Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Weer een bestseller voor Steve Jobs

Zelfs na zijn dood bedrijft Steve Jobs goede marketing. Zijn biografie, van de hand van Walter Isaacson, verscheen vandaag en is nu al een bestseller, mede te danken aan de fijne nieuwtjes die er in te vinden zijn. Oude vijanden krijgen nog even een ’trap na’ van de onlangs overleden Appletopman en het boek doet marketingstrucs uit het verleden worden uit de doeken (‘haha, jullie trapten er allemaal in’). Ik heb het boek nog niet uit, maar hieronder de belangrijkste nieuwtjes op een rijtje.

1. Steve Jobs had nog niet dood hoeven zijn. Negen maanden lang weigerde hij een operatie die zijn leven had kunnen redden. De tumor die hem uiteindelijk fataal werd, is in een vroeg, behandelbaar stadium ontdekt. Steve dacht dat hij het op eigen kracht te boven kon komen. Toen hij zich uiteindelijk toch liet opereren was het te laat.

2. Steve wilde dan wel op eigen kracht wilde genezen, zijn ideeen bedacht hij met de behulp van de nodige ‘hulpmiddelen’. Steve zegt in de biografie: ,,Taking LSD reinforced my sense of what was important: creating great things instead of making money, putting things back into the stream of history and of human consciousness as much as I could.”

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Te veel aardige Marokkanen?

Al die aardige, lieve en slimme Marokkanen: slijmjurken zijn het. Ik noem een Ali B., de nationale knuffelmarokaan, lacht om ieder grapje even hard. ‘Oh is dat zo Matthijs, o gut o gut, wat een malligheid.’ Zit hij weer te kirren bij DWDD. Onlangs was het weer raak. Een islamitische B-acteur met een onuitsprekelijke naam wint een Gouden Kalf. En maar blij doen. ‘Oh bedankt mamma en pappa, oh bedankt alle politici, ik ben zo blij met mijn fokking gouden kalf.’ Aansteller. Nog erger is het bij mij in de buurt. Als ik de buurtsuper binnenwandel, is er alleen ‘s ochtends nog een Nederlandse kassajuffrouw te bekennen. Doodchagrijnig, hondsmoe en ze kijkt altijd dwars door je heen. Gewoon, normaal. Nee, dan die jonge Berbermeisjes die er ’s avonds staan. Altijd vrolijk, altijd vriendelijk en vaak nog knap ook. Alsof ik daar intrap.

Mijn garagehouder uit het Atlasgebergte, ook zo’n glijert. ‘Nee, hoor meneer Bouman, uw auto kwam weer gladjes door de APK dit jaar. U hoeft dit jaar weer niets bij te betalen. Dat heb je met die Japanners, hè!’ Daarna lacht hij er onschuldig bij. Of wat te denken van Fatima van de kinderopvang? Ze spreekt accentloos Nederlands, is poeslief voor de kinderen en alles is altijd even pedagogisch verantwoord. Toe maar. Al die vriendelijke en aardige Marokkanen zorgen ervoor dat ik mezelf soms betrap op enge gedachten. Gewoon, vooroordelen. Dan zie ik een groepje van die bontkragen mijn kant opkomen en dan denk ik: ‘Die zijn vast op weg naar hun oude moedertje. Gaan haar verrassen met een vers bosje bloemen.’ Onzin natuurlijk, want ik kén ze geeneens! Ze lopen gewoon toevallig langs een bloemenzaak. Gek, hè?

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Klimaatcensuur: De conservatieve Inquisitie

Toen Galileo Galilei begin 17e eeuw stelde dat de Aarde om de zon heen draaide, kreeg hij heibel met de Katholieke Kerk. Zijn conclusies kwamen namelijk niet overeen met de opvattingen van de toenmalige kerkelijke machthebbers. De titel van zijn in 1632 verschenen beroemde werk Dialogo mocht van de Inquisitie niet refereren aan de getijden op Aarde en het voorwoord moest herschreven worden. Het Copernicaanse model van het zonnestelsel, dat hij verdedigde, mocht namelijk niet als feit, maar als pure speculatie gebracht worden. In 1633 werd Galilei veroordeeld voor ketterij en werd zijn boek uiteindelijk verboden.

