In opdracht van de Inspectie Ontwikkelingssamenwerking en Beleidsevaluatie (IOB) onderzoekt Francis Weyzig mogelijke effecten van het Nederlandse belastingbeleid voor ontwikkelingslanden. Begin 2014 komt het IOB-rapport uit, maar Weyzig gaf alvast een overzicht van zijn bevindingen tijdens een lezing op het Ministerie van Buitenlandse Zaken. In ontwikkelingslanden is er vaak maar een kleine middenklasse die belasting kan betalen. Daarom vormt de belasting op (buitenlandse) vennootschappen er verhoudingsgewijs een grote rol. Tegelijkertijd ondervinden deze landen moeilijkheden met belastingheffing van multinationals om verschillende binnenlandse en regionale redenen. In een aantal ontwikkelingslanden bestaat een groot deel van de begroting dan ook nog steeds uit hulp. Weyzig betoogt dat inkomsten uit belasting meer bijdragen aan de ontwikkeling van een land dan inkomsten uit hulpbronnen. Ook minister Ploumen van Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking concludeert dat het gebrek aan belastinginkomsten een ongewenste situatie is. ‘Daarom vinden wij dat wij hen moeten bijstaan bij het meer ophalen van eigen middelen, zodat men zelf kan investeren in onderwijs, gezondheid en infrastructuur,’ zegt de minister. De gedeelde financiering om belastingontwijking tegen te gaan, vanuit het ministerie van Financiën en het Ontwikkelingssamenwerkingbudget, vindt Ploumen dan ook een buitengewoon verstandige investering. ‘Zelfstandigheid, het zorg dragen voor basisdiensten uit de eigen begroting en het op een fatsoenlijke manier heffen en innen van belastingen, dat gun je elk land.’
Tijdens afgelopen nieuwjaarsvuurwerk lekker met een drone door het vuurwerk heen vliegen. Zo is een drone toch wel weer een leuk ding.
[via @sywert]
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Uit Portugal brengt Companhia Portuguesa de Bailado Contemporâneo de voorstelling Fado. Met live muziek, in 21 plaatsen te zien.
Filmpje bij Kunst op Zondag | Dans 2014
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Tot in april is Shirokuro te zien, een gezamenlijk werk van choreografe Nicole Beutler, pianiste Tomoko Mukaiyama en lichtontwerper Jean Kalman. Heftige muziek van componiste Galina Oestvolskaja begeleidt het spel tussen dans en licht.
Filmpje bij Kunst op Zondag | Dans 2014
Alleen in Breda te zien: Christian Rizzo / l’association fragile met Le bénéfice du doute (het voordeel van de twijfel). Een spel met de ruimte tussen mensen en tussen de groep en duo’s. Wie er niet naar toe kan, kan hier de volledige voorstelling bekijken.
Filmpje bij Kunst op Zondag | Dans 2014
Dance Company Nanine Linning tourt met Zero, waarin gefantasteerd wordt over het einde van de aarde en het verlies van de zwaartekracht.
Filmpje bij Kunst op Zondag | Dans 2014
Kunst Op Zondag (KOZ), ballet, danstheater, 2014
Het gezelschap Eastman van Sidi Larbi Cherkaoui komt met twee voorastellingen. In juli is op het Julidansfestival in Amsterdam 生长 GENESIS te zien. Voor die tijd kun je in Breda, Groningen, Heerlen en Tilburg naar 4D kijken.
Filmpje bij Kunst op Zondag | Dans 2014
Eén van de choreografen in Krisztina’s keuze is Cecilia Moisio, In maart en april is ze in vier plaatsen met Juxtapose, een voorstelling over uiteenloopende facetten van de vrouw. Cecilia Moisio komt ui de school van de Belgische choreografe Ann van den Broek. Eind januari en in februari kun je naar The Red Piece (in vier plaatsen) en I solo ment (alleen in Maastricht).
Filmpje bij Kunst op Zondag | Dans 2014
In het programma Krisztina’s keuze van Krisztina de Châtel vier choreografen: Melissa Ellberger, Cecilia Moisio, Eva Susova, Cris Tandy en de solo Boerka van De Châtel uit 2007. Te zien in de Rotterdamse Schouwburg op 22 februari.
Filmpje bij Kunst op Zondag | Dans 2014
In slechts zes plaatsen is iTMOi (in The Mind Of igor) van Akram Khan te zien. Een ode aan Igor Stravinsky.
Filmpje bij Kunst op Zondag | Dans 2014
Beslist een succesnummer is How long is now van Conny Janssen Danst. In 2012 als locatievoorstelling in première gegaan en dankzij speciaal gemaakt decor in 2013 op tour gegaan. Tot 6 maart in 24 plaatsen te zien.
Filmpje bij Kunst op Zondag | Dans 2014
Een roemruchte klassieker van de hedendaagse dans is in vijf plaatsen in Nederland weer te zien. Ultima Vez danst “What the Body Does Not Remember”, het eerste werk waar choreograaf Wim Vandekeybus in 1987 grote indruk maakte.
Filmpje bij Kunst op Zondag | Dans 2014