Brief aan de hardwerkende Nederlander

Beste eerlijke, hardwerkende Nederlander, Bent u het ook zo ZAT!!? Nou wij dus ook. Alles is hartstikke KUT!! Niemand heeft geld en je mag nergens meer binnen roken. Uit onderzoek is gebleken dat vroeger alles beter was. Toen had iedereen geld en mocht je overal roken. Dus daar ga je al. Wij van de Partij voor Terug Naar Vroeger (PvTNV) zijn er voor de eerlijke, hardwerkende Nederlander. Voor u dus. Met dit concrete tienpuntenplan zorgen we ervoor dat Nederland net als vroeger weer een paradijs wordt en dat geen buitenlander, bankier, of ambtenaar er met zijn fikken durft aan te komen. 1. Terug naar zeven provinciën! In de Gouden Eeuw bestond Nederland uit zeven provinciën. Het ging toen volop goed, dus daar willen we terug naar toe. We richten het wel iets anders in. Om een buffer op te bouwen met het oosten (MOE-landers, islamieten, Duitsers), stoten we de vijf provincies af die aan Duitsland grenzen. We graven een geul om de overgebleven zeven provincies (zie logo). Het graven van de geul creëert werkgelegenheid waarmee we de economie vlot trekken.

Foto: sexyninjamonkey (cc)

Feit of fabel: Carola Schouten en Anw

ANALYSE - Carola Schouten (CU) zei in Pauw en Witteman over de Anw: ‘De omvang van de groep is vrij stabiel. Het is niet een regeling die explodeert, of wat dan ook.’

Dat is een..

 (deels)

Carola Schouten doelt op het aantal personen dat een uitkering krijgt in het kader van de Algemene Nabestaandenwet. Over deze wet is deze week gedebatteerd in de Tweede Kamer. Staatssecretaris Klijnsma wil op de wet bezuinigen door de maximale duur van de uitkering te verkorten tot één jaar. Bij veel kamerleden, waaronder Schouten, is deze ‘bezuiniging op rouwen’ in het verkeerde keelgat geschoten.

In dit kader zat Carola Schouten dinsdag 2 april bij Pauw en Witteman en stelde ze dat de omvang van de groep die een uitkering krijgt in het kader van de Anw vrij stabiel is, en niet explodeert. Wij concluderen dat het aantal personen dat Anw ontvangt inderdaad niet ‘explodeert,’ maar we zouden de groep toch ook niet als ‘vrij stabiel’ willen karakteriseren, aangezien ze al jaren gestaag afneemt.

Om hoeveel mensen gaat het?

Het CBS publiceert maandelijks cijfers over het aantal Anw-uitkeringen. Deze tabel begint bij 2008.

Uit deze cijfers blijkt dat het aantal uitkeringen al sinds het begin van de publicatie daalt van 123 duizend (januari 2008) naar 75 duizend (december 2012, voorlopige cijfers). Het klopt dus dat de regeling niet ‘explodeert’, maar gezien de daling (hoewel deze vrij constant is) zouden wij hem ook niet ‘vrij stabiel’ durven noemen.

Foto: Marines (cc)

Momentum voor wapenwetgeving weg, maar het homohuwelijk nabij?

ELDERS - In Connecticut is een nieuwe wapenwet aangenomen, steeds meer senatoren spreken zich uit voor het homohuwelijk, en de luchtmacht probeert seksueel misbruik aan te pakken.

In Washington DC lijkt het momentum om iets te doen aan wapenwetgeving weg te ebben, maar de afzonderlijke staten hebben het heft in handen genomen en snel plannen gemaakt. De staat Connecticut heeft vorige week de meest verregaande wetgeving wat betreft wapenvergunningen aangenomen. Een aantal soorten semi-automatische wapens zijn afgeschaft en voortaan zijn background checks verplicht voor alle wapenverkopen. Daarmee loopt de staat waar afgelopen december het drama in Newtown plaatsvond ver voor op de federale wetgeving. Maar andere staten (zoals Ohio, Michigan en Arkansas) hebben het kopen en bezitten van een vuurwapen juist makkelijker gemaakt. 

