Ik ben een meisje van 15 jaar oud. Mijn naam is Darakshan Beekzada.
Ik ben bijna 5 jaar geleden met mijn broer en mijn ouders gevlucht uit Afghanistan, omdat mijn vader gezocht werd door de Taliban toen die aan de macht waren. Mijn vader hielp de verzetsstrijders door hen onderdak te bieden.
De Taliban is inmiddels niet meer aan de macht, dat betekent echter niet dat de oud-Taliban strijders verdwenen zijn. Mijn vader is erg bang voor vergeldingsacties, en ons hele gezin loopt gevaar als we gedwongen worden terug te keren naar Afghanistan.
Ik zit nu in het 3e jaar van het VWO. Drie jaar geleden kon ik nog niet lezen of schrijven. Ik ben in Afghanistan nooit naar school geweest, dat was onder het Taliban-regime verboden voor vrouwen. Ik doe het heel goed op school hier en heb hier mijn toekomst opgebouwd. In Afghanistan zal ik niet langer een opleiding kunnen volgen, ik ben er nooit naar school geweest en zal dat daar waarschijnlijk ook nooit kunnen. Mijn grootste wens is hier te blijven en geneeskunde te studeren, zodat ik later met mijn nieuwe kennis de mensen uit Afghanistan kan helpen.