Humanitaire corridor in Syrië? Kijk ook even naar Srebrenica

De Franse minister van Buitenlandse Zaken Alain Juppé pleit voor een humanitaire corridor waar Syrische burgers veilig zijn voor het geweld van dictator Assad. Hij wil deze mogelijkheid onderzoeken samen met Europese en Arabische bondgenoten. Turkije zou ook oren hebben naar zo’n bufferzone en zou een militaire inval in Syrië overwegen. Juppé toont met zijn voorstel dat hij les boules heeft om op te komen voor mensenrechten. Maar hij zou ook even met zijn landgenoot Philippe Morillon moeten praten over diens ervaringen in Srebrenica. Morillon toonde als blauwhelm les boules plus grandes toen hij in 1993 op zijn jeep klom en radeloze Bosnische vluchtelingen toesprak. Hij beloofde ze dat de Verenigde Naties hun veiligheid zouden waarborgen in deze safe haven.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Meest onervaren Tweede Kamer sinds 1860

, door

DATA - Tegenwoordig hoor je met enige regelmaat klagende geluiden over de steeds kortere tijd dat Tweede Kamerleden op de blauwe stoeltjes blijven zitten. Maar is dat ook zo? En is dat dan uniek in de parlementaire geschiedenis? Een stevig potje datakraken was gewenst.

Het onvolprezen historische archief van Parlement.com toonde maar liefst bijna 2500 Tweede Kamerleden die sinds 1815 de stoeltjes bezetten. Bij elkaar hebben ze ruim 8000 periodes in Den Haag en Brussel gezeten.
Vervolgens hebben we in alle jaren vanaf 1815 op 20 november bepaald hoeveel dagen/jaren de dan zittende kamerleden aan ervaring bij elkaar hadden. En dat dan weer gemiddeld. Dit is het resultaat:


Duidelijk te zien is dat na de tweede wereldoorlog de ervaring langzaam maar gestaag afneemt. En sinds dit decennium zitten we op het niveau dat we sinds 1860 niet meer gekend hebben. De huidige Tweede Kamer heeft een gemiddelde ervaring van 4,5 jaar. In 2007 lag het zelfs even onder de 4 jaar. Dat is niet meer voorgekomen sinds 1853.
En niet alleen neemt het gemiddeld aantal dienstjaren af, ook zijn er steeds minder Tweede Kamerleden met meer dan 15 jaar ervaring. Na het vertrek van Bas vd Vlies (bijna 30 jaar in Tweede Kamer) is nu Sharon Dijksma met bijna 15 dienstjaren de langstzittende.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Mededeling

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Boos op Dibi

, door

Vorige week donderdag was het tweede deel van de behandeling van de begroting van Immigratie en Asiel in de Tweede Kamer. Tofik Dibi (GL) liet meerdere kansen liggen om een flinke tik uit te delen aan Fritsma (PVV) en zelfs de basis onder het gedoogakkoord uit te halen.

Aan het woord is minister Leers. Na zijn inleiding zei hij:

“Laat ik beginnen met de cijfers van het CBS. Het CBS heeft voor 2010 een totale instroom van 154.000 migranten genoteerd. Dat lijkt een groot aantal, maar het betreft wel alle personen die vorig jaar naar Nederland zijn gekomen, dus ook de Europese ingezeten die in het kader van het vrije verkeer van personen en goederen naar Nederland mogen komen. Dat zijn er maar liefst 60.000. Daarnaast betreft het 40.000 mensen met de Nederlandse nationaliteit. Samen zijn dat 100.000 personen van de 150.000. Twee derde van de groep betreft dus mensen die EU-onderdaan of Nederlander zijn.”

Dit is een benadering die ik nog niet eerder heb gezien van een politicus: een benadering die recht doet aan de waarheid. Om voor mij onbegrijpelijke redenen telt iedereen steeds naar geboorteland of naar herkomstgroep. Waar iemand geboren is of tot welke herkomstgroep hij behoort, zegt echter niets over zijn nationaliteit. En juist om die nationaliteit draait het bij het verlenen van verblijfsvergunningen. Aan de grens moet je immers je paspoort, bewijs van staatsburgerschap laten zien, en niet je geboorteakte. Nederlanders en EU-onderdanen hebben geen verblijfsvergunning nodig om in dit land te wonen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

KSTn | Green Deals

, door

De Tweede Kamer is bedolven onder een stapel voorstellen in het kader van Verhagen’s Green Deal verhaal. En hoewel ieder echt groen initiatief toe te juichen is, blijven er twijfels.

