Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Lamsvlees uit de oven met ansjovis, Pedro Ximenez azijn en gepofte knoflook

Lamsvlees uit de oven met ansjovis, Pedro Ximenez azijn en gepofte knoflook
hoofdgerecht, 4 personen

600 g lamslappen van de bout
8 ansjovissen, gehalveerd (uit een blikje)
1 tl tijm
3 el PX azijn
3 bollen knoflook
enkele tomaatjes
3-4 el olijfolie
aluminiumfolie
ovenschaal, ingevet

Verwarm de oven voor op 200 °C. Maak met een scherp mes enkele inkepingen in het vlees en stop in elk gleufje een stukje ansjovis. Leg het vlees in de ovenschaal, bestrooi met versgemalen peper en tijm en besprenkel met PX azijn. Stop de bollen knoflook en tomaatjes tussen het vlees en druppel er olie overheen. Bedek de schaal met folie. Laat het gerecht in ca. 90 minuten gaar worden, verwijder de folie na 45 minuten. Lekker met quinoa en spinazie.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De Paasvuren laaien op: opstand der Saksen?

Het is ogenschijnlijk een grappig berichtje in het nieuws vanavond — een van de Hart-van-Nederlan dse berichtjes waar geen enkel nieuwskanaal meer zonder kan. Maar als je wat doorleest, zit er onrust achter. In Espelo is het grootste paasvuur ter wereld ooit gebouwd. Het ding is 45,98 meter hoog en daarmee rijp voor The Guiness Book of Records. (Zie bijvoorbeeld De Telegraaf en De Gelderlander. Ook het 8-Uur Journaal besteedde er aandacht aan.)

Als je de berichtgeving goed leest, merk je dat het niet alleen maar lollig is, dat opstoken van het paasvuur. Bijna 20 jaar geleden, in 1993 publiceerde Ton Dekker van het Meertens Instituut een artikel met de titel Paasvuren, een veranderlijke traditie tussen toerisme en lokale identiteit. Allebei die polen komen we tegen in de moderne berichtgeving.

“De laatste jaren staan er op eerste paasdag tegen de avond overal in Twente en Salland files van mensen die naar het vuur komen kijken,” schrijft De Gelderlander, die tegelijk ook meldt dat de paasvuren ‘niets’ met het christelijke paasfeest te maken hebben.

Dat laatste verhaal speelt mogelijk een rol in de toeristische aantrekkingskracht. Het is zeker van groot belang in de tweede pool in Dekkers artikel: het beleven van de lokale identiteit. Dat blijkt bijvoorbeeld uit het commentaar van Gerrit Kraa, een bekende Achterhoekse kenner van het dialect en de geschiedenis in het Reformatorisch Dagblad:

Socialisme na honderd jaar

Heeft het politieke denken van de sociaal-democratie ons nog iets te bieden? Het is maar een vraag. De Wiardi Beckman Stichting zocht naar een antwoord in het project “Van Waarde”. Die speurtocht werd verslagen in een aantal dubbeldikke nummers van Socialisme & Democratie. Maar om nu te zeggen dat er eenduidige antwoorden in staan…

De slotmanifestatie was onlangs in Nijmegen. Mijn eerdere kritiek is gebleven: te veel papier, te weinig inspiratie, te weinig gebruik van de denkkracht in de partij. Uit irritatie daarover maakte ik voor deze kolommen een paar stukken over Den Uyl’s spreiding van kennis, macht en inkomen, mijn eigen “Van Waarde” project. Maar sociaal-democraten vergaderen meer dan dat zij Sargasso lezen.

De WBS bijeenkomst in Nijmegen was niet slecht, maar ook niet goed. Er was een behoorlijk gevulde zaal, met zelfdenkende socialisten, maar tot inspiratie kwam het niet. De organisatie had niet goed nagedacht: waarom nodig je mensen uit? Wie nodig je uit? Wat laat je ze doen? Wie leidt in en waarom? En vooral: hoe gebruik je de kennis van de bezoekers en roep je inspiratie op?

Aan inleider Kees Schuyt lag het niet. Het onderwerp “levensloop” is bij hem in goede handen. Het probleem van de hogere pensioenleeftijd is een productiviteitsprobleem: je zou dus ook vakantiedagen kunnen inleveren, of de vrije zaterdag, die pas in 1962 is ingevoerd, of eerder beginnen met werken. Eerder beginnen!

