Save the Words features arcane words that are well on their way out of use. Many are no longer found in dictionaries. Site visitors can 'adopt' these words and pledge to revive them by using them as frequently as possible in conversation and in correspondence. Words like avunculize which means to act as an uncle. Or foppotee which is a simple-minded person. Save the Words is a project of an advertising agency. Young and Rubicam in Kuala Lampur, Malaysia, was hired to promote the print version of the Oxford English Dictionary. Meer verstrooiing bij The Presurfer, @presurfer.
Een mooie nieuwe video van thestoryofstuff.org.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Utrechts brekebeenburgemeester Aleid Wolfsen heeft zichzelf weer eens in het nieuws gebracht. In een uitspraak met een lokaal huis-aan-huiskrantje zei hij: “Vingerafdrukken zeggen niets over iemand persoonlijkheid, dus zijn ze niet persoonlijk.” Nu is het gedeelte na ‘dus’ pertinent onwaar. Als vingerafdrukken niet persoonlijk zouden zijn, zouden ze ook niet geschikt zijn voor identificatie.
Het interessante is het gedeelte voor de komma. Wat Wolfsen daar zegt is namelijk feitelijk wel juist. Mijn vingerafdrukken zeggen niets over mij dan wat de vorm van de ribbels op de huid van mijn vingertoppen is. Als ik nadenk over hoe privacygevoelig ik bepaalde informatie vind op basis wat je er over me kunt afleiden, dan kom ik op deze lijst:
De volgorde heeft een persoonlijke component, maar vingerafdrukken zullen bij niemand hoog scoren. We laten ze immers de hele dag overal achter. Als we dat echt een probleem hadden gevonden, dan hadden handschoenen wel tot de standaard kleding behoord, net als de onderbroek.
Teun gaf de volgende reactie op Wolfsens Quote van de Dag:
De lengte van uw geslachtsdeel of de hoeveelheid haar op uw aars zegt niks over uw persoonlijkheid, meneer Wolfsen, dus laat maar zakken, die broek.
Maar dat snijdt daarom ook geen hout. Wat privé wordt geacht en wat niet, is namelijk een kwestie van cultuur.
Dat cultuuraspect verklaart waarschijnlijk ook de weerstand tegen de opslag van vingerafdrukken. Het nemen van vingerafdrukken was tot voor kort een handeling die uitsluitend bij criminelen werd uitgevoerd. Zelfs CPB-voorzitter Kohnstamm wijst op die culturele connotatie als hij zegt dat de Nederlander wordt behandeld als ‘een potentiële crimineel’ als de vingerafdrukken worden opgeslagen in een database. Terwijl als de keuze is tussen een pasfoto en een vingerafdruk in een database, eerstgenoemde toch duidelijk meer informatie bevat die privacygevoelig kan zijn. Huidskleur, geslacht en leeftijd zijn niet uit een vingerafdruk af te leiden, wel van een foto.
Met privacygevoeligheid van de vingerafdruk an sich valt het dus wel mee. Toch is het een buitengewoon onverstandig idee ze op grote schaal voor identificatie te gebruiken, juist omdat we er zo gemakkelijk mee omgaan en ze overal achterlaten. Stel dat je kan betalen met je vingerafdruk. Dan is skimmen een kwestie geworden van een vettig plankje, plakband en siliconenrubber. Wie geeft om privacy is daarom tegen de opslag van vingerafdrukken, niet om de reden dat opslag van de vingerafdrukken zelf zo belastend is, maar omdat de wel privacygevoelige informatie die ermee beveiligd wordt dan wel eens heel gemakkelijk bereikbaar zou kunnen worden voor kwaadwillenden.
Wat je voor GroenLinks kan doen kan je ook voor de ChristenUnie doen: hoe sterk zijn de bloedgroepen nu? En het interessante aan een christelijke partij in Nederland is dat de vertegenwoordigers een veelvoud aan protestantse religieuze achtergronden hebben.
De ChristenUnie is een fusie van twee partijen: de RPF en de GPV.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
De afvalstoffenheffing was eerst niet kostendekkend. De gemeente moest altijd bijbetalen uit algemene middelen, nu is die heffing wel kostendekkend.
Een woordvoerder van de gemeente Utrecht legt uit waarom de afvalstoffenheffing in die gemeente niet daalde terwijl de kosten wel met 50% afnamen.