Want is het nou zinvol om een organisatie als Amsterdam International Fashion Week geld toe te stoppen voor het stimuleren van bewustzijn mbt biodiversiteit door middel van drie wedstrijden?
“‘The Dutch Field’ is een overkoepelend en interdisciplinaire organisatie. Deze organisatie zal drie industrie gerelateerde businessplancompetities uitzetten waarmee bewustzijn gecreëerd wordt ten aanzien van biodiversiteit en het behoud hiervan.”

En zijn het juist KLM en Essent die de meeste hulp nodig hebben? Is het dan niet een handige manier om voor bestaande ontwikkelingen binnen bedrijven wat extra geld en inzet van de overheid los te krijgen? Misschien helpt het, maar misschien is het beter om het geld elders in te zetten en meer effect te bereiken. De financiële sector heeft toch zeker geen hulp nodig bij het opzetten van een groene investeringsmaatschappij? Dan kan de overheid dat net zo goed zelf doen.

Overigens is het beeld niet geheel negatief. Er zitten veel leuke voorstellen tussen. Zoals twee voor structurele aandacht en ondersteuning voor decentrale duurzame energievoorzieningen.
 
 
En ik ga weer over tot de orde van de dag.
KSTn = Selectie uit recente KamerSTukken.

Doneer!

Mededeling

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Mededeling

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De sjoemelende Newt Kid on the Block

, door

Amerika maakt zich op voor de presidentsverkiezingen in 2012. ElectionDeskUSA bericht, in de aanloop naar ‘s lands keuze, dagelijks over de campagne en maakt daarvan wekelijks een overzicht. Deze week: over Newt en gesjoemel.

Het ‘Presidentiële’ debat over het buitenlandbeleid van de deelnemers, vorige week zondag, sijpelde nog wat na, begin deze week. Voor het eerst traden de kandidaat-genomineerden in het strijdperk om in debat te gaan over de vraag wat zij als president met de rest van de wereld wilden. De agenda was volgens commentatoren eenvoudig uit te tekenen. Veel kritiek op Obama die de dominante positie van Amerika op het wereldtoneel ten grabbel gooit, weinig nuance en gevoel voor de complexe verhoudingen tussen staten. De kandidaten zouden Iran wel op de knieën krijgen (Romney en Gingrich zijn voor militaire interventie), de GOP’ers zouden breken met de Taliban in Afghanistan, een regime-change forceren in Syrië en China dwingen de munt te devalueren en desnoods een handelsoorlog riskeren.

De enige diplomaat met kennis en kunde van zaken, Jon Huntsman, had al een tijdje naar dit debat uitgekeken. Maar hij kwam er volgens de analyses van diverse redacties politiek niet uit. Hij probeerde het nog wel – met een kritische ad tegen de havik Romney en impliciet ook Gingrich – beide pleitten voor een handelsoorlog tegen China. Dom, dom, dom, waarschuwt Huntsman: dat kost Amerika heel veel banen. Maar Huntsman campagne, op de valreep ondersteunt door een PAC, lijkt toch op een dood spoor terecht te zijn gekomen. Zijn concurrenten wonnen deze week momentum juist of bleken in staat om de vrije val die zij vorige week inzetten, te counteren.

Kabinet marginaliseert democratie in grote steden

, door

DATA - De kosten van de lokale democratie in Rotterdam en Amsterdam zijn laag. Per inwoner hebben ze, inclusief deelgemeenten en stadsdelen, weinig politici. Dat wordt duidelijk in onderstaand onderzoek. Toch wil het kabinet, met minister Donner voorop de deelgemeenten afschaffen. Als Limburg, dat hier met de twee grote steden wordt vergeleken, de rest van het land weerspiegelt, kan hij beter z’n aandacht vestigen op de kleinere steden en dorpen. Daar zitten meer overtollige politici en kan meer belastinggeld worden bespaard. Dat moet hem deze week in het gesprek met de kamer duidelijk worden gemaakt.

Het kabinet wil volgens het regeerakkoord een krachtige, kleine en dienstverlenende overheid met minder belastinggeld […] en minder bestuurders. Bij voorbaat is echter al vastgelegd dat dat moet leiden tot het afschaffen van de deelgemeenten in de twee grote steden. Toevallig niet de plekken waar de regeringspartijen erg actief zijn. Het achterland van het CDA daarentegen, wordt in het regeerakkoord beschermd. Gemeentelijke herindelingen komen alleen van onderaf tot stand en aan bezuinigen op bijvoorbeeld het aantal raadsleden wordt niet gedacht. Wat vooral opvalt is dat Donner er een boekhoudkundige aangelegenheid van maakt. Over de waarde van lokale democratie wordt eigenlijk niet gesproken.

Limburg en de twee grote steden

Doe het veilig met NordVPN

Mededeling

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Steun ons!

