De Koekenbiertjes en de Dionisi’tjes

COLUMN - De crisis maakt vele slachtoffers.

Gijs Koekenbier (69) heeft een zwaar leven. De crisis kost hem een klein deel van zijn moddervette pensioen en nu moeten de voormalige manager en zijn vrouw (nooit gewerkt) rondkomen van een povere 4260 euro netto per maand. Hun aanwezigheid bij pianoconcerten in het Concertegebouw zal node worden gemist, want schraalhans is keukenmeester en een treinkaartje kan er niet meer vanaf.

Romeo Dionisi (63) had een zwaar leven. De crisis en de privatisering hebben de prijzen voor eerste levensbehoeften zoals gas en elektra uit de pan doen rijzen, terwijl tegelijkertijd veel ondernemers hun bedrijven moeten sluiten. De metselaar uit Civitanova Marche  had geen werk meer sinds eind vorig jaar, toen het bedrijfje waar hij het laatst voor werkte, over de kop ging. Zijn vrouw, Anna Maria Sopranzi (68), kreeg een pensioentje van 500 euro netto per maand. Allebei een leven lang gesappeld, en allebei te trots om aan de sociale dienst om hulp te vragen. Eergisteren pleegden de twee zelfmoord. De broer van Anna Maria, Giuseppe (73), heeft zich vervolgens verdronken in zee toen hij het nieuws hoorde.

Even tussendoor. Een brood van een kilo kost hier twee euro. Een liter melk 1,50. Vier hamburgertjes in de super vijf euro. Dat u niet denkt dat we hier enorm goedkoop leven – van vijfhonderd euro kunnen de meeste mensen ook hier niet meer de vaste lasten betalen. Niet voor niets kregen de Dionisi’s hulp van buren en vrienden.

Romeo Dionisi was te trots om hulp te vragen aan de sociale dienst. Ik weet zeker dat hij ook te trots zou zijn geweest om zo’n schaamteloze, wereldvreemde brief naar de krant te sturen.

  1. 3

    Jammer dat die briefschrijver niet expliciet 50PLUS noemt in zijn stukje, om maar even treffend de hysterie van die hele kutpartij in een paar alinea’s samen te vatten.

  2. 7

    De werknemersklasse en de werkgeversklasse hebben niets gemeenschappelijk. Vrede is niet mogelijk zolang er honger en nood heersen bij miljoenen arbeidende mensen, en zolang de enkelen die de werkgevende klasse uitmaken al de goede dingen in het leven bezitten.

  3. 9

    @6: Helaas, de heer Koekenbier is echt, en peningmeester van de vereniging van gepensioneerdern van ENCI. Had ik eerlijk gezegd niet verwacht, omdat het er zo dik bovenop lag.

  4. 10

    Maar dit is dus de (potentiele) achterban van Henk Krol en zijn 50PLUS, en ook een beetje de SP, want die vinden ouderen ook zielug en arm.

    En het zijn er ook nog eens zo ontzettend veel.

  5. 11

    Moet na vijfendertig jaar me de tering te hebben gewerkt het nu doen van nog net geen tweeenhalfduizend netto per maand. Lukt prima, hoor, ik klaag niet echt. Van het verschil met Koekenbier zou ik nog wel vier keer PER FUCKING MAAND naar het concertgebouw kunnen gaan. Waar geeft die Koekenbakker in godsnaam z’n geld aan uit? Verguld pleepapier?

  6. 12

    @11: Ik moet het samen met mijn vriendin ,na dertig jaar werken,zien te redden met nog geen 1000 euro , het duurt nog zeker 14 jaar voor ik met pensioen kan.
    Maar zelfmoord,dat nooit dan nog liever crimineel worden(al zou ik niet zo gauw weten hoe)
    Alhoewel je wel moet oppassen in die fijne stad waar ik woon,tegenwoordig worden onruststokers/overlastplegers standrechtelijk geexecuteerd
    http://www.ad.nl/ad/nl/1012/Nederland/article/detail/3421773/2013/04/08/Rotterdammer-29-getroffen-door-politiekogel.dhtml

  7. 14

    @L_Brusselman
    Sorry als ik iets te persoonlijks vraag, maar hoe kom je na 30 jaar werken met twee personen op 1000 euro? Bijstand?

  8. 16

    ik dacht ook dat het een hoax was, vooral die opmerking over 2 glaasjes wijn ipv een halve fles, wat dan hooguit 1 glas scheelt…
    Overigens hoor je bij iets van $35.000/jaar bij de wereldwijde 1%, om het even in een wat wijder perspectief te plaatsen.

    En om nog even bij Brusselman aan te sluiten: dat vangnet kan ook vet tegenvallen – nadat ik ziek was geworden kreeg ik telefonisch van de UWV te horen ‘dat de kans bestond’ dat m’n uitkering gestopt zou worden. Wat bij de volgende betaling gelijk geïmplementeerd bleek. Zonder beschikking (die liet 10 weken, na herhaaldelijk aandringen op zich wachten) om in beroep te gaan. Al wist ik dat ze geen poot hadden om op te staan, uiteindelijk ben ik 9 maanden van het kastje naar de muur gestuurd zonder enige uitkering of bijstand. Dat lijkt me voor veel mensen best wel lastig.
    Heeft weinig met Koekenbier z’n tragiek te maken, maar om maar aan te geven dat het verhaal ‘dat niemand in Nederland gebrek hoeft te lijden’ niet helemaal correct is.