In gesprek met je twaalfjarige zelf
WONDERLIJK – Jeremiah McDonald maakte op zijn twaalfde een video met vragen aan zichzelf voor over twintig jaar. Nu gaat hij in gesprek met… zichzelf. FILMPJE!
WONDERLIJK – Jeremiah McDonald maakte op zijn twaalfde een video met vragen aan zichzelf voor over twintig jaar. Nu gaat hij in gesprek met… zichzelf. FILMPJE!
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Is er in Europa nog een geïsoleerd, ongerept plekje te vinden waar de tijd heeft stilgestaan?
In 1932 reisde de Nederlandse schrijver en avonturier A. den Doolaard door Albanië. In het dorp Theth kwam hij in aanraking met de traditie van de bloedwraak. Daarover schreef hij zijn meest bekende roman De herberg met het hoefijzer.
Den Doolaard was niet de eerste die gefascineerd was door het ruige, ongerepte en geïsoleerde Albanië. De Engelse dichter Lord Byron ging hem al voor in 1809. Drie avontuurlijke schrijfsters van reisboeken volgden hem aan het begin van de vorige eeuw. De Engelse Edith Durham, de Amerkaanse Rose Wilder en de Schotse Margaret Hasluck bezochten ook Theth. De Nederlandse schrijfster Tessa de Loo maakte de tocht van Lord Byron in 1996 en schreef daarover het boek Een varken in het paleis.
Tessa de Loo kreeg vorige week in het Rotterdamse fotomuseum het eerste exemplaar overhandigd van Een fascinatie voor Theth; het Albanese bergdorp van A. den Doolaard van Gerda Mulder en fotograaf Herman Zonderland. In de inleiding beschrijft Mulder haar door Den Doolaard gewekte belangstelling voor Albanië, haar reizen in de communistische tijd en daarna, toen het eindelijk ook mogelijk werd Theth te bezoeken. Het dorp is eigenlijk een verzameling boerderijen in een vallei met een kerkje en een school. Er wonen nu niet meer dan honderd mensen. Zonderland portretteerde een aantal van hen.
Barclays ligt onder vuur wegens Libor-gate. Waar gaat het schandaal over en wat zegt het over zakenbanken? Een gastbijdrage van historicus Jeroen Laemers.
De Britse zakenbank Barclays ligt onder vuur wegens ‘Libor-gate’ en moest al 290 miljoen pond aan boetes betalen. Vanzelfsprekend doet dit nieuwe schandaal de reeds belabberde reputatie van de bankensector geen goed. Toch is de verontwaardiging nog lang niet zo groot als deze zou moeten zijn.
Voor een belangrijk deel is dit te wijten aan de ondoorzichtigheid van de malversaties. Iedereen begrijpt straatroof. Het manipuleren van zaken als ‘Libor’ en ‘Euribor’ daarentegen, doet weinigen meteen de wenkbrauwen fronsen. Niettemin is het laatste aanzienlijk winstgevender en, voor de samenleving als geheel, een stuk kwalijker.
Wat is Libor?
Libor staat voor ‘London Interbank Offered Rate’, met andere woorden: het (geschatte) rentetarief waartegen vooraanstaande Londense banken geld van elkaar kunnen lenen. Hoewel de daadwerkelijk in rekening gebrachte rentetarieven van uur tot uur variëren, is Libor een gezaghebbende richtlijn waarvan in de praktijk weinig wordt afgeweken. Euribor is vergelijkbaar met Libor, maar gaat uit van de interbancaire rentetarieven die gelden binnen de eurozone in plaats van de Londense City.
Waarvan wordt Barclays beschuldigd?
Barclays heeft inmiddels toegegeven stelselmatig lagere rentetarieven te hebben doorgegeven aan de British Bankers’ Association dan deze bank in de praktijk aan andere geldverstrekkers moest betalen. Omdat Barclays een zogenaamde ‘designated contributor bank’ is, is Barclays’ opgave van invloed op de Libor als geheel.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
MOOI – Belgische skaters doen India. Daar Krijg Je Een Goed Humeur Van. FILMPJE!
DATA - De PVV heeft in de Europese Unie een nieuwe vijand gevonden. Toch is het verkiezinsprogramma geen waterscheiding. Het kantelpunt lag in september vorig jaar. Een analyse van de Nederlandse Nieuwsmonitor.
De PVV presenteerde gisteren haar nieuwe partijprogramma met de titel: ‘Hún Brussel, óns Nederland’. Het programma lijkt een radicale breuk met het vorige verkiezingsprogramma, ‘De agenda van hoop en optimisme’. Dat begon met hoofdstukken over veiligheid, islambestrijding en massa-immigratie en kende geen apart hoofdstuk over de Europese Unie. Wanneer en hoe is de PVV van hoofdthema veranderd?
In de huidige maatschappij waar veel kiezers niet de tijd en moeite nemen om zich te verdiepen in standpunten en reputaties van partijen is de associatie tussen partij en thema van belang. Mensen die zich zorgen maken om immigratie komen zo al snel bij de PVV uit en mensen die zich zorgen maken om dierenwelzijn bij de Partij voor de Dieren. Met het nieuwe verkiezingsprogramma probeert de PVV het issue ‘anti Europa’ te claimen met als belangrijkste concurrent de SP.
