Leendert

8 Artikelen
3 Reacties
Achtergrond: Jay Huang (cc)
Foto: Eric Heupel (cc)

Blues Brothers dreigen Viktor & Rolf met rechter

Het duo The Blues Brothers is boos op Viktor & Rolf. Tijdens al hun shows verschenen Viktor & Rolf min of meer verkleed als The Blues Brothers op de catwalk.

Al die jaren van plagiaat wordt niet in dank afgenomen door het bluesduo. De Amerikaanse zangers dreigen met een rechtszaak. De advocate van The Blues Brothers onthield zich van commentaar omdat haar cliënten dood of op vakantie zijn.

Ontwerper Viktor begrijpt al de commotie niet. ?Misschien zijn ze bang dat hun imago is aangetast. Maar ik moet er eigenlijk erg om lachen. En wat willen ze doen? Ik mag me verkleden, ik mag doen wat ik wil.? Hij vertelt dat de modewereld altijd enthousiast reageerde op de persiflage.

Foto: Eric Heupel (cc)

Een zomer zonder omroepbaasjes

zomer tvDe Hilversumse zomer is eind april begonnen, en zal duren tot begin september. Dat is een langere komkommertijd dan ooit tevoren: ongeveer 18 weken vol herhalingen en herhalingen en herhalingen. En dat terwijl er in de zomertijd niet eens zoveel minder kijkers zijn.

RTL komt nog met een enkel nieuw programma, maar de Nederlandse Publieke Omroep (NPO) kan zich dat niet eens veroorloven. Dat zegt de raad van bestuur vandaag in de NRC.

Citaat:
?De pot is leeg?, zei Cees Vis, financiële man in de raad van bestuur, gisteren. Het extra budget van 50 miljoen euro dat het kabinet dit jaar aan de publieke omroepen geeft, is volgens Hilversum net voldoende om het hoofd boven water te houden.?

Blijkbaar is er bij de NPO ook geen geld voor een communicatieadviseur.

Want wat lazen we een weekje geleden in de Telegraaf? In het hijgerige jargon van de krant van wakker Nederland luidt het: De omroepen smijten met onze belastingcenten. Het wordt alleen niet aan (zomer)programma?s besteed, maar aan salarissen en bonussen.

Dus vanwege het loonzakje van VARA?s ?presentator 4? (vermoedelijk Matthijs van Nieuwkerk, verdient 333.325 euro per jaar) moeten we het deze maanden stellen met een fluttalkshow vol B-gasten. Om het ontslag van Julius Minnaar bij de TROS te financieren (een vergoeding van ongeveer 206.000 euro) zitten we opgescheept met eeuwenoude Krimi?s. En om Jack van Gelder voor 299.600 euro over voetbal te laten lullen, zullen we vanaf 21 juli vintage TopPop-opnames voorgeschoteld krijgen ? op zich geen straf, maar erg orgineel is het niet.

Foto: Eric Heupel (cc)

Brief van boven

Beste Jan Peter,

Mijn broer Marten heeft je al hartelijk dank gezegd voor de brief die je hem hebt gestuurd. Hij is verrast en geroerd, en heeft mij jouw epistel ook laten lezen. Jan Peter, Jan Peter, ik ben ook verrast, maar heel wat minder blij.

Want wat is het nu werkelijk, deze brief? Een schamele PR-stunt van een laf mannetje. Het is wel heel gemakkelijk om je nu nog eens te gaan beroepen op mijn gedachtegoed. En het is wel heel wrang dat je in je beleid van de afgelopen jaren het volledige tegendeel van mijn ideeën hebt uitgevoerd. Hoe háál je het dan in je hoofd om zo?n brief te schrijven?

Je roemde mij om mijn inzet voor de kwaliteit van de zorg en het onderwijs. Jan Peter, verdomme! Léés je wel eens een rapport? Had je dan niet al járen geleden wat moeten doen aan de ambtenarenmentaliteit van dokters en verplegers? Aan de onontwarbare kluwen van jeugdzorg, justitie en sociaal werk? Aan de talloze managementlagen? Aan de belábberde scholing van toekomstige leraren? En aan het broddelwerk van leerlingen en studenten?