Een ander belangrijk onderwerp op de Amerikaanse politieke agenda, dat ook afgelopen week weer actueel was, is het homohuwelijk. Er zijn slechts nog vier Democratische senatoren tegen marriage equality, nu ook Indiana’s Joe Donnelly en North Dakota’s Heidi Heitkamp zich vrijdag bij het voor-kamp schaarden. Maar er zijn ook al twee Republikeinen voor het homohuwelijk, en mogelijk openbaart zich binnenkort een derde, schrijft het opinieblad voor LGBT-issues Advocate. Zou 2013 dan eindelijk het jaar zijn dat de Amerikanen toegeven aan wat talloze andere Westerse staten allang hebben doorgevoerd? Op Facebook circuleerde afgelopen week een mooie foto die de boel mooi verklaarde.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Naar wat voor porno kijken we?

ANALYSE - Pssst. Even mannen onder elkaar. Nu de Fifty shades of grey-hype verschrompelt, is het weer onze beurt. Het damesgeneuzel was peanuts vergeleken met wat wij mannen online aan bloot vlees verstouwen. Maar waar kijken we dan naar?

Gisteren vertelden we over het zware vaarwater waar de vaderlandsche porno zich in bevindt. In de stortvloed aan bloot vlees, pakken de grote jongens zoals xHamster, YouPorn de grootste happen uit de markt. Die sites geven wel enige indicatie over wat populair is – meestal staat het rechttoe rechtaan-gebeuren hoog gewaardeerd.

Maar met zo’n enorm aanbod, moet er meer zijn. In 2011 is er een fascinerend boek gepubliceerd over online porno: A billion wicked thoughts. What the world’s largest experiment reveals about human desire.De auteurs, Ogi Ogas en Sai Gaddam, hebben enorme datasets (400 miljoen zoekopdrachten, waarvan 55 miljoen pornografisch) met zoekinformatie gecrunchet en aangevuld met bronnenonderzoek om zo ongefilterd te zien waar al die internetters nu precies naar kijken en waar ze naar zoeken. De resultaten zijn verrassend.

Ze beginnen al goed door de exponentiële groei te schetsen van het porno-aanbod (en iedereen boven de dertig kan dat beamen). ‘In 1991, the year the World Wide Web went online, there were fewer than ninety different adult magazines published in America, and you’d have been hard-pressed to find a newsstand that carried more than a dozen. Just six years later, in 1997, there were about nine hundred pornography sites on the Web. Today, the filtering software CYBERsitter blocks 2.5 million adult Web sites. As the puppets in the Broadway musical Avenue Q sing, “The Internet is for porn.”’ Volgens de onderzoekers is ongeveer vier procent van alle sites erotisch, dan wel pornografisch.

Foto: Reinier Sierag (cc)

Slachtoffer moet recht krijgen iets te zeggen over strafmaat

OPINIE - Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid Fred Teeven heeft onlangs een wetsvoorstel aangekondigd dat aan gedupeerden van misdrijven het recht geeft om ook iets te zeggen over de aan de dader op te leggen straf. Prima voorstel dat past bij een samenleving van mondige burgers, vindt hoogleraar Jan van Dijk.

De eerste reacties  op het voorstel van staatssecretaris Teeven waren afwijzend;  de Volkskrant  (Peter Giesen, 25 februari 2013) en het NRC Handelsblad  (Annemarie Kas, 25 februari 2013; Redactioneel, 1 maart, 2013) bijvoorbeeld betoonden zich uiterst kritisch. De Groningse hoogleraar Nico Kwakman uitte op 26 februari op de website Sociale Vraagstukken zijn bedenkingen. Hoewel het voorstel op politieke steun van een meerderheid in de Tweede Kamer kan rekenen – het was opgenomen in de verkiezingsprogramma’s van PvdA, VVD en SP – is het allerminst zeker of ook de Eerste Kamer ermee zal instemmen. Ik herhaal hier de argumenten die voor invoering van het ongeclausuleerde spreekrecht pleiten en ga in op de aangevoerde bezwaren.

