‘Aanslag niet in Gaza beraamd’

Iets dat niet de kranten heeft gehaald – niet in Israel en niet hier. Uit een rapport van het Israelische leger over de gebeurtenissen op 18 augustus,toen diverse aanvallen plaatsvonden in Israel in de buurt van Eilat waarbij acht Israeli’swerden gedood, blijkt dat de aanvallers inderdaad niets te maken hadden met Gaza. Israel had dat toen beweerd en voerde onmiddellijk na de aanval een bombardement uit in Rafah in de Gaza-strook, dat de opmaat werd voor een bloedige periode in Gaza 31 slachtoffers vielen.
Israel heeft nooit bekend gemaakt dat het fout zat met die aanval. Het desbetreffende rapport is geheim gehouden, zo lees ik bij blogger Richard Silverstein (Tikun Olam). Silverstein kent Hebreeuws en volgt dit soort nieuws altijd goed. Hij haalt de militaire correspondent van Yediot Ahronot, Alex Fishman, aan die verslag doet van een bijeenkomst van een hoge Israelische afgezant in Cairo met de leider van de Opperste Militaire Raad in Egypte, de (de facto Egyptische leider) maarschalk Tantawi. De bijeenkomst vond plaats  nadat de Israelische ambassade in Cairo door een boze menigte was belegerd, omdat de Israeli’s tijden de achtervolging van de aanvallers in Eilat ook per ongeluk vijf Egyptische politiemannen hadden gedood.  Het belangrijkste doel van de bijeenkomst met Tantawi was het uit de wereld helpen van de spanningen die daardoor waren gerezen tussen Israel en Egypte.
Tijdens de meeting tussen de hoge Israeli en Tantawi kwam ook het  – geheim gehouden – rapport aan de orde van het Israelische leger, waaruit duidelijk werd dat de aanvallers die het vuur openden op Israelische bussen en auto op de weg van Beer Sheva naar Eilat niet uit Gaza kwamen, maar uit de Sinai en vermoedelijk islamistische Egyptische militanten waren. Israel reageerde destijds op de aanval door een luchtaanval uit te voeren op Rafah waarbij vijf leden werden gedood van de Volksverzetscomités (PRC), en een jongetje, de zoon van één van hen die juist die dag zijn tweede verjaardag vierde. Het bombardement was het begin van een periode waarin vanuit Gaza raketten op Israel werden afgevuurd ter vergelding en Israel steeds reageerde met bombardementen. Uiteindelijk kostte de hele episode aan 31 mensen het leven, onder wie twee kinderen van onder de vijf en vier tieners.

Israel heeft nooit bekendgemaakt dat het  fout zat met de snelle conclusie dat groepen uit Gaza voor deze aanslagen verantwoordelijk waren. Verschillende bloggers – en een enkele journalist als de voornoemde Alex Fishman van Yediot – hadden hun twijfels (zoals ik ook trouwens, zoals op dit blog is te lezen). Onder meer vonden de sceptici het merkwaardig dat nooit gegevens naar buiten waren gekomen over de identiteit van de zeven aanvallers die door Israel werden gedood. Uiteindelijk was de aanval op huis in Rafah waarbij de PRC leden werden gedood dus niets anders dan een domme fout, en heeft Israel zo de levens van 31 gedode Gazanen op zijn geweten.

Silverstein maakt zich boos op de hele meute Israelische journalisten – hij noemt Avi Issacharoff van Haaretz met name – die blindelings achter de verzonnen versie van het Israelische leger bleven staan en nooit iets anders hebben gepubliceerd. Ik heb dat niet zo gevolgd, maar ik geloof Silverstein zonder meer. Hij meldt ook dat Fishman aangeeft dat in het rapport van het Israelische leger gesproken wordt over een Iraanse dimensie, met andere woorden, er zouden wellicht Iraniërs achter de aanval bij Eilat hebben kunnen zitten. De Iraniërs hebben wellicht best wel motieven voor zoiets, tenslotte zijn de afgelopen tijd meerdere van hun kernfysici vermoord en liet Israel ook de Stuxnet-worm los op de software van hun nucleaire installaties. Maar er wordt geen enkele bewijs voor zo’n Iraanse betrokkenheid gegeven en wellicht past het gewoon goed in de vooralsog koude oorlog van de Israeli’s met Iran.

  1. 2

    Een blogger haalt een correspondent aan die op een besloten meeting heeft gehoord dat er een geheim militair rapport bestaat waarin staat dat de Joden fout zijn. Duh!

  2. 3

    Ik ben blij met iemand als Abu,hij maakt het falen van andere media pijnlijk duidelijk.
    In de officiele media wordt ander gedrag van reporters t.o.v.Israel ook niet echt gestimuleerd lijkt wel.
    Trouw dat wordt gewaardeerd,als je anders piept is het afgelopen met je carriere.