Wat er ook bijzonder mag zijn aan deze Amerikaanse presidentsverkiezingen - dat Obama de eerste zwarte kandidaat is, McCain de oudste en dat het land in een grote financiële crisis verkeert - één ding is hetzelfde: als Democraat in Utah of Republikein in Californië kan je dankzij het 'winner takes all' kiesmannensysteem net zo goed thuisblijven op verkiezingsdag. Het draait als vanouds louter om de uitslag in een paar swing states: Ohio, Pennsylvanië en natuurlijk Florida. In Florida wonen veel gepensioneerde joden die oorspronkelijk uit het noordoosten van het land komen. In tegenstelling tot het overgrote deel van de rest van de joodse Amerikaanse bevolking willen die nog wel eens conservatief stemmen. De Republikeinen hebben de reputatie meer pro-Israël te zijn en Obama heeft zijn islamitische naam en het feit dat hij lid is van een zwarte kerk van het type waarvan dominees vroeger nog wel eens anti-semitisch uit de hoek kwamen tegen. Onder het motto The Great Schlep is er nu een actie opgezet: overtuig je joodse opa en oma in Florida om Obama te stemmen door te dreigen anders niet meer op visite te komen als favoriet kleinkind. Het filmpje is grappig, maar het is serieus bedoeld; er is zelfs een PDF met talking points.
“De kredietcrisis is een Amerikaans probleem, dat in Amerika moet worden opgelost.”
Aldus ING-bestuursvoorzitter Michel Tilmant over de financiële wereldcrisis. Het Amerikaanse Congres lijkt inmiddels een oplossing te hebben gevonden: gaat het reddingsplan van 700 miljard dollar voorkomen dat de crisis onze kant opkomt?
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
De Nederlandse media zijn een beetje de kluts kwijt. Dit blijkt uit de verslaggeving over de presidentsverkiezingen in Amerika. NOS is – na het NPS-debacle in Denver rond de Democratische conventie – bang dat ze als te pro-Obama wordt gezien en wijst dus McCain aan als winnaar van het debat van gisteren. Blijkbaar was de verwachting dat de senator uit Arizona grote blunders zou maken. De Volkskrant vindt het eerste Amerikaanse verkiezingsdebat tussen beide heren een gelijk spel, evenals het Algemeen Dagblad (inclusief video).
Amerikaanse kijkers lijken toch Obama het voordeel van de twijfel te geven.
Voorkeur voor Obama
Een peiling van het Amerikaanse nieuwsstation CBS onder kijkers geeft Obama de winst, evenals bij CNN. Uiteindelijk gaat het namelijk ook niet om de commentatoren, maar juist de kijkers thuis die de Amerikaanse presidentsverkiezingen gaan beslissen. Hieronder ter illustratie een fragment van FoxNews, die aan de hand van een kijkerspanel het debat na afloop analyseert. Als zelfs bij het voor Nederlandse begrippen ultrarechtse Fox de kijkers zo positief zijn over Obama, dan is het misschien de Nederlandse media die ultravoorzichtig zijn geworden om voor linkse kerk uitgescholden te worden.
John McCain heeft zojuist laten weten toch met Barack Obama in debat te gaan. Game on! Hier op GeenCommentaar alvast een beknopte voorbeschouwing.
De debatten tussen de presidentskandidaten worden gereguleerd en georganiseerd door de onafhankelijke ‘commission on presidential debates’. Beide kampen bespreken al weken van tevoren af hoeveel debatten er plaatsvinden, van wat de onderwerpen zijn tot aan de cameraposities, kledingvoorschriften en de moderators natuurlijk. Dit jaar zijn er drie debatten tussen Obama en McCain en eentje tussen de vice-presidentskandidaten, Joe Biden en Sarah Palin.
Vanavond vindt het debat plaats in Oxford, Mississippi (dubbel s, dubbel s, dubbel p). Het stadje heeft maar 11.500 inwoners maar bezit wel ’s werelds grootste bluescollectie. Het is tevens het laatste stadje in de VS waar de hypotheek- en financiële crisis blijkbaar nog niet heeft toegeslagen.