Achterhaald slachtofferbeeld

Sinds enkele jaren hebben gedupeerden het recht om op de zitting van de rechtbank het woord te voeren over de gevolgen van een tegen hen begaan misdrijf. Dat deze regeling niet voldoet, zal bij de behandeling in hoger beroep van de zaak tegen de pedofiele peuterleider Robert M. weer pijnlijk duidelijk worden. De ouders willen, zo blijkt uit interviews, hun woede uiten. Ook willen zij dat aan Robert M. tbs wordt opgelegd zodat hij geen nieuwe slachtoffers meer kan maken. De huidige wettelijke regeling staat dit echter niet toe. Binnen de huidige regeling mogen gedupeerden uitsluitend spreken over wat het misdrijf hen persoonlijk heeft aangedaan. Ze worden door deze beperking in een passieve, zielige slachtofferrol gedwongen. De huidige regeling is gebaseerd op een achterhaald slachtofferbeeld dat niet past in een samenleving van mondige burgers.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Nationaal Archief (cc)

De Koekenbiertjes en de Dionisi’tjes

COLUMN - De crisis maakt vele slachtoffers.

Gijs Koekenbier (69) heeft een zwaar leven. De crisis kost hem een klein deel van zijn moddervette pensioen en nu moeten de voormalige manager en zijn vrouw (nooit gewerkt) rondkomen van een povere 4260 euro netto per maand. Hun aanwezigheid bij pianoconcerten in het Concertegebouw zal node worden gemist, want schraalhans is keukenmeester en een treinkaartje kan er niet meer vanaf.

Romeo Dionisi (63) had een zwaar leven. De crisis en de privatisering hebben de prijzen voor eerste levensbehoeften zoals gas en elektra uit de pan doen rijzen, terwijl tegelijkertijd veel ondernemers hun bedrijven moeten sluiten. De metselaar uit Civitanova Marche  had geen werk meer sinds eind vorig jaar, toen het bedrijfje waar hij het laatst voor werkte, over de kop ging. Zijn vrouw, Anna Maria Sopranzi (68), kreeg een pensioentje van 500 euro netto per maand. Allebei een leven lang gesappeld, en allebei te trots om aan de sociale dienst om hulp te vragen. Eergisteren pleegden de twee zelfmoord. De broer van Anna Maria, Giuseppe (73), heeft zich vervolgens verdronken in zee toen hij het nieuws hoorde.

Even tussendoor. Een brood van een kilo kost hier twee euro. Een liter melk 1,50. Vier hamburgertjes in de super vijf euro. Dat u niet denkt dat we hier enorm goedkoop leven – van vijfhonderd euro kunnen de meeste mensen ook hier niet meer de vaste lasten betalen. Niet voor niets kregen de Dionisi’s hulp van buren en vrienden.

Foto: Peter Eimon (cc)

Kunst op Zondag | Werkloos

Sluiten beeldende kunstenaars zich aan bij de groeiende rijen werklozen? Conform de Cultuurnota 2012-2016 is per 1 januari de nieuwe basisinfrastructuur in werking getreden. De aangekondigde slachting, goed weergeven in het door Kunsten ’92 opgestelde overzicht ‘Beeld van de sector’, is een feit.

Hoeveel nieuwe werklozen dat de komende tijd gaat opleveren moeten we afwachten. Er is echter heuglijk nieuws. Het aantal werkloze kunstenaars zal de burelen van de Sociale Dienst niet overspoelen.

George Segal – Depression Bread Line.
cc Flickr Vilseskogen's photostream George Segal Depression Bread Line

Zeer actuele cijfers zijn er (nog) niet, maar gegevens uit de Evaluatie van de Wet werk en inkomen kunstenaars (pdf – januari 2010) en van het CBS (werkzame beroepsbevolking in de kunsten) geven dit beeld:
Kunstenaars met uitkering

In 2011 telde het CBS nog 61.000 mensen in de categorie kunstzinnige beroepsbevolking.

Stel dat er sindsdien door crisis en bezuinigingen zo’n 4000 kunstenaars uit de boot zijn gevallen, dan zijn er, ruw geschat, 57.000 kunstenaars. Daarvan zal maximaal zo’n 6 tot 7% werkloos zijn. Er zijn dus waarschijnlijk tussen de 3.500 tot 4.500 werkloze kunstenaars.

Feit is dat een beeldend kunstenaar die nu werkloos wordt, geen kunstenaar meer is. Van 1956 tot 1 janauri 2012 behield een werkloze kunstenaar nog zijn status. Eerst dankzij de BKR (Beeldende Kunst Regeling), die achtereenvolgens werd vervangen door de WIK (Wet inkomensvoorziening kunstenaars, 1987) en de WWIK (Wet werk en inkomen kunstenaars, 2005).

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Vorige Volgende