De kracht van ideeën

Soms kunnen gebeurtenissen zo onbegrijpelijk, laag en wreed zijn, dat cynisme op de loer ligt. Mij overkwam dit de laatste weken na de reeks terroristische aanslagen in Frankrijk en Duitsland, racistische uitspraken van de gekozen Amerikaanse presidentskandidaat en de ‘overwinningsspeech’ van Nigel Farage in het Europese parlement. Is dit het begin van het einde van een lange periode van vrede, van onze democratische rechtsstaten? Bevinden we ons in een vergelijkbare situatie als in de 30’er jaren van de vorige eeuw? De signalen zijn niet vrolijk, maar er is hulp. Ik wil het deze week dan ook graag hebben over twee boeken die mij de laatste weken hebben geïnspireerd: Tolstoj’s meesterwerk Oorlog en vrede *), en het minder bekende Geschichte eines Deutschen van Sebastian Haffner **). Om met het laatste boek te beginnen, dit is een verslag van het leven in Duitsland in de periode van 1914 tot 1933. Haffner woonde en studeerde in Berlijn, waar hij de opkomst van de Nazi’s van dichtbij meemaakte. In 1938 emigreerde hij naar Engeland waar hij, nog voordat de Tweede Wereldoorlog begon, zijn herinneringen aan deze jaren opschreef. De manier waarop hij de dagelijkse toenemende Nazi-onderdrukking beschrijft, is beklemmend maar zeker voor ons, in deze verwarrende en gevaarlijke tijden, heel waardevol. Haffner laat ons zien hoe de maatschappij langzaam, in hele kleine stapjes doorlopend verandert, tot er op een gegeven moment geen weg terug meer is. Zo’n 90 jaar voordat Haffner zijn ervaringen over de machtsovername door de Nazi’s documenteerde, schreef Tolstoj al over dit fenomeen. Volgens Tolstoj verloopt de beweging van de mensheid, die voortvloeit uit ontelbare wilsuitingen, niet schoksgewijs maar continu. Geschiedkunde neemt eenheden uit de geschiedenis, en probeert deze vervolgens te analyseren. Maar omdat de beweging nu juist continu is en elke eenheid willekeurig is gekozen, kan iedere historische conclusie worden betwist door het kiezen van een andere eenheid.

Poetins waarschuwing aan de wereld

Op het Internationale Economische Forum te Sint Petersburg gaf Vladimir Poetin afgelopen Juni een minicollege over de gevaarlijk uit de hand lopende wapenwedloop.

Alles leuk en wel dat de Amerikanen een raketschild in onze achtertuin optuigen, aldus Poetin, maar de keerzijde daarvan is dat wij genoodzaakt zijn om technologie te ontwikkelen die dat raketschild weer kan overtroeven.

En alsof het allemaal nog niet kwalijk genoeg is: hoe moeten de Russen het verschil zien tussen een kernraket en een afweerraket, tussen een oefenraket en een kernraket?

Poetin vind het allemaal maar bloedlink wat de Amerikanen op dit vlak uitspoken. Het wordt tijd om wakker te worden, en met enige irritatie voorspelt hij dat de Russische reactie op dit gespeel met vuur in de media ongetwijfeld uitgelegd zou worden zal agressie van Russische in plaats van Amerikaanse zijde.

Ik zou wensen dat jullie journalisten toch iets kritischer waren op wat de Amerikanen aan het doen zijn, zo doceert hij zijn gehoor.

 

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Times Asi (cc)

Syrische Nusra Front maakt zich los van al Qaeda en gaat verder onder nieuwe naam

NIEUWS - De Syrische tak van al Qaeda, het Nusra Front (Jabhat al Nusra) heeft zich afgescheiden van de moederorganisatie en een nieuwe naam aangenomen. Het Font heet nu Jabhat Fath al Sham (Front voor de Bevrijding van al Sham/Syrië).