Nu kun je dit afdoen als het aloude dispuut tussen religie en wetenschap. De Katholieke Kerk was echter in die dagen niet alleen een religieus instituut, maar ook in sterke mate een sterke conservatieve politieke macht, vasthoudend aan de reeds weerlegde wereldbeelden van weleer. Degene die in strijd handelde met de ideële en wereldlijke standpunten van de Kerk, kon eenvoudigweg worden veroordeeld hiervoor. Wetenschappelijke werken konden zonder probleem worden verboden of gecensureerd, als de conclusies in die geschriften toevallig even niet strookten met de denkbeelden van de conservatieve kerkelijke macht. De invloed van de Kerk was groot op de maatschappij.

Tegenwoordig is de invloed van religie op de wetenschap een stuk minder. Weliswaar werd Charles Darwin niet serieus genomen en zijn er momenteel nog altijd groepen gelovigen die vasthouden aan het creationisme, maar die zijn veruit in de minderheid en hun invloed is minder groot (in Europa althans). On the Origin of Species werd niet verboden en Darwin werd niet vervolgd. De toenemende vrijheden van de moderne tijd stelde hem in staat om gewoon te onderzoeken en publiceren wat hij wilde.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

VVD moet aan integriteit werken

‘Te veel affaires rond VVD’ers’. Je kan het wegzetten als azijnzure kinnesinne van de Volkskrant – probleem is dat de kritiek op de VVD-bestuurders-in-opspraak geen knip-en-plakwerk van de redactie is, maar uit de partij zelf komt. Jan Hoedeman tekende uit de monden van Johan Remkes (Commissaris van de Koningin in Noord-Holland en oud-minister van Binnenlandse Zaken) en Kamercentralevoorzitters, Ewout Klok (Drenthe) en Eric Wetzels (Brabant) de kritiek op partijleden die negatief in het nieuws kwamen.

Hoedeman rijgt de bestuurders-in-opspraak als paarlen aan de spreekwoordelijke ketting. Zo zou Loek Hermans (fractievoorzitter Senaat) vanwege zij dertien nevenfuncties onder vuur liggen. Onder die dertien ook een bestuursfunctie bij het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers (COA) waar Nurten Albayrak, lid van de partij, vanwege haar stijl van regeren (dictatoriaal) haar baan verloor. Ook Anne Wil Duthler was er lid van de Raad van Toezicht – nu geschorst.

Hermans houdt ook toezicht op Luzac waar de Onderwijsinspectie berekende dat leerlingen er lager scoorden bij het centrale examen dan bij de schoolonderzoeken. Gevolg: het gemiddelde van Luzac-leerlingen ligt een half punt hoger dan hun schoolgenoten elders. Dan, concludeert de inspectie, klopt er iets niet.

Ook Korthals Altes (KNVB) ligt onder vuur vanwege de kwaliteit van zijn werk – zijn bijdragen aan de voetbalbond zouden minimaal zijn. Eind dit jaar schuiven de clubs een nieuwe bestuurder naar voren.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

‘Aanslag niet in Gaza beraamd’

Iets dat niet de kranten heeft gehaald – niet in Israel en niet hier. Uit een rapport van het Israelische leger over de gebeurtenissen op 18 augustus,toen diverse aanvallen plaatsvonden in Israel in de buurt van Eilat waarbij acht Israeli’swerden gedood, blijkt dat de aanvallers inderdaad niets te maken hadden met Gaza. Israel had dat toen beweerd en voerde onmiddellijk na de aanval een bombardement uit in Rafah in de Gaza-strook, dat de opmaat werd voor een bloedige periode in Gaza 31 slachtoffers vielen.
Israel heeft nooit bekend gemaakt dat het fout zat met die aanval. Het desbetreffende rapport is geheim gehouden, zo lees ik bij blogger Richard Silverstein (Tikun Olam). Silverstein kent Hebreeuws en volgt dit soort nieuws altijd goed. Hij haalt de militaire correspondent van Yediot Ahronot, Alex Fishman, aan die verslag doet van een bijeenkomst van een hoge Israelische afgezant in Cairo met de leider van de Opperste Militaire Raad in Egypte, de (de facto Egyptische leider) maarschalk Tantawi. De bijeenkomst vond plaats  nadat de Israelische ambassade in Cairo door een boze menigte was belegerd, omdat de Israeli’s tijden de achtervolging van de aanvallers in Eilat ook per ongeluk vijf Egyptische politiemannen hadden gedood.  Het belangrijkste doel van de bijeenkomst met Tantawi was het uit de wereld helpen van de spanningen die daardoor waren gerezen tussen Israel en Egypte.
Vorige Volgende