Wel eens in Leeuwarden geweest? Mooie stad, maar met een groot probleem: in de nieuwe NS-dienstregeling gaan er per dag minder treinen naartoe. Het is zo erg dat een kamerlid in het spoedebat vandaag woedend opmerkte dat de stad onder de fatsoensnorm van bereikbaarheid zou vallen. Als de NS doorgaat met de dienstregeling, dan wordt Leeuwarden gedegradeerd tot een provinciestad. Volgens mij heeft Leeuwarden, samen met andere metropolen als Groningen, Zwolle, Assen en Enschede, nog altijd een bereikbaarheidsstreepje voor op de -altijd voorgetrokken- Randstad: je kan er op bijna ieder moment met de auto komen. Maar de problemen met de NS-dienstregeling beperken zich volgens de withete Tweede Kamer niet tot het Noorden. Zo zijn de volksstammen forensen op het traject Vught-Hilversum Noord pas ècht de lul, wist Sharon Dijksma vandaag te vertellen. Maar liefst 26 minuten langer reizen! Maar hé, ze reizen tenminste. En dat is waar de NS met de dienstregeling naartoe wil. Minder mensen die eindeloos staan te wachten op treinen op grote stations. Dat dat ten koste gaat van de bereikbaarheid van stationnetjes waar je 23 uur per dag een kanon kan afschieten lijkt me logisch, hoe vervelend ook. Trouwens...Hilversum-Noord... Weet u wie er uitstappen op Hilversum Noord? Treinreizende kamerleden op weg naar het Mediapark om op te treden in radio- en televisieprogramma's. Verder komt er nooit iemand.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Precies 9 maanden.. Sinds ik verhuisde naar een aangeharkte nieuwbouwwijk in de periferie van de stad duurde het maar liefst 270 (!) dagen voor ik iemand met een zwarte huiskleur in mijn buurt ontwaarde. Het was een glimlachende negerin met vier schattige kroeskopjes en een buggy. Ik word er een beetje weemoedig en triest van. Want ik ben steeds minder optimistisch over het vermogen van de verschillende soorten Nederlanders elkaar te leren kennen. We leven naast elkaar en langs elkaar heen. En het enige dat we vaak gemeen hebben is een paspoort.
Als de chique onderzoeksinstituten een rapport uitbrengen over allochtonen, dan is de onderzoeksvraag meestal geformuleerd in termen van gegeneraliseerde achterstanden. De zwarte school is zo slecht omdat de kinderen er minder goed onderwijs krijgen. Allochtonen zijn digitaal achtergesteld en worden slechter betaald. Als ze al worden aangenomen. Achterstanden. Er zijn traptreden verschil tussen de blanke Nederlander en de rest en dat moet worden opgelost. Dat valt ook niet te ontkennen.
Maar dat is niet wat mij dwarszit. Als Nederlanders ergens goed in zijn, dan is het ongelijkheden nivelleren en ik ben ervan overtuigd dat een flink deel van de onrechtvaardigheid binnen enkele generaties is opgelost. Wat me werkelijk angst inboezemt is de enorme segregatie die ik steeds meer om me heen zie. Want dikke rapporten kunnen niet verhullen dat ik, open minded blanke man van in de dertig, nauwelijks allochtonen ken, spreek, liefheb of haat. En dat mijn vrienden datzelfde patroon volgen. Ook zij wonen in een buurt waarin slechts blanke Montessori-kinderen stoepranden en autochtone caissières in de supermarkt mijn producten bliepen. Goed Nederlands sprekende mensen die een Knorr-pakje uit de schappen nemen als ze ‘buitenlands gaan koken’. Met racisme heeft dat niets te maken, integendeel. Je zou cynisch kunnen zeggen dat racisten in ieder geval nog interacteren met mensen van een andere huidskleur. Mijn echte nachtmerrie is van die van de compleet gescheiden universa, een maatschappij als een CD-winkel waar iedereen apathisch verschillende muziek op de koptelefoon uitprobeert.
Best een leuke stad, Hong Kong. Er wonen zo’n zeven miljoen mensen, er is een hoop water en er is een grote haven. Het ooit aangelegde vliegveld was aanvankelijk buiten de stad gebouwd, maar door de enorme groei lag de landingsbaan ineens midden tussen de wolkenkrabbers. Leuke foto’s hoor, maar minder fijn voor de Hongkongers.
De oplossing was eigenlijk heel eenvoudig. Het nieuwe vliegveld ligt nu 30 kilometer buiten de stad, en er is geen stukje van het schaarse land in de Speciale Autonome Regio voor opgeofferd, want het is op opgespoten land gebouwd. Een speciale trein brengt je in 20 minuten naar de luchthaven, en je kan al inchecken op het metrostation. Oke, het is nog steeds niet stil in Hong Kong, maar van vliegtuigen boven je zwembad heeft niemand meer last.
Na meer dan een maand retraite dacht ik weer terug te komen in het immigratie-geobsedeerde Nederland, maar niks van dat al. De ruimte op rechts blijkt maar 1 zetel groot, en de politieke discussie gaat ineens over oude mensen en takkewijven. En nu blijkt de VVD ineens voor een vliegveld in zee! Ik durf het haast niet te zeggen, maar …. ik ruik de polder. Ik heb visioenen van Tineke Netelenbos. En ik weet bijna zeker: er komt een nieuw paars kabinet!
(En trouwens….waren die aanvliegroutes boven Wassenaar toch nog ergens goed voor)
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
De VVD doet het slim. Daar waar het CDA rimpelloos haar programma presenteerde, en 1NL, PVN, PVV kluitjesvoetbal speelden laat de VVD al een paar dagen puntjes lekken, het meest prominent natuurlijk in de zaterdagkrant. En dan maandag nog even de boel presenteren en hup wéér in beeld.
De AOW-leeftijd gaat niet omhoog; maar de bijstand voor jongeren vervalt, de WW wordt versoberd evenals de ontslagbescherming. Je moet zorgen dat je zo snel mogelijk een baantje hebt en houdt, daar komt het op neer. De belasting omlaag (voor beginnende ondernemers verdwijnt-ie zelfs), minder regels, minder ambtenaren en politici en meer ondernemers. Er wordt natuurlijk strenger opgetreden tegen “hufters”, er wordt bezuinigd op de gezondheidszorg en er komt één ministerie van veiligheid.
Rechtse ballen. Je kunt wel zeggen dat die leuke sociale Rutte programmatisch gezien niet veel in de melk te brokkelen heeft gehad. De VVD koerst strak naar rechts. Interessant is om ook even te kijken naar de vermoedelijke kandidatenlijst. Bewindslieden als Zalm, Van Hoof, Hoogervorst en Schultz keren niet terug. Zalm wou eens wat anders doen, Van Hoof en Schultz waren zo goed als onzichtbaar en hebben blijkbaar niet de lust zich te revancheren, Hoogervorst mikt op een goede baan in het bedrijfsleven waar je immers vier keer zo veel verdient. Annette Nijs ‘gaat promoveren’, Bibi de Vries’ smadelijke aftocht was al getekend toen ze Verdonk ietsjeteveel aanviel. Pieter Hofstra houdt het voor gezien; Frans Weisglas heeft in de affaire Hirsi Ali teveel brokken gemaakt.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
