Duitse minister van Financiën haalt uit naar Wilders

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag een stuk van Laurens Boven, vanuit Berlijn. Felle kritiek uit Berlijn over de weg die de Nederlandse politiek inslaat. Tegen de buitenlandse pers zei de Duitse minister van Financiën Wolfgang Schäuble: ?Een politicus kan Duitser zijn of wat dan ook. Onze politiek is volkomen duidelijk: we moeten ressentiment tegen buitenlanders (Fremdenfeindlichkeit) in welke vorm dan ook bestrijden. Die in elk land latent aanwezig is. Wie had 10 jaar geleden gedacht dat een dergelijke verkiezingsuitslag in Nederland mogelijk zou zijn. Het is in de wereld van de 21ste eeuw volkomen de verkeerde weg.? Wolfgang Schäuble speelt als minister van Financiën een centrale rol in de regering van kanselier Angela Merkel. En ook binnen de christen-democratische CDU is hij, naast Merkel, een van de invloedrijkste politici.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Niyam Rajah verslaat de multinationals

De natuurgod Niyam Rajah woont op de top van het Niyamgirigebergte in de Oost-Indiase deelstaat Orissa, een gebergte dat al generaties lang heilige grond is voor de Dongria Kondh-stam. Daar dreigde echter verandering in te komen toen de aan de Londense beurs genoteerde multinational Vedanta, tevens eigenaar van een aluminiumfabriek in Orissa, haar oog liet vallen op de bauxietvoorraad in het Niyamgirigebergte. Logisch, want India heeft een bauxietvoorraad van 3 miljard ton en de helft daarvan bevindt zich in Orissa, evenals dertig procent van de landelijke voorraad ijzererts.

Een jonge Indiase man die nooit van huis weg was reist naar Londen om te protesteren tijdens de jaarlijkse algemene vergadering van Vedanta (foto: Flickr/Steve Punter)

Begrijpelijkerwijs waren de Dongria Kondh fel gekant tegen het plan en zij trokken ten strijde tegen Vedanta Resources. Na jarenlang getouwtrek lijkt Delhi nu eindelijk hun stem gehoord te hebben.

In haar essaybundel Luisteren naar sprinkhanen beschrijft de Indiase schrijfster Arundhati Roy dit klassieke conflict, dat doet denken aan de film Avatar.


India is al sinds het einde van de jaren tachtig in de greep van het vooruitgangsdenken, met een vrijemarktfilosofie die gepaard gaat met privatisering en liberalisering. Veel van de macht in onder meer Orissa is daardoor in handen gekomen van grote multinationals als Enron en Vedanta, die in de mineraalrijke gebieden fabrieken willen neerzetten. Het heeft geleid tot een nieuwe middenklasse die op zoek is naar meer rijkdom, maar ook tot een veel grotere, wanhopige onderklasse. Roy schrijft over tientallen miljoenen mensen die van hun land verdreven zijn door overstromingen, droogte en woestijnvorming als gevolg van slordig milieubeheer en grote infrastructurele projecten zoals dammen, mijnen en speciale economische zones.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Kolossus Ontwaakt

Monument van Afrikaanse Wedergeboorte (foto:Flickr/attawayjl)

In april van dit jaar zorgde de onthulling van een 49 meter hoog standbeeld van brons in Senegal voor veel controverse. Het ‘Monument van Afrikaanse Wedergeboorte’ in Dakar, een door president Abdoulaye Wade geïnspireerd ontwerp, moet Afrika’s wederopstanding uit intolerantie en racisme verbeelden. Het toont een gespierde Afrikaanse man met ontblote torso, een vrouw aan zijn zijde en een kind dat hij op zijn schouder omhoog houdt, reikend naar de zee. Onder meer Jesse Jackson en 30 staatshoofden waren aanwezig voor de officiële inwijding. Voor de bouw tekende Mansudae Art Studio, een Noord-Koreaans bouwconcern dat ongetwijfeld vooral de nodige ervaring kreeg door het oprichten van tientallen meer dan levensgrote beelden van Geliefde LeiderKim Jong-il.

Het enorme beeld in Dakar is om tal van redenen omstreden. Kritiek richtte zich vooral op de verspilling van geld voor een presidentieel prestigeproject in het straatarme Senegal, de overdreven heroïsche symboliek en de megalomane schaal. In het islamitische Senegal werd, tamelijk voorspelbaar, ook vrijwel direct een hele trits fatwa’s afgekondigd. Binnen de Islam geldt namelijk een sterke traditie van aniconimse, dat wil zeggen dat men weinig gediend is van afbeeldingen van Allah of van levende wezens. Vanwege de schaarse kleding van met name de vrouw – brrr, blote benen – waren de lokale imams al snel eensluidend in hun afkeuring.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

QvdD: munitie voor het antisemitisme-wapen

[qvdd]

“De KB levert de munitie voor het wapen waarmee antisemitisme wordt bedreven. […] Het is straks heel gemakkelijk te zoeken hoe de nazi’s dachten over joden.

De Koninklijke Bibliotheek heeft besloten om toch maar al het krantenmateriaal, fascistisch of niet, openbaar te maken en eventuele vervolging af te wachten. Ronnie Naftaniël, van de lobbygroep CIDI, wil blijkbaar niet dat men weet hoe de Nazi’s dachten over joden. Want onwetendheid is een zegen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Tineke Huizinga is haar privéjet waard

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag is dat Chris Aalberts over de dure vlucht van Huizinga. Chris Aalbers is docent en onderzoeker politieke communicatie.

Tineke Huizinga (Wikicommons/Rijksvoorlichtingsdienst)

Grote beroering in Den Haag. Demissionair minister Tineke Huizinga van VROM was met haar gezin op vakantie in Italië. Na haar vakantie zou de begroting van haar ministerie worden behandeld. Die werd echter door de kabinetsformatie verplaatst, precies op het moment dat Huizinga in Italië zat. Huizinga huurde een privévliegtuig om zich naar Den Haag te laten brengen, en weer terug. Velen spraken schande van de verspilling van 11.800 euro belastinggeld. Diederik Samson twitterde meteen dat het vertrouwen in de politiek op deze manier vervliegt.

Het is eind augustus en nog steeds komkommertijd: er is geen nieuws, maar de journaals, kranten en websites moeten vol. En Kamerleden hebben niets te twitteren. En dus wordt er gezocht naar nieuwtjes en schandaaltjes om de zendtijd, kolommen en tweets te vullen. Het ?schandaal? over Huizinga komt dan als geroepen.

[b]Terug naar de realiteit[/b] Het valt op dat alle mensen die zo verontwaardigd zijn over het privévliegtuig nooit zelf minister zijn geweest. Dat is logisch, want anders zouden ze weten dat ministers honderd uur per week werken en nauwelijks vrij hebben of aan hun gezinsleven toekomen. Het is dan ook redelijk te veronderstellen dat een minister eens per jaar op vakantie mag, zoals Huizinga deed.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Vorige Volgende