Mededeling

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Doden en lijstjes

, door

Terwijl het lieve vaderland zich druk maakte om de tsunami van moorddadige moslims die onze cultuur verwoesten, onze dochters verkrachten en onze vrijheid haten, dat wil zeggen de afgelopen tien jaar, vermoordde een groepje Duitse neonazi’s kalmpjes tien man – acht Turken, een Griek en een politieagente – uit, hum, ideologische overwegingen.

Langzamerhand wordt duidelijk dat de Duitse beweging veel groter was dan de twee zelfmoordenaars en de gearresteerde Beate Zschäpe, dat ze een dodenlijst hebben en dat ook in Denemarken inmiddels een groep zich klaarstoomt voor een rassenoorlog. De haastig onder het tapijt geschoffelde Anders Breivik blijkt toch niet de eenzame idioot te zijn waar domrechts hem zo graag voor hield.

Maar het lieve vaderland maakt zich er niet zo druk om. Het ligt ook wat ongemakkelijk, al die moorddadige types die hun ideologische wortels delen met de eigen gedoogpartij. Want is het niet zo dat zowel Breivik, de Denen, de Nationalsozialistische Untergrund als de PVV hetzelfde doel voor ogen staat? Tot Geert Wilders zijn galmende retoriek over onder andere het deporteren van miljoenen moslims uit Europa intrekt, zie ik geen reden om zijn clubje uit de wind te houden wanneer het om racistische aanslagen gaat.

Angela en Geert in de modder

, door

“Een monetair systeem van een volk weerspiegelt alles wat een natie wil, doet, ondergaat, is”; het is een opmerking van Schumpeter die ik vond in the Economist. Nu is er met ons monetaire systeem wat mis: dat bengt bij mij onrust teweeg, misschien zelfs een identiteitscrisis. Wat zijn de bankbiljetten in mijn zak volgend jaar nog waard?

De weeffouten van de euro worden politiek niet besproken, zo schreef ik in “de ondraaglijke lichtheid van de ideologie”. Daags na verschijning daarvan kreeg ik van mijn partij een invitatie voor een discussie over  Europa, met de titel “een rechtvaardige oplossing”. Huh? Is dat de goede vraag? Moeten we alleen even wat onrecht wegwerken in Europa? Het probleem lijkt iets ingewikkelder.

Waarom spreken we niet over de onderwerpen van de crisis, die er echt toe doen, over aanpassingen in de verdragsteksten, die voor grotere stabiliteit kunnen zorgen? Want, zeg ik simpeltjes, het kernprobleem is dat de stabiliteit rond de euro  zoek is en dat stabilisatoren onvoldoende werken. Dat is ook, misschien vooral, een politiek probleem. Dus niet alleen monetaire specialisten moeten zich met het debat bemoeien, maar ook politici. Onlangs heeft  De Jager nog dapper geroepen dat alle scenario’s werden onderzocht op Financiën; daar moest de Tweede Kamer meer van weten. Maar Rutte en De Jager hielden hun kaken vrijwel geheel op elkaar.

Doneer!

Mededeling

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Afgang

, door

Nooit gedacht dat ik het nog eens zou opnemen voor een groezelige parvenu als Dion Graus, maar eerlijk is eerlijk: onze nationale huisdierenvriend had afgelopen maandag bij Pauw & Witteman wel een puntje toen hij beweerde dat zijn vragen aan voormalig ABN-Amrotopman Jan Peter Schmittmann niet zo oliedom waren als uit de montage van de NOS wel leek.

In dat montagefilmpje kwam Graus over als een halve gare onbenul, die geen idee had dat ABN-Amro genationaliseerd was. De kritieken op Twitter en in de pers logen er dan ook niet om. En lang niet iedereen – ook professionele journalisten niet – nam de moeite om
het hele verhoor te bekijken.

Wie dat halve uur er wel in steekt, en dan met name de interactie vanaf 12:30 nog eens in ogenschouw neemt, komt er al gauw achter dat Graus inderdaad niet zozeer vroeg of het niet verstandiger was geweest ABN-Amro gewoon te nationaliseren, maar of het niet verstandiger was geweest om enkel ABN-Amro te nationaliseren, in plaats van zowel ABN-Amro én Fortis Bank Nederland.

Toegegeven, hij stelt de vraag in eerste instantie ongelukkig, herstelt zichzelf, en moet naderhand, in de verwarring over wat hij nu precies bedoelde en op welke vraag Schmittmann nu eigenlijk antwoord geeft, even in de juiste richting geholpen worden door een collega. Maar dat Graus niet op de hoogte was dat ABN-Amro wel degelijk genationaliseerd was, blijkt niet uit zijn vraagstelling.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Big Society of Big Brother?