Jasper Blom is politiek econoom aan de Universiteit van Amsterdam en auteur van het boek De kredietcrisis: een politiek-economisch perspectief
Afgelopen week (10/11 november) kwamen de wereldleiders van de G20 bij elkaar in Seoul om de mondiale reactie op de financieel-economische crisis te bespreken. Wat een belangrijke mijlpaal zou moeten worden in het economisch herstel werd in de media geportretteerd als een mislukking. De G20 lidstaten (en dan met name de Verenigde Staten en China) konden het niet eens worden over maatregelen om een valuta-oorlog te voorkomen.
Maar terwijl de aandacht zich richtte op wereldleiders die aan het ruziën waren over wisselkoersen en handelsoverschotten, hebben ze ook gewoon belangrijke besluiten genomen over de regulering van financiële markten (waar de huidige crisis uiteindelijk begon). De vraag is dus: heeft de G20 de juiste besluiten genomen over financiële regulering? Zijn de aanpassingen in de regulering van banken (het Bazel III Kapitaalakkoord) en andere systeemrelevante financiële instituties stappen in de goede richting?
Om dit te kunnen beoordelen moeten we eerst de financiële crisis van 2007-2009 analyseren om de juiste lessen te trekken. De historische context van deze crisis laat twee belangrijke zaken zien: allereerst de enorme groei en verwevenheid van de financiële sector sinds de jaren 70 (‘financialisering’) en ten tweede de relatie tussen regulering en markten (‘institutionele inbedding van markten’). Deze twee zaken bieden handvatten voor de beleidsmakers van vandaag om het financiële systeem beter te reguleren. Helaas doet de Tweede Kamer niets met deze handvatten, zoals ik hieronder zal betogen.
Deze bijdrage aan het open podium is van DeViking (website)
KRO BRANDPUNT: Haags Conservatorium wordt gesubsidieerd door belastinggeld zodat het 60% buitenlanders kan opleiden en Nederlanders merendeels kan afwijzen. Dus wij betalen belasting voor een muziekschool die buitenlanders laat invliegen??? En dan nog zeker protesteren tegen de bezuinigingen ook? Walgelijk.
Toen ik dit hoorde moest ik denken aan enige buitenlanders in mijn vriendenkring. Dit zijn musici die naar Nederland komen. Ik dacht waarom naar Nederland? Juist: het is hier veel goedkoper om een conservatorium te doen en de kwaliteit is goed. Ja goedkoper maar dus op onze belastingcenten. Hardstikke fout.
Dus het zit zo: Het Conservatorium in kwestie wil zichzelf groter maken dan ze eigenlijk zou moeten zijn. Namelijk 40% want dat zijn de Nederlanders die er studeren. Dus ronselt ze buitenlanders om maar die subsidiepotten leeg te kunnen krijgen. Hoe hou je jezelf in stand. En ben je eigenlijk voor 60% overbodig. Maar dat spel is afgelopen. Je gaat maar fuseren en er komt een quotum voor buitenlanders. Absurd dat wij belasting betalen aan scholen waar 60% van de studenten wordt ingevlogen uit het buitenland. Een schande gewoon. Dat heeft niets met onze kunst en cultuur te maken.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
“De verplichte rekeningen voor de Kamer van Koophandel kosten het bedrijfsleven nu jaarlijks 200 miljoen euro, terwijl het gros van de ondernemers de meerwaarde er niet van in ziet.”
(D66-Kamerlid Kees Verhoeven in De Telegraaf)
Het is ook wel verdomde toevallig: 200 miljoen is ook het voorgenomen bedrag van bezuinigingen op kunstsubsidies. Nu komen D66, GroenLinks én VVD met een gezamenlijk initiatief om de Kamer van Koophandel af te schaffen en ondernemers voortaan maar naar één loket te laten gaan voor alles. Zegt VVD-Kamerlid Schaart: ‘De reeks loketten die er nu zijn, kosten veel geld, zorgen voor veel irritatie en zijn niet effectief.’ Ze is van plan dit morgen aan te kaarten bij de begrotingsbehandeling van Economische Zaken. Verhoeven rekent voor: ‘Een modezaak met zeven man personeel is elk jaar ruim 660 euro kwijt aan verplichte contributie voor Kamer van Koophandel én bedrijfs- en productschappen.’ Ook voor zzp’ers zou het leven eenvoudiger (en goedkoper) worden. Er zit alleen één adder onder het gras:
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
