Stefan Hulman: de bankier onder de burgemeesters

Er eerst zelf een puinhoop van maken en dan geld van de burgers gebruiken om je hachje te redden. Het leek voorbehouden aan bankiers. Maar nu is er ook een politicus die van die strategie gebruik maakt. Voormalig VVD-wethouder in Rotterdam, Stefan Hulman, werd in juni 2007 burgemeester in Den Helder. Het zou een soepele overgang moeten worden. Den Helder is ook een tochtgat met een haven, ook volgebouwd met troosteloze wederopbouwarchitectuur en vooral: ook arm. Hulman kocht voor ?475.000 een leuke burgemeesterswoning, in makelaarslingo een 'Fins Landhuis', en zette zijn oude appartement in Rotterdam te koop voor zeven ton. Aangezien hij dat in 1999 had gekocht voor ?322.000 zou hij aan zijn stijging in de ambtelijke hiërarchie zo ook nog een leuk bedragje overhouden. (De bedragen komen uit een NRC-artikel over de affaire dat alleen voor abonnees te lezen is.)

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Het jaar van Het Traditionele Jaar

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Traditioneel is elke 7e van de maand is voor P.J. Cokema. Is het met die traditie gedaan?

Das pas traditioneel (Foto: Flickr/jacco de boer)

Wie met elk nieuw jaar spectaculaire nieuwigheden verwacht, komt bedrogen uit. Sterker nog: 2009 wordt het jaar van de tradities. Nu is het een traditie op zich elk jaar op te leuken met allerlei thema’s. Volgens de VN moet dit het jaar van de sterrenkunde worden. Da’s heelal wat, maar zo zal het ook het jaar van de verzoening worden. Ik vrees dat de VN met dat thema aardig in de aap gelogeerd zal zijn. Wereldwijd wil de VN dan ook nog onze aandacht voor natuurlijke vezels, want al dat synthetische gedoe is niet alleen slecht voor het milieu, het helpt alle arme katoenplukkers en zijderupskwekers ook niet aan een dik belegde boterham.

Europa komt met het jaar van creativiteit en innovatie. Net op tijd, want dan kunnen we de meest creatieve kandidaten het Europees parlement in stemmen. En wat doet Nederland? Dankzij het Nederlands Centrum voor Volkscultuur gaan we het Jaar van de Tradities beleven. Denk nou niet dat het om de promotie van het noodlijdende koekhappen en klompendansen gaat. Laten we, nu het toch ook het Darwin-jaar wordt, eens kijken of de Nederlandse tradities ook aan evolutie onderhevig zijn.

Om te beginnen is daar de democratisering van de traditie. Heel vroeger werden tradities vooral bepaald door wisseling der seizoenen of religieus/heidens getinte verhalen. Royale erfelijkheid leidde tot uitbreiding van ’s lands tradities. Later drukte de commercie een flinke stempel op een aantal rituelen en voegde daar de nodige feestjes aan toe. Van Valentijnsdag tot koopzondagen. Tegenwoordig bepaalt de stem des volks steeds meer welke tradities belangrijk geacht worden. Met dit Jaar van de Tradities in het vooruitzicht, organiseerde het Nederlands Centrum voor Volkscultuur een enquête, waar iedereen tradities kon nomineren. Dat resulteerde in een top-100, waarin goed te zien is dat ons traditionele denken zich wel degelijk evolueert.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Dichter des Vaderlands II: Joke van Leeuwen

Het is weer Dichter des Vaderlands-verkiezing en omdat je stem dubbel telt als je hem motiveert geeft GeenCommentaar je graag voor elke dichter redenen mee. Wij houden er wel van als onze reaguurders wat meer invloed kunnen uitoefenen op democratische processen. En omdat het natuurlijk om de poëzie moet gaan, krijgen jullie ook elke dag een gedicht voorgeschoteld. Da’s handig, want op de verkiezingssite kan je alleen fragmenten lezen. Vandaag informatie over en poëzie van Joke van Leeuwen.

Poëzie van de roos (Foto: Flickr/Eddi 07)

Het is eigenlijk best mal dat twee van de genomineerde dichters dit jaar tevens stadsdichter van Antwerpen zijn of zijn geweest. Natuurlijk spreken ze daar een soortement Nederlands dialect maar kennelijk malen ze aan de Schelde er niet om dat wie hun stad bezingt ook daadwerkelijk een oorspronkelijke Antwerper is. Wellicht is het adagium daar dat vreemde ogen dwingen. Tot wat dan? Maar goed, Ramsey Nasr was het in 2005 en Joke van Leeuwen (1952) is het nu, sinds vorig jaar en tot volgend jaar.

