QUOTE - Soms is Nederland niet zo’n fijn land. Daar werd ik weer eens mee geconfronteerd toen ik dit fraaie artikel las, op Voxweb, het blaadje van de Radboud Universiteit. Het beschrijft hoe onze samenleving omgaat met mensen die aan long covid leiden, of die mondneusmaskers dragen omdat één van hun naasten lijdt aan long covid.
Omdat een nieuwe infectie klachten enorm kan verergeren, dragen veel mensen met long covid in het openbaar een mondmasker. ‘Mensen denken vaak dat ik een masker draag omdat ik zelf ziek ben,’ zegt Chowdhry. ‘Maar het is juist om te voorkomen dat ik een infectie oploop die ik door kan geven aan mijn partner. Een herinfectie kan hem nog zieker maken.’ Maar dit masker leidt tot veel onbegrip, merkt hij. ‘Ik krijg veel boze blikken als ik een masker opheb. Alsof mensen zich afvragen waar ik het lef vandaan haal. Terwijl diezelfde mensen snotterend en kuchend over straat lopen.’
En alsof dat nog niet genoeg is:
‘Als ik met mijn dochter over straat loop, dragen we allebei een masker,’ vertelt Matthies-Boon. ‘Wij wonen in Duitsland, waar men over het algemeen begripvol is. Maar we ervaren veel agressie als we in Nederland zijn of van Nederlandse toeristen in Duitsland. Zo hebben we meegemaakt dat we werden uitgescholden of zelfs dat mensen gingen schoppen of slaan. Wij zijn gedwongen om Duitsland inwaarts te rijden als we rustig boodschappen willen doen.’
Er is weinig begrip, weinig respect, en onze overheid wil niet investeren in grondig onderzoek om deze mensen te helpen. Als we zo omgaan met onze zieken, dan zegt dat veel over onze samenleving.
Reacties (3)
Ik zou de onbeschoftheid en het gebrek aan empathie van sommige Nederlanders niet op een hoop gooien met het overheidsbeleid. Zie onder meer dit advies van de Gezondheidsraad. Overigens is post-covid een betere benaming, het gaat hier namelijk niet specifiek over de long.
Post-covid is een mondiaal fenomeen, de suggestie dat Nederlands onderzoek opeens baanbrekend zou blijken heb ik altijd uitermate opmerkelijk gevonden. Verder is de ervaring van mevrouw en haar dochter inderdaad een casus uit velen waaruit onverdraagzaamheid bij geradicaliseerd rechts blijkt, maar daarmee niet minder schrijnend. Erg vervelend.
De overheid kan m.i. wel worden verweten dat medewerkers in de zorg geen geschikte mondkapjes hadden, en hun verteld is dat mondkapjes niet effectief waren, en dat de overheid bepaald hardvochtig is tegenover medewerkers die post-covid opgelopen hebben.
(terugval naar een minimum-inkomen).
Er valt natuurlijk niet te bewijzen dat de medewerkers post-covid opliepen door hun werk, maar ze zijn ook misleid over de risico’s. En als ze bewust de risico’s aanvaard hebben, zou de overheid goede voorzieningen moeten treffen als ze (langdurig) ziek worden.
We weten nu dat als je je leven waagt voor de samenleving, je niet op dankbaarheid van de overheid te rekenen hoeft.
Dat zal ook wel gelden voor brandweerlieden en militairen.
Het mag niet verbazen als Nederlanders bij een oorlog geen dienst in het leger nemen.