, door

Philip Blonds pleidooi voor een Big Society vindt in Nederland gretig aftrek. Het past in de beleidsplannen van het huidige kabinet: de geluksmachine gaat uit. Mensen moeten het weer zelf gaan doen. Waar de samenleving zijn eigen sores oplost, kan de minister president rustig gaan slapen. Maar de facto wantrouwt de overheid zijn burgers, stellen Albert Jan Kruiter en Eelke Blokker, oprichters van het Instituut voor Publieke Waarden.

Big Society-founder Phillip Blond vindt het liberalisme maar een ‘ideologie van niets’. Het conservatisme van Burke daarentegen is de rock bottom van zijn revitalisering-van-de-samenleving gedachte. Burke hield van het middenveld en het gezin. Ze boden bescherming en een alternatief voor de almaar groeiende overheid. Het liberalisme daarentegen beschermde slechts de vrijheid van het individu. Verder niets. En waar het individu op de troon komt te zitten, ontbindt de samenleving.

Een ideologie van niets dus. Blond constateert dan ook dat de samenleving feitelijk niet meer bestaat. Scheidingen scheurden gezinnen uit elkaar en het middenveld is gedomesticeerd door de ‘Labour’-overheid. Grootschalige bedrijven vernietigden, aangejaagd door de neoliberale Tories, de lokale buurtsuper en daarmee de gemeenschap. En waar middenveld en gezin verdwijnen, ligt er een open zenuw tussen overheid en individu. Meer government gaat dat niet oplossen. Maar meer markt ook niet. Dus moet de samenleving het zelf  doen. Na Big Government en Big Market is de Big Society aan de beurt. Blond in een notendop.

KSTn | Minder regels, minder milieu

, door

Lastenverlichting en regeldrukvermindering, dat zijn de toverwoorden van deze regering. Dat daarbij natuur en milieu als spreekwoordelijk kind met het badwater weggespoeld worden, is dan wel zo handig gezien de huidige coalitie.

In het voorjaar was het omgevingsrecht aan de beurt. “Conform Europa” maken was het devies. Uitkleden dus.
Daarna kwam Bleker mij zijn Geennatuurwet. Ook hier is het excuus aanpassen op Europa en het effect hetzelfde, uitkleden.
En nu komt Atsma met het voorstel om de regeldruk te verlagen voor het milieuvergunningenstelsel. Maar het blijft uitkleden van de bescherming.

Op zich is het begrijpelijk dat er wat regeltjes geschrapt worden uit die milieuwetgeving. Want het detailniveau (tot en met het kaliber van de geweren van schietverenigingen) is vrij extreem. Maar juist in die situatie is het opschonen een uitgelezen kans om ongemerkt ongewenste regels te verwijderen. Niemand die immers dit soort stukken kan volgen.

Maar leest u bijvoorbeeld hier even een stukje uit het bewuste stuk:
“In afwijking van het eerste lid is het toegestaan motorvoertuigen, werktuigen en spoorvoertuigen te wassen in of op een mobiele wasinstallatie die zodanig is uitgevoerd dat vloeistoffen niet in de bodem kunnen geraken, met dien verstande dat een mobiele wasinstallatie niet langer dan zes maanden aaneengesloten op eenzelfde locatie is geplaatst.”

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Nostalgisch verleden vs. dystopische toekomst

, door

This poster from the French National Front (a fascist political party) is a perfect illustration of using visual elements to convey political messages based on racism, nostalgia for a reconstructed past, as well as a dystopian future (if people vote the wrong way!). Of course, both images are themselves, well, imaginary: this is a past that never really existed and a future that is by no means certain or necessary. But the Manichean message is strong.

So, we’re supposed to choose: the France on the left is that of burning banlieues (set on fire by “these people”… the re-islamicized youth) with darkened silhouettes (never humanize one’s stigmatized out-group, never give them a face, always present them as threatening masses or gangs) that obviously have been destroying card in front of a more or less typical housing project somewhere in a working class suburbs. The France on the left is also that of the despairing homeless, no jobs, no hopes, a few dirty-looking possessions. The whole image looks like it was part of the movie The Road with its burning and/or ashen landscapes.

And then, on the right, is the ideal, imaginary, nostalgic France… oh so very white, heterosexual, at peace, where old-timers can do their shopping at the local market, under the sun. Of course, in this France, everybody lives in a small, semi-rural town, with bucolic background (although the scale is wrong in the composition of the different elements… probably photoshopped… a very shoddy job at that). The market is a local, small-scale one, vive le commerce de proximité! And the little shops and commerces, so dear to Pierre Poujade‘s heart. The place is colorful with blooming flowers, clean air, no car traffic, no poverty, and no dark-skinned people.

Vorige Volgende