Links-Rechts & Nationaal- Internationaal
Van oudsher is de economie een klassiek sociaal-economisch links-rechts onderwerp. Dat wil zeggen dat de politieke keuzes omtrent dit thema vooral te zien zijn als een onderwerp van herverdeling: moet de overheid het verschil tussen rijk en arm verkleinen? Moet de overheid door investeringen de economie stimuleren of juist door bezuinigingen de overheidsfinanciën op orde houden? De verkiezingen van 2010 draaiden met name om deze klassieke tegenstelling. Uiteindelijk een strijd tussen de VVD en de PvdA, oftewel, Rutte of Cohen.
DATA - Och, och, wat wordt het leven toch duur. Hoewel….vergeleken met vijftig jaar geleden valt het reuze mee.
Reiskosten die worden belast, een BTW van 21%, een hoger eigen risico in de zorg. Iedereen gaat erop achteruit de komende jaren. We wachten op het zoet, maar bijten nog in het zuur. Maar wordt het leven daarmee ook duur?
Een blik in het huishoudboekje van 50 jaar geleden relativeert.
Televisie en wasmachine kostten elk 15 procent van het gemiddeld jaarinkomen van 6.200 gulden. Nu een fractie. Een album op iTunes kost niets in vergelijking met een dure LP. Een hedendaagse schrijfmachine (laptop) kost lang geen 4% van het inkomen meer. Veel dagelijkse producten en voedingsmiddelen zijn slechts met de inflatie meegegroeid. Tel uit je winst.
Hoeveel kostten producten uitgedrukt in huidige euro’s? Hoe zwaar drukten de kosten op een gemiddeld maandsalaris? En wat betalen we nu voor al die luxe? Nu.nl en Sargasso zijn een gemiddeld huis doorgelopen en hebben geturfd en gerekend. Daarom, na de doorlees overzichtelijk op een rij, onze fraaie infographic over de kosten van ons levensonderhoud anno 1962 en 2012.
Klik op de plaat voor een grotere versie.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Vanwege redenen die u niks aangaan, was ik eens een beetje aan het grasduinen door de vrij indrukwekkende hoeveelheid kleine partijtjes die ons land rijk is. Ik bedoel, we hebben een meerpartijenstelsel, maar je kunt ook overdrijven. Een partij als TON of hoe heten ze tegenwoordig ook alweer nu niet Rubberen Rita maar Dappere Hero de scepter zwaait? Onafhankelijk Burger Feest of zo. Dat is nog een grote partij te noemen in vergelijking met het andere grut. Naast partijen als Partij voor de Toekomst (met Johan Vlemmix), de Libertarische Partij en de IQ-Partij (met IQ voor eerlijkheid – merkt u trouwens het koppelstreepje tussen IQ en Partij op: daar is over nagedacht, ik neem aan dat dat de correcte spelling is; het risico dat een naam als IQ Partij, zonder koppelstreepje, de hoon van IQ-rijk Nederland zou betekenen, was te groot), is de SGP een reus van formaat.
Toch viel mijn oog op een partijtje dat zich van alle andere wist te onderscheiden. Ik vermoed door het totale gebrek aan pretentieloosheid. Ik heb het hier over Gewoon NL. Dat NL deed me in eerste instantie te veel denken aan .nl, onze nationale extensie. En dat brought back memories van die andere splinterpartij, die van politiek talent Winny de Jong (conservatieven.nl) en natuurlijk aan Pastors Eén NL, maar volgens mij is het lijsttrekker Jos Kuintjes niet om een dergelijk eenvoudig effectbejag te doen. Als ik hem goed begrijp is Gewoon NL gewoon korter dan Gewoon Nederland zodat de letters groter kunnen op de verkiezingsposters.
De nieuwe ‘Wet aanpassing Wob’ wordt een ramp voor journalisten en burgers op zoek naar transparantie. Er zitten een aantal venijnige veranderingen in die effectieve democratische controle nagenoeg onmogelijk maken.
De nieuwe wet wordt gepresenteerd onder het mom van aanpakken van misbruik van de Wob. Inderdaad zijn er (commerciële) partijen die ambtenaren via de Wob aan het werk zetten om er zelf (vooral financieel) beter van worden. Ze mikken op incasseren van de dwangsom, of ze willen grote datasets voor commerciële toepassingen. Daarnaast is er de categorie verzoekers die een overheidsorgaan bewust wil frustreren door het met onredelijk veel werk op te zadelen.
Maar de nieuwe wet is niet het juiste antwoord. Het zal ‘misbruik’ blokkeren, maar en passant alle overige informatievragers op onoverbrugbare afstand zetten. Het wordt namelijk aan de overheid gelaten om te beslissen of een verzoek is gericht op het verkrijgen van informatie (en dus valide is), of dat het andere doelen dient (en dus terzijde gelegd kan worden).
Daarnaast is het voortaan ook aan het bestuursorgaan om te beslissen of de ambtelijke capaciteit die nodig is om informatie te verzamelen en te verstrekken, ‘evenredig is ten opzichte van het belang van openbaarheid’, zoals het in de Memorie van Toelichting staat omschreven.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.