Het debat had moeten gaan over nationale veiligheid maar weinigen verwachten nog dat het daar echt over zal gaan. De kandidaten kunnen en willen niet om de grote actualiteit heen: de hypotheek- en financiële crisis. Die lijkt zich immers ook buiten Wall Street, aka ‘mainstreet’, te openbaren: het aantal uitkeringsaanvragen liep de afgelopen maand hard op. Een reddingsplan is er nog steeds niet.
Het wordt dus vooral een vreemd debat waarin beide partijen zich ongemakkelijk voelen. McCain praat graag over de nationale veiligheid. Het is duidelijk zijn onderwerp en hij oogt relaxter wanneer hij daar over spreekt dan bijvoorbeeld de zorg of de economie. Amerikanen kennen zijn standpunten en vertrouwen McCain op dat onderwerp meer dan Obama. Jammer dat de actualiteit McCain heeft ingehaald. De economie staat ‘front and center’ en niet de nationale veiligheid. Obama spint daar, blijkt ook uit de peilingen, garen bij.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Huppakee! Fortis “gebeneluxiseerd”, en ABN-AMRO waarschijnlijk naar de ING. Wat een zooi. Snapt u het nog? Graag uitleggen in de comments.
Linkse Amerikanen, de zogenaamde ‘liberals’, kunnen erg onvoorspelbaar zijn. Een groot deel van de tijd zijn ze kritisch over hun eigen regering en samenleving, vaak zelfs nog kritischer dan linkse Europeanen, en dan vertonen ze plotseling toch weer nationalistische reflexen. Dit deed zich duidelijk voor rondom het uitbreken van de oorlog in Irak, vier-en-een-half jaar geleden.
Een ander voorbeeld is deze week Roger Cohen, een columnist van de New York Times. Hij betoogt dat de rest van de wereld de plicht heeft om financieel bij te springen bij de oplossing van de financiële crisis in de Verenigde Staten. Hij verwijst terug naar de rol die de Verenigde Staten, als lid van het IMF, vroeger heeft gespeeld bij het oplossen van financiële crises in andere landen. Nu Amerika in een financiële crisis is geraakt nemen de leiders van andere landen hun verantwoordelijkheid niet, en vertonen een stuitende mate van onverschilligheid.
Maar Cohen heeft ongelijk. Het is niet de verantwoordelijkheid van buitenlandse regeringen en centrale banken om bij te springen en het Amerikaanse herstel te financieren. Amerika wordt al jaren gesubsidieerd door het buitenland. Buitenlandse banken kopen grote hoeveelheden Amerikaanse dollars op als reserve-munteenheid, hetgeen zorgt voor een overwaardering van de dollar, en de Amerikanen dus rijker maakt. Bovendien compenseren met name de Chinezen al jaren het Amerikaanse handelstekort door Amerikaanse obligaties op te kopen die feitelijk van buitengewoon dubieuze waarde zijn.
Gerhard Schröder en de duivel zijn erg goede vrienden, en hebben met enige regelmaat lucratieve zaken met elkaar kunnen doen.
Op donderdag 20 maart 2003 begon de Amerikaanse invasie van Irak. Een aantal landen steunde de invasie, maar Duitsland was daar niet één van. Op 21 en 30 januari van dat jaar had bondskanselier Schröder al publiekelijk aangekondigd dat Duitsland iedere betrokkenheid bij dit conflict zou vermijden. Hij nam de moeite om dit nog met grote regelmaat te herhalen. “An dieser Krieg beteiligt Deutschland sich nicht.”