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Serieus bedot op Goede Vrijdag

Een plaatje uit de -nog niet zo- oude doos: een dramatisch affiche van de NDP uit 2007 (bron) vormt een toepasselijke repost voor deze Goede Vrijdag. “Crucified by his own people…”, maar dat ging dus mooi niet door. Dankzij de haastig aangenomen amnestiewet loopt Desi Bouterse vandaag fluitend langs zijn eigen kruis. In Holland wil de nieuwe Michiel de Ruyter de oud-kolonie hierom subiet ontwikkelingshulp ontzeggen. Terwijl dat nu juist het enige geld is wat niet (direct) in de zakken van Bouterse verdwijnt omdat het rechtstreeks aan lokale organisaties wordt overgemaakt? Met de amnestiewet plaatst de aan een Messiascomplex lijdende president zijn land opnieuw in een isolement. Pech voor het volk, maar dit is wat de meerderheid wil: bedot worden door een vermeende Messias. Het anagram van DESI BOUTERSE is niet voor niets: SERIEUS BEDOT. Een Goede Vrijdag nog.

Massa en desinformatie

In een van de meer bizarre passages van Massa nemen boze blanke clans de straten van Brussel over. Europarlementariërs verschansen zich in hun kantoren uit vrees voor lynchpartijen. Werklozen moeten fors betalen om het openbaar vervoer te gebruiken – zij die werken mogen gratis mee. Buitenlanders moeten eruit. Het is de opstand van de verongelijkte burgerman en niemand zag het aankomen.

De Vlaamse auteur Joos Vandecasteele heeft met Massa een vermakelijke, wervelende roman geschreven over de post-2008 verwarring die de wereld in zijn greep houdt, de mensen de straat op stuwt en politici bokkesprongen laat maken. Het boek laat zich vaak lezen als Het aanzien van 2011. Alles van vorig jaar komt voorbij: het geweld en de hoop van de Arabische Lente, WikiLeaks en zijn digitale beschermheer Anonymous, de eurocrisis, de populistische opmars in Europa.
Door deze stuk voor stuk tijdsbepalende gebeurtenissen struikelt de Belgische hoofdpersoon Margot zich een weg. Een eind-twintiger die zich in haar nihilisme af probeert te sluiten van de grote gebeurtenissen die haar tijd definiëren. Een onmogelijke opgave.

Na maandenlang getalm dwingt de uitkeringsinstantie Margot – afgestudeerd in iets van communicatie. Ze komt bij Blurred Inc. terecht, een vaag bedrijf dat zetelt op een Brusselse zolderkamer, maar dat machtig, heel machtig belooft te zijn. Haar taak is al even vaag als het bedrijf: het injecteren van fictie in de werkelijkheid, het bijeenrapen van losse feiten die op het web zweven, het verzinnen van een narratief om die desinformatie via internet te verspreiden. Uiteraard in opdracht van naam- en gezichtsloze klanten.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Fotos am Freitag

Iedereen moppert over de benzineprijzen. Daarom een serie over olie, over snelheid en stilstand.

flickr cc bitzcelt

flickr cc joshua alan davis

flickr cc |G|â„¢'s

flickr cc northbaywanderer

”]

flickr cc ~MVI~ /broken camera :-(

flickr cc sr. samolo

flickr cc wili_hybrid

flickr cc Nrbelex

flickr cc kk+

Met dank aan: Joshua Alan Davis, the|G|â„¢, northbaywanderer, [henning], ~MVI~ /broken camera :-(, Sr. Samolo, wili_hybrid, Nrbelex, kk+, bitzcelt

De stilste plek op aarde

Ze zeggen dat zwijgen goud is – maar er is een kamer in de Verenigde Staten die zo stil is dat het ondraaglijk wordt na een korte tijd. De langste tijd die iemand doorstaan heeft in de ‘echoloze kamer’ van Ortfield Laboratories in South Minneapolis is maar 45 minuten. Hij absorbeert 99,99% van het geluid, het is ’s werelds rustigste plek, maar verblijf er te lang en je begint te hallucineren.

Als het stil is, passen je oren zich aan. Hoe stiller de kamer, hoe meer je hoort. Je hoort je hart slaan, soms hoor je je longen, je maag hard knorren. In de echoloze kamer word je zelf het geluid.


Header foto via Wikimedia.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Vorige Volgende