En dan ga ik je nu letterlijk citeren: ?Thema?s die hij op de agenda zette, zoals de noodzaak de kloof tussen politiek en burgers kleiner te maken, bepalen ook nu nog het politieke debat en zullen dat de komende jaren blijven doen.? ? Hahaha, ik maak me bijzonder vrolijk hierboven. Want de politiek stond en staat verder van de burgers dan ooit tevoren. En daar wíllen jullie helemaal niks aan doen in Den Haag. De achterkamertjes heersen nog steeds, Jan Peter! En jij maakte het zelfs nog bonter door je achterkamertje helemaal te verhuizen naar fucking Beetsterzwaag.

Foto: Eric Heupel (cc)

Vonneguts veld van tijd

Als het leven van Kurt Vonnegut net zo verloopt als dat van Billy Pilgrim, het hoofdpersonage uit zijn beroemdste boek, Slaughterhouse 5, dan is de schrijver nu weliswaar dood, maar staat hij straks als kind aan de rand van een zwembad, treedt daarna op in een talkshow om vervolgens terug te keren naar het Dresden van 13 februari 1945 ? om te zien hoe 130.000 mensen de dood in worden gejaagd door Amerikaanse bommenwerpers. In Slaughterhouse 5 loopt de tijd niet lineair: Billy Pilgrim maakt ?spastische tijdssprongen? en beleeft zo heden, verleden en toekomst tegelijk.

Dit leert Billy tijdens zijn ontvoering naar de planeet Tralfamadore. Daar wordt de tijd niet ervaren als een chronologisch snoer, maar als een veld waar alle tijdstippen naast elkaar liggen. Zodat je ze telkens weer kan opnemen. Geen herinnering vervaagt en geen toekomst is ongewis. Het voordeel is dat je niet meer bang hoeft te zijn voor de dood, want die is slechts een van de vele momenten op het veld. Het nadeel is dat de afschuwelijke oorlogsbeelden, zoals die uit Dresden, telkens terugkeren. Het is een overlevingsstrategie, maar wel een hele moeizame.

Wat wil Vonnegut zeggen met dit bizarre verhaal? Staat Billy Pilgrim misschien symbool voor de gehele mensheid? Dan blijkt Vonneguts veld van tijd opeens heel realistisch te zijn. De dood van een individu is een van de vele momenten op dat veld. En oorlogen keren telkens terug. De mensheid overleeft moeizaam? Het is tegelijkertijd een hoopvolle en treurige boodschap.

Foto: Eric Heupel (cc)

Home is where the hab is

De Europese ruimtevaartorganisatie ESA is op zoek naar astronauten. Die gaan alleen niet de ruimte in, maar meedoen aan een bijzonder experiment. Zes mensen zullen vijfhonderd dagen in afzondering verblijven, ergens in Rusland, voor een gesimuleerde reis naar Mars. De ESA wil vooral de psychologische effecten van een langdurige afzondering onderzoeken. Dit als voorbereiding op een echte bemande reis naar Mars, nadat we tig apparaatjes hebben gestuurd.

De Mars Society houdt al vanaf 1998 serieuze pleidooien voor het sturen van mensen naar de rode planeet. ?Als de wil er is, kunnen binnen tien jaar de eerste teams op Mars zijn?, schreven zij hoopvol in hun oprichtingsverklaring. Helaas bleek die wil er niet te zijn, ondanks de goede redenen die het genootschap heeft voor bemande vluchten naar de planeet:
– Om kennis op te doen over het heelal en over de aarde.
– Als motor voor technologische vooruitgang.
– Om te onderzoeken of permanente bewoning mogelijk is.
– En natuurlijk om een antwoord te vinden op de mythische vraag of er leven is op Mars.

Misschien dat er met het ESA-project wat schot in de zaak komt. Want duur hoeft het niet eens te zijn om een bemand ruimteschip naar Mars te sturen. Oprichter Robert Zubrin bedacht het relatief goedkope Mars Direct-plan (20 a 30 miljoen euro). ?Met lichte bepakking reizen en leven van het land, