Een nieuwe journalistiek

Voor wie zijn uitstekende boek "Het zijn net mensen" nog niet heeft kunnen lezen kan nog altijd kijken naar de uitzending "Het Midden-Oosten gedecodeerd" van Tegenlicht. Daarin legt Luyendijk middels fragmenten haarfijn uit wat er allemaal mis is met het beeld van het Palestijns-Joods conflict dat wij via de media voorgeschoteld krijgen. Zo zien we Arafat in beeld als "schreeuwende baardaap die slecht Engels spreekt" en daarnaast Sharon die in een keurig pak in een keurige studeerkamer uitlegt dat hij de situatie ook betreurt. De boodschap is snel duidelijk: de Palestijnen hebben geen idee hebben hoe je de media bespeelt, terwijl de Israeliërs dat als de beste kunnen. Feiten als dat voor elke gestorven Israeliër er drie Palestijnen de dood vinden vergeet men gewoon te melden. Luyendijk stelt dat hij en zijn collega's "parachutejournalistiek" bedrijven.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Steun ons!

Mededeling

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Vonneguts veld van tijd

, door

Als het leven van Kurt Vonnegut net zo verloopt als dat van Billy Pilgrim, het hoofdpersonage uit zijn beroemdste boek, Slaughterhouse 5, dan is de schrijver nu weliswaar dood, maar staat hij straks als kind aan de rand van een zwembad, treedt daarna op in een talkshow om vervolgens terug te keren naar het Dresden van 13 februari 1945 ? om te zien hoe 130.000 mensen de dood in worden gejaagd door Amerikaanse bommenwerpers. In Slaughterhouse 5 loopt de tijd niet lineair: Billy Pilgrim maakt ?spastische tijdssprongen? en beleeft zo heden, verleden en toekomst tegelijk.

Dit leert Billy tijdens zijn ontvoering naar de planeet Tralfamadore. Daar wordt de tijd niet ervaren als een chronologisch snoer, maar als een veld waar alle tijdstippen naast elkaar liggen. Zodat je ze telkens weer kan opnemen. Geen herinnering vervaagt en geen toekomst is ongewis. Het voordeel is dat je niet meer bang hoeft te zijn voor de dood, want die is slechts een van de vele momenten op het veld. Het nadeel is dat de afschuwelijke oorlogsbeelden, zoals die uit Dresden, telkens terugkeren. Het is een overlevingsstrategie, maar wel een hele moeizame.

Wat wil Vonnegut zeggen met dit bizarre verhaal? Staat Billy Pilgrim misschien symbool voor de gehele mensheid? Dan blijkt Vonneguts veld van tijd opeens heel realistisch te zijn. De dood van een individu is een van de vele momenten op dat veld. En oorlogen keren telkens terug. De mensheid overleeft moeizaam? Het is tegelijkertijd een hoopvolle en treurige boodschap.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Recensie ‘Episodes’ Kees van Kooten

, door

Met ‘Episodes’ biedt Kees van Kooten een ontroerend inzicht in de wereld van een sentimentele opa. Twee stukken steken met kop en schouder boven Van Kooten’s maaiveld uit: ‘Leuke Meizes’ en vooral de ‘Epiloog’. In ‘Leuke Meizes’ beschrijft hij het voortschrijdend inzicht dat de Nederlandse vrouwen tegenwoordig bieden op hun borsten, buiken en billen in vergelijking met het bedekte beeld dat zij boden in de jaren 50.

In de ‘Epiloog’ geeft hij een analyse van wat de moderne mediacratie ons gebracht heeft. Vroeger waren de schelmen beperkt in aantal: er was één boef (Aage M), één oplichter (Het Goede Heertje) en de oerschelm Prins Bernhard. Tegenwoordig zijn deze heren en dames vervangen door honderden flitsmanagers en wibocri’s. Een leger van opiniemakers, columnisten, commentatoren, satirici en cabaretiers fulmineert hiertegen en tegen elkaar. “Maar hekelen werkt aanstekelijk en met elke schimpscheut dreigt men zich de hekel van een collega-hekelaar op de hals te halen.(—)elke commentator beschermt zijn eigen winkeltje en van een ministeriële uitglijder wil iedere hekelaar zijn eigen, tussen de tweehonderdvijftig en zevenhonderdvijftig woorden tellende en tussen vijfhonderd en duizend euro opleverende uitsmijter bakken.”

Hij sluit af met een versje dat de segregatie beoogt te bestrijden.

Doneer!

Mededeling

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Vorige Volgende