Kort tevoren had Ayman al Zawahiri, de leider van al Qaeda sinds de dood van Bin Laden, zijn fiat gegeven aan de afscheiding. De verandering lijkt bedoeld om al Nusra, dat in 2012 voor het eerst van zich deed spreken met zware autobom en zelfmoord aanslagen in Syrië, acceptabeler te maken voor de rest van de Syrische oppositiegroepen en partijen die hen steun verlenen, waaronder onder meer de VS.

De verandering werd bekendgemaakt via een video-opname waarin Mohammed al Jolani, de leider van al Nusra zich vertoonde temidden van andere leiders van de groep en met een nieuwe, witte vlag in plaats van de oude zwarte van al Nusra. Het was de allereerste keer dat al Jolani zijn gezicht toonde aan de rest van de wereld. De verandering, zo legde hij uit, was bedoeld om het excuus weg te nemen dat “de internationale gemeenschap, geleid door Amerika en Rusland, gebruikt om moslims in de Levant te bombarderen en te verjagen, namelijk dat zij het Nusra Front aanvallen dat is verbonden met al Qaeda”.

Foto: DonkeyHotey (cc)

Donald of Hillary? Het gaat er om spannen!

De wereld houdt haar adem in: Hillary Clinton, de rationele kandidaat tegenover Trump om het presidentschap, is ongekend impopulair. En ze speelt het spel slecht.

In de V.S. zijn de partijconventies bijna voorbij. De Republikeinen zijn in verwarring, met een kandidaat waarop veel is aan te merken en een running mate, die vooral onbeduidend lijkt. Met de Democraten is het niet veel beter. De campagne van Bernie Sanders was imponerend en de verworven aanhang aanzienlijk, maar niet voldoende tegen de kandidatuur van Clinton.

Kortom, verwarring in de achterbannen, impopulaire kandidaten, terwijl de waardering voor Obama juist naar een hoogtepunt groeit. Het maakt de verkiezingen in november spannend.

Prognoses

Het lezen van prognoses is verontrustend. “Can the monster be elected?” schrijft Michael Tomasky in The New York Review of Books. Heeft Trump een kans, bedoelt hij? De peilingen tonen dat de kandidaten naar elkaar toe groeien.

Wie zal winnen in het najaar ? Nate Silver, slimme statisticus en onderzoeker heeft een idee. Clinton zal winnen, maar niet met veel marge: 52.7 om 47.2. Angstig beeld: de wijze waarop kandidaten in de kiezersgunst naar elkaar toe bewegen. Bij Celinda Lake (The Battleground: democratic perspective) zijn wonderlijke inhoudelijke resultaten te vinden:

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Quote du Jour | Rijp voor dictatuur

Elites still matter in a democracy. They matter not because they are democracy’s enemy but because they provide the critical ingredient to save democracy from itself. The political Establishment may be battered and demoralized, deferential to the algorithms of the web and to the monosyllables of a gifted demagogue, but this is not the time to give up on America’s near-unique and stabilizing blend of democracy and elite responsibility.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Soevereiniteit, een valse belofte

COLUMN - Vlakbij de Higher Ferry in Dartmouth, Engeland, is een pub met de prachtige naam ‘The Floating Bridge’. Hier kun je aan de river Dart een drankje drinken en genieten van de drukke activiteiten op het water. Geen wonder dat het terras aan het eind van de middag altijd vol is, maar een tafel kun je natuurlijk ook delen. Zo kwam ik in gesprek met een ouder Engels echtpaar. Na wat obligate introductieopmerkingen – are you on holidays, do you like Dartmouth, where do you come from – stelden zij mij de nu zo brandende vraag: wat vind je van Brexit? Omdat ik het gesprek open wilde houden, retourneerde ik de vraag: wat vinden jullie van Brexit? Ik dacht dat dit echtpaar – bereisd en zo te zien niet onbemiddeld – tot het ‘remain’-kamp zou behoren. Maar ik vergiste me, zij hadden ‘leave’ gestemd.

Waarom, vraag je je af, waarom willen juist deze reizende, geïnteresseerde mensen dat hun land uit de EU gaat? Hun antwoord hierop was dat ze het belangrijk vinden dat het Verenigd Koninkrijk weer soeverein wordt. Op mijn vraag wat soevereiniteit voor ze betekent en wat ze hebben gemerkt van een inperking van de Britse soevereiniteit door de EU, bleven ze het antwoord echter schuldig.