Anders dan de CIA had de Duitse militaire inlichtingendienst nog altijd een netwerk in Irak. Dit was mogelijk een erfenis van de DDR. De Oost-Duitsers hadden indertijd Saddams geheime dienst helpen opzetten en hun agenten bevonden zich nog steeds in Irak, nu betaald door het nieuwe, herenigde Duitsland. Toen de oorlog uitbrak namen de Irakezen geen maatregelen tegen deze agenten. Het waren oude vrienden en bovendien had hun hoogste politieke baas duidelijk gemaakt dat Duitsland op geen enkele manier aan de oorlog deel zou nemen. De Duitse agenten konden in alle rust informatie verzamelen, die vervolgens via een directe video-verbinding vanuit de Duitse ambassade in Bagdad werd doorgegeven aan het Amerikaanse militaire hoofdkwartier in Qatar. De Duitsers gaven aan wat de meest relevante militaire doelwitten waren en rapporteerden na de bombardementen vervolgens hoeveel schade er was aangericht. Op 4 april willen de Amerikanen weten wat ze nu moeten doen – moeten ze behoedzaam en langzaam oprukken of hun troepen direct Bagdad in sturen om een snel einde aan de strijd te maken. De Duitsers praten met hun vrienden binnen de Iraakse inlichtingendienst en komen tot een heldere conclusie. Dit regime staat op instorten. Blaas ertegen aan en het is afgelopen. De Amerikanen konden rustig hun tanks Bagdad in sturen.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
“Er is geen enkele reden tot zorg.”
Aldus ex-interimtopman Herman Verwilst van Fortis tijdens een ingelaste persconferentie in Brussel. De koers van het aandeel is fors gedaald. Paniekvoetbal of niet? Wordt het topoverleg over de toekomst van de bank een toboverleg? Lopen de spaarders geen gevaar of wordt het toch een rampscenario?
Jacob Zuma lijkt de definitief de strijd om het leiderschap van het ANC gewonnen te hebben. President Thabo Mbeki trad af, zes maanden voor het verstrijken van zijn ambtstermijn. Een afsplitsing van de Mbeki-getrouwen in het ANC dreigt nu. Dat zou een zegen zijn voor de Zuid-Afrikaanse democratie.
Ten eerste is Jacob Zuma een politicus van twijfelachtig allooi. Hij heeft al voor de rechter gestaan op beschuldiging van zowel verkrachting als corruptie. Hij is in beide gevallen vrijgesproken, maar een ideale kandidaat voor het presidentschap is hij zeker niet.
Dat iemand als Zuma zo ver kan komen, wijst erop dat de democratie in Zuid-Afrika niet optimaal functioneert. Het ANC is al sinds de opheffing van de apartheid aan de macht en heeft nog steeds een tweederde meerderheid in het parlement. Dan is het niet zo gek dat de werkelijke beslissingen over wie de macht heeft verschuiven van de algemene verkiezingen naar duister gekonkel binnen het partijapparaat. Soortgelijke ongezonde situaties kennen we ook uit Wallonië en Japan.
Als de Mbeki-tak zich wil afsplitsen, dan moeten ze het alleen wel snel doen, want de verkiezingen zijn al over zes maanden. Gezien de hoeveelheid ervaring en het netwerk waarover ze beschikken zou dat net genoeg moeten zijn om een alternatief voor het ANC op te zetten.
“We would echo what the IAEA said today which is that Iran needs to give the agency substantial information and access if they are going to be proven correct in their claims. Meanwhile we will continue on our path of negative consequences for their inaction.”
Aldus een woordvoerder van het Witte Huis met een waarschuwing richting Iran, vanwege het niet meewerken aan de inspecties van het Internationale Atoomenergie Agentschap.
Ook Noord-Korea roert zich weer en zegt haar kernreactor weer op te bouwen.
“Het idee dat de absolute macht van de markt niet mag worden ingeperkt door enige regel, of door politieke inmenging, was waanzin. Het idee dat de markt altijd gelijk heeft was een waanzinnig idee.”
Aldus president Sarkozy van Frankrijk, die vindt dat de manier waarop het wereldwijde kapitalisme werkt, grondig tegen het licht moet worden gehouden. Hangen de liberalen en markt-adepten in de touwen?
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.