Het conflict in Libanon lijkt steeds verder te escaleren. Gister beschoot Israël een busje met mensen die wilden vluchten uit hun grensdorp. Twintig mensen, meeste kinderen, kwamen om. Hezbollah sloeg hard terug en blijkt veel moderner oorlogstuig te hebben dan gedacht. Raketaanvallen op Haifa kostten vannacht acht mensen het leven. Hezbollah-leider Nasrallah heeft aangekondigd nog véél meer in petto te hebben.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Nog geen anderhalve week geleden ontstond ophef over de auto die Femke Halsema zou rijden. Een roet- en dieselbrakende Mercedes stationwagen uit 1984 zou het zijn – maar wel met voldoende ruimte voor een tweeling-met-wandelwagen. De afdeling voorlichting van GroenLinks was er maar druk mee: nee, het was geen diesel maar een benzine-auto en trouwens hij was niet van Femke maar van haar vriend.
Maar inmiddels heeft Femke een nieuwe auto. Dát is snel, en dat allemaal naar aanleiding van wat gemopper op GeenStijl? “Hmmmmm nee, dat zou wel erg snel zijn. De auto was al besteld“, aldus de voorlichter. De verkiezingen komen er weer aan, Femke moet dus meer het land in en met de trein kom je zoals we allemaal weten tegenwoordig ook nergens meer.
De nieuwe auto is een uitermate zuinige Toyota Prius – een hybride nog wel. Een populaire auto in Hollywood: Harrison Ford heeft er een, evenals Brad Pitt, Cameron Diaz, Alicia Silverstone, Tom Hanks, Ewan McGregor en Jeff Goldblum. Meryl Streep heeft er twee en Leonardo DiCaprio vier. Milieuvriendelijk en toch niet tuttig. Een prima auto dus voor Halsema die in haar partij het liefst alle geitenwol alsmede linnen tasjes zou willen verbieden.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Schrijver columnist Abdelkader Benali kwam toevallig middenin een oorlog terecht, zijn columns voor Vrij Nederland veranderen in een oorlogsverslaggeving soort van. Maar hij wil (nog) niet weg.
Nos radio vraagt me of ik naar huis wil. De ambassade regelt vrijwillige evacuatie. Ik wil in het ritme van deze stad blijven, mijn vrienden, kunstenaars, schrijvers en de conciërge uit Syrië, zijn gebleven – wat maakt dat ik niet kan blijven? Mijn Nederlandse paspoort? Ik heb geen zin in die reddingsboei.
(Abdelkader Benali, VN-column)
“… sinds 2003 hebben we een heel grote stap gemaakt. We moeten die alleen nog beter borgen in administratieve procedures. Er wordt streng opgetreden”
Het Amsterdamse stadsdeel Bos en Lommer stapt nogal makkelijk over harde kritiek van VROM aangaande bouwtoezicht heen. De betonscheuren hadden gewoon voorkomen kunnen worden door een betere administratie.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.