dan iets misgaat, kan ik daar soms heel slecht tegen.

Als ik iets nodig heb of wil kopen, doe ik vaak erg mijn best om een duurzame variant bij een duurzame bron te halen. Het vergt dan wat uitzoekwerk om te komen tot een optie waar ik voor wil gaan. Ik woon niet in een grote stad, dus webshops bieden een uitkomst, je kent het wel. Het product moet alleen wel met de post en daarna kan je het pas in het echt zien. Een gokje dus.

Ruis

Ik bestel dus weleens wat bij duurzame online winkels. En hoe goed dit wereld-verbeterende bedrijf ook haar best doet, online winkelen blijft een ellende. Met als voornaamste probleem dat het beeld dat je van de producten hebt hoe dan ook vertekend is. Je vormt je beeld op basis van hoe het product wordt weergegeven en dat beeld hoeft helemaal niet overeen te komen met het echte product. Er zit ruis op de lijn.

En als ik dan zo veel moeite heb gedaan om online iets uit te zoeken waar ik achter denk te kunnen staan, wat ik kan bestellen bij een ‘goede webshop’, en wat helemaal naar mij toe wordt gebracht, dan kan ik er heel slecht tegen als het product anders is dan hoe ik het me had voorgesteld. Als het erg tegenvalt moet ik het namelijk terugsturen en dan was het allemaal voor niks. Dat is enorm zonde van de moeite, het karton, de uitstoot en het geld.

Lezen: De wereld vóór God, door Kees Alders

De wereld vóór God – Filosofie van de oudheid, geschreven door Kees Alders, op Sargasso beter bekend als Klokwerk, biedt een levendig en compleet overzicht van de filosofie van de oudheid, de filosofen van vóór het christendom. Geschikt voor de reeds gevorderde filosoof, maar ook zeker voor de ‘absolute beginner’.

In deze levendige en buitengewoon toegankelijke introductie in de filosofie ligt de nadruk op Griekse en Romeinse denkers. Bekende filosofen als Plato en Cicero passeren de revue, maar ook meer onbekende namen als Aristippos en Carneades komen uitgebreid aan bod.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Wie vertrouwt de journalist nog? (2)

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Hieronder een stuk van Henk Blanken, adjunct-hoofdredacteur van het Dagblad van het Noorden. Het verscheen eerder op zijn eigen blog. Lees hier deel 1.

Op de markt voor media is “vertrouwen” geen modieus artikel. De Google-generatie betaalt er niets extra?s voor; ze kunnen zonder ? denken ze. Klassieke journalisten hebben het daar moeilijk mee, omdat hun handelswaar gemaakt is van betrouwbaarheid, zoals brood van granen. Voor een flink deel is de crisis in de journalistiek hierop terug te voeren, maar de kans is groot dat dit verandert. Misschien verklaart de “mediamaslow” waarom.

Nieuws is een product, net als opinie. Vertrouwen is dat niet. Het is een aspect van informatie-uitwisseling, een kwaliteit, zoals de kleur van een auto. Vertrouwen is ‘los’ geen geld waard, evenmin als een merknaam. Het merk Google is het duurste op aarde, maar is niet los verhandelbaar (uitzonderingen zijn dat slechts in schijn: het computermerk Commodore bracht geld op zonder productielijn, maar die transactie werd pas zinvol toen er weer Commodore-producten waren).

Als aspect van de informatie-economie is vertrouwen veel geld waard geweest. Dat merk je als het weg is. De koersen van banken dalen als klanten graaiende bankiers gaan wantrouwen. Campagnes om het vertrouwen van de burger in de politiek te herstellen kosten handenvol geld. Maar de NRC-lezer die jaar in jaar uit zijn abonnementsgeld overmaakte, stond er nauwelijks bij stil dat hij betaalde voor betrouwbaarheid.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De mens moet op technodieet

Cover van 'Enough'

‘Enough’ van John Naish (voorpublicatie hier) is, zoals de titel al suggereert, een ecoboek. De hoofdboodschap is dat we met z’n allen veel meer consumeren dan goed is voor onszelf en de aarde. Kortom, een lekker moraliserend werkje, maar wel met een analytische insteek en een visie op de rol van technologie als instrument waarmee de mens zichzelf voorbij kan hollen.

De mens heeft een natuurlijke hang naar steeds meer, redeneert Naish, en dat is de afgelopen tienduizenden jaren een zeer succesvolle overlevingsstrategie geweest, omdat het maximale dat we met onze handen konden bereiken, nog onder het duurzame exploitatieniveau van de aarde zat. In de afgelopen eeuw hebben we, met name door de inzet van fossiele brandstoffen, de mogelijkheid verworven om de aarde uit te putten en ons brein kent geen mechanisme om daar een halt aan toe te roepen.

Dat is niet alleen slecht voor het ecosysteem, maar ook voor onszelf. In zeven hoofdstukken behandelt Naish, lifestyle redacteur van The Times, evenzoveel dingen waar we geen maat in weten te houden. De eerste is informatie. Natuurlijk, er is onderzoek genoeg dat aantoont dat de gemiddelde intelligentie op de planeet aan het stijgen is doordat mensen gemiddeld minder fysiek werk hoeven te doen en meer informatie op zich nemen.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Lezen: De wereld vóór God, door Kees Alders

De wereld vóór God – Filosofie van de oudheid, geschreven door Kees Alders, op Sargasso beter bekend als Klokwerk, biedt een levendig en compleet overzicht van de filosofie van de oudheid, de filosofen van vóór het christendom. Geschikt voor de reeds gevorderde filosoof, maar ook zeker voor de ‘absolute beginner’.

In deze levendige en buitengewoon toegankelijke introductie in de filosofie ligt de nadruk op Griekse en Romeinse denkers. Bekende filosofen als Plato en Cicero passeren de revue, maar ook meer onbekende namen als Aristippos en Carneades komen uitgebreid aan bod.