Foto: Forbenius (cc)

Nog meer controle is een heilloze weg

COLUMN - Na al die aanslagen lijkt het duidelijk: voor de veiligheid dienen we meer vrijheid in te leveren. Meer controle op ieders gedrag, uitlatingen en ideeën; meer dataverzamelingen en die onderling beter koppelen; meer bewaking, meer mensen eruit pikken. Streng optreden jegens iedereen die van het gemiddelde afwijkt.

Alleen doen we dat al vijftien jaar lang, en het helpt geen sikkepit. Het verzamelen en kruisen van data leidt er hooguit toe dat de macht van de overheid toeneemt, dat individuele burgers kwetsbaarder worden, en de kans op pijnlijke fouten toeneemt. (Digitale systemen zijn weinig vergevingsgezind, ook als de vergissing hun makelij is.)

Ik vermoed dat meer surveillance er juist voor zorgt dat burgers passiever worden.

Je meldt iets dat je zorgen baart niet bij de politie, omdat ‘het systeem’ dat toch zelf wel zal signaleren? Veiligheid wordt iets dat de overheid voor ons regelt, iets wat we passief ondergaan; en niet langer iets dat we met ons allen beheren en vormgeven.

Uit tal van rapporten blijkt dat al die controle niets uithaalt tegen aanslagen: geen enkele is erdoor voorkomen. Erger: bijna iedereen die de laatste jaren betrokken geweest is bij een grote aanslag, stond al op de radar van de politie. Massasurveillance levert simpelweg te weinig op.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Interne waakhond IMF: de Grieken hadden gelijk

Het Onafhankelijk Evaluatie Bureau van de IMF heeft een rapport uitgebracht dat het beleid van het IMF ten aanzien van de Euro en Griekenland kraakt, zo meldt de Telegraph.

De top van de IMF heeft haar eigen Raad van Bestuur misleid, een reeks catastrofale beoordelingsfouten gemaakt t.a.v. Griekenland, zichzelf opgesteld als euforische cheerleaders voor de Euro, allerlei waarschuwingssignalen van een aankomende crisis genegeerd en de top ontbeerde begrip van een elementair concept in economische theorieën over hoe valuta werken, aldus de weergave van het rapport door de Telegraph.

Foto: David Jackmanson (cc)

Dual use

COLUMN - Wat je al kan doen met een paperclip. Deze vernuftige uitvinding staat bekend om zijn multifunctionaliteit. Meestal heel onschuldige toepassingen. Meestal, want er is geen product of het kent fatale toepassingen. Soms komt men daar per ongeluk achter (ontploffende senseo’s, ontbrandende televisies), soms komt men er na een doelbewuste aanslag achter.

Een product is onschuldig, tot een of andere idioot het tegendeel bewijst. En dan zijn de rapen gaar. Inmiddels kennen we een lijst producten die absoluut verboden zijn om mee te nemen op een vliegreis. Lastig voor de vakantieganger. Ook heel vervelend voor het bedrijfsleven.

Het Ministerie van Economische Zaken licht burgers en bedrijven voor over de exportcontrole op strategische goederen en diensten. Het beleid richt zich op 3 categorieën, deelt het ministerie mee. Militaire goederen, goederen voor tweeërlei gebruik (dual-use) en strategische diensten (o.a. bepaalde softwar en reparaties en onderhoud van militaire of dual-use-goederen en instructies in het gebruik ervan).

Het ministerie van Economische Zaken is erg transparant over de vergunningen die zijn afgegeven voor dual use-goederen.

En zo komen we er achter dat de bondgenoten natuurlijk niet tot risicolanden behoren. De VS, Duitsland, Frankrijk en Groot-Brittannië mogen uraniumverrijkings produkten ontvangen. Zelfs Rusland. Ook al halen de Russen rotgeintjes uit met buurstaten.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Vorige Volgende