Met Nasr heeft Van Leeuwen nog meer gemeen, namelijk een liefde voor het podium. Voordat Van Leeuwen dichtte, schreef ze al kinderboeken en was ze cabaretiere. In 1978 kwam zowel haar eerste kinderboek uit als won zij alle prijzen op het bekende Camarettenfestival. Van Leeuwen laat zich sowieso niet zo makkelijk in een bepaald kunsthokje stoppen: ze illustreert en combineert haar verschillende disciplines ook.

Hoewel de oudste van het stel, is ze niet eens veel langer dichteres dan de jonkies. Ze debuteerde in 1994 met Laatste lezers, zo’n lekker dubbelzinnige titel die je bij een poëziedebuut verwacht. De literaire kritiek kon haar gedichten wel waarderen en gaf haar de C. Buddinghprijs. Dat is niet mis. Haar tweede bundel Vier manieren om op iemand te wachten werd ook goed ontvangen en daarna heeft ze nog diverse prijzen gekregen voor haar dichtwerk, dat vaak is vergeleken met Judith Herzberg.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Tussen Hemel & Zaan IV

De een vindt dat iets alleen bestaat als je het kunt zien en aanraken, de ander denkt dat er meer is tussen hemel en aarde. GeenCommentaar dook het alternatieve circuit in en sprak met tien spirituele Nederlanders. Vandaag: spiritueel therapeut Norma Stroo.

Norma Stroo (Foto: Annoesjka Brohm)

“Mensen hebben me wel eens gevraagd: wat jij doet, is dat zoiets als Jomanda?” Spiritueel therapeut Norma Stroo lacht. “Mensen horen ‘spiritueel’ en hebben daar meteen een beeld bij, terwijl het niet meer betekent dat ik me op de hele mens richt.”

De behandelkamer in haar huis is ook meteen een klein kantoortje. Naast de computer staat een bordje: ‘Als alles op je afkomt, dan zit je op de verkeerde rijbaan.’ Het is kenmerkend voor waar Norma voor staat: met de stroom mee. “Dan voel je je het meest gelukkig. We zijn op zoek naar de zin van het leven, naar geluk. Dat onderscheidt ons van de dieren. Op die zoektocht kun je begeleiding nodig hebben. Veel problemen die je nu hebt, hebben hun oorsprong in je verleden. Als je die problemen oplost, kun je in de toekomst beter met vervelende emoties omgaan.”

Norma weet waar ze het over heeft. Haar jeugd ? ze had een suïcidale moeder ? was allesbehalve onbezorgd. Later ontwikkelde ze anorexia en kreeg last van de pijnlijke reumatische aandoening Bechterew. Op haar veertigste stortte ze in en zat een half jaar thuis. In die tijd las ze veel over de psyche en meditatie. Het was de start van haar spirituele ontwikkeling. Ze ging een opleiding tot spiritueel therapeut volgen en startte haar eigen praktijk met als specialisatie overgewicht.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Vuurwerkverbod

Vuurwerk verboden (Foto: Flickr/mag3737)

Hallo schizofrenen
Die al in regels vangen willen
waarmee je de draak mag steken
hang je bij voorkeur in viervoud op
We staan samen in lichterlaaie op
spiegels bekladden met verbaal
vermaaksleed dat siert

toch

het gaat alleen om het bijeen-
halen van langvervlogen jaren
met als nieuwe woorden knalstress
alsof hier bloemen klaproos heten
toen cadmium, benzeen
gemeengoed waren
Je moet het wit in rook zien

Land intussen uiteengespat

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Dichter des Vaderlands I: Tsead Bruinja

Tsead Bruinja draagt voor (Foto: Flickr/todaysart)

Echt lekker crossmediaal is het nog niet: men schrijft weer een nieuwe verkiezing voor de Dichter des Vaderlands uit, vraagt alle shortlistkandidaten een actueel gedicht (over 2008) te schrijven en publiceert dat vervolgens alleen maar in een verwerkte boom als de NRC. Hun Cultureel Supplement staat wel online, maar alleen voor abonnees. Met andere woorden, alle 15,5 miljoen niet-NRC lezers moeten maar naar de verkiezingssite surfen, om daar te ontdekken dat je alleen maar fragmenten van gedichten kan lezen. Dat zal wel iets met copyright zijn.

