Nederland neemt het niet zo nauw (meer)
Het zat er aan te komen, het eerste rapport dat kritisch zou kijken naar de Nederlandse mensenrechtensituatie. Diverse non-gouvernementele organisaties hebben op verzoek van de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties, waar Nederland nota bene zelf vice-voorzitter van is, gekeken naar de situatie in Nederland.
De bevindingen? Nederland is structureel te laat met het het aanleveren van diverse rapportages, waaronder die van de rechten van kinderen, maakt conventies tegen discriminatie van vrouwen niet direct rechtsgeldig en weigert verantwoordelijkheid te dragen voor naleving van de mensenrechtenconventies in Koninkrijksdelen als Aruba en de Antillen.
Verder waarschuwen de organisaties voor het ‘op straat zetten’ van uitgeprocedeerde asielzoekers, voor discriminatie van moslims en voor antiterrorisme-wetgeving en -maatregelen. Volgens hen betekenen die een beperking voor individuele mensenrechten.
Het rapport is opgesteld door Nederlandse subsidiesponzen, dus zal door bepaalde elementen in ons parlement wel direct worden geprullebakkeerd. Maar als ik zo een zeker 28 puntenplannetje van een voormalig minister bekijk, en de uitlatingen van een zekere waterstofperoxide-blonde parlementariër denk ik niet dat we dit alles hebben verbeterd de volgende keer dat er geëvalueerd wordt.
Is Nederland straks een van de slechtste jongetjes van de klas?
Wat de gemiddelde PVV-stemmer bijkans nog meer irriteert dan hoofddoekjes op straat en moskeeën in het straatbeeld zijn verkeersbonnen. Let maar eens op: de groep mensen die het hardst schreeuwt om vrijheidsbeperkende maatregelen van anderen eist regelmatig wél de vrijheid om zelf met belachelijke snelheden over de weg te schieten zonder daarvoor verantwoording te hoeven afleggen. Hun auto, vaak verlaagd, met brede banden en een uitlaat die meer lawaai produceert dan een opstijgende 747, is immers hun religie, en van hún religies blijven ze af.
Zoals iedere goed rechts geïnformeerd individu weet, kwam de kogel van links en is het land 
Als het het onderwijs betreft heb je in hoofdlijnen twee tegengestelde standpunten in Nederland:

Aha, Rob ziet zich als Bill en daar gaat het mis, want op de vraag of Oudkerk altijd de nationale hoerenloper blijft, haast hij zich te zeggen: ‘
Oh, waren we maar in de Verenigde Staten, waar alles kan en mag!