Gelukkig zijn de meeste dichters zelf een stuk makkelijker en zetten redelijk wat materiaal online. Om het jullie eenvoudiger te maken te kiezen tussen de verschillende dichters zullen we de komende dagen van alle genomineerden (Tsead Bruinja, Hagar Peeters, Erik Menkveld, Joke van Leeuwen en Ramsey Nasr) hier een gedicht reproduceren. Ook zullen we kort wat informatie geven over de dichter van de dag, zodat je je stem kunt motiveren. Die telt dan namelijk dubbel en we denken dat fapfapfap niet geaccepteerd zal worden. We trappen vandaag af met Tsead Bruinja.

Met de eigen motivatie van Tsead Bruinja (1974) is in ieder geval niks mis. De shortlist was nog maar net officieel bekend of er landde een uitgebreide mail vol met plannen om zijn Dichter des Vaderlandsschap vorm te geven. Zoveel plannen eigenlijk dat je je afvraagt of hij nog wel tijd over houdt om ook zelf gedichten te schrijven, maar aangezien hij vooral veel ruimte wil geven aan andere dichters kan hij wellicht proberen dat te crowdsourcen. Op zijn weblog staat de hele lijst, maar kort door de bocht gaat Bruinja zorgen dat iedereen elke dag wel een keer met poëzie in aanraking komt, via kranten, column, weblogs en wat dies meer zij. Ook wil hij een gedeelte van de verdiensten die hij als DdV zal krijgen in een apart fonds stoppen, waarmee hij onder andere een prijs wil instellen voor poëzievertalingen. Wat ook opvalt is dat Bruinja een indrukwekkend aantal endorsements heeft verzameld, onder andere van de Stichting Waterland, presentator Arie Boomsma en mede-longlister Ingmar Heytze. Maar goed, behalve zijn netwerk organiseren kan hij zeker ook een stevig potje dichten, getuige onderstaand werk uit zijn bundel Bang voor de bal uit 2007. Mocht je benieuwd zijn naar meer werk van Bruinja; in het kader van de verkiezing kan je zijn bundels Angel, Dat het zo hoorde en Batterij (allemaal .pdf) downloaden. Ook is hij op Youtube, Hyves en Facebook te vinden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Wat kan er nog meer verboden worden?

Bord 'Verboden Toegang' (Foto: Flickr/illustir)

In 2012 verdwijnt de gloeilamp in de illegaliteit en het vuurwerk wankelt. Wat zou er nog meer verboden kunnen gaan worden? GeenCommentaar checkt een paar kandidaten op wenselijkheid, haalbaarheid en betuttelingsfactor.

BENZINESLURPERS
Wenselijkheid: De CO2-uitstoot moet omlaag en daarvoor zijn drastischere maatregelen nodig dan tot nu toe zijn genomen. Het zou dan bijvoorbeeld kunnen gaan om een verbod auto’s met een motorinhoud groter dan 2 liter, een vermogen dat volstaat voor een flinke gezinsauto. De rest is overbodige, milieuvervuilende luxe.

Betuttelingsfactor: Laag. Er blijft nog een ruim aanbod aan auto’s uit om te kiezen en wie perse wil scheuren, die koopt een elektrische sportauto.

Haalbaarheid: Niet zo hoog. De Franse en vooral Duitse autoindustrie zitten al in zwaar weer en zijn goed voor veel werkgelegenheid en belastinginkomsten. De regeringen van die landen zullen een voorstel tot een verbod dus sterk bestrijden.

COMMERCIËLE TELEVISIE
Wenselijkheid: Elke avond worden vanuit vele zenders wagonladingen hersenloze rotzooi over de Nederlanders uitgestort, die dat voor een flink deel tot zich nemen als ware het manna uit de hemel. Tijd en interesse om nuttige informatie tot zich te nemen is er niet meer, zodat er mensen zijn die de acteurs in hun favoriete soap wel herkennen, maar ministers niet. Al die zenders ondermijnen ook de sociale cohesie. Vroeger keek iedereen naar dezelfde programma’s en dat gaf gespreksstof in de kantine. Tegenwoordig eet iedereen zijn brood achter zijn computer, zijn favoriete weblog lezend.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Slechtste site van Nederland

“De site van HP/De Tijd wordt een nette versie van GeenStijl, zonder anonieme meningen. We moeten hem wel aanpakken. Nu is het de slechtste site van Nederland.”

Aldus de aanstaande hoofdredacteur van HP/De Tijd Jan Dijkgraaf gisteren in Trouw. Hij wil in het blad ruimte voor links, rechts en rechtdoorzee. Zo moet het noodlijdende weekblad er weer bovenop komen.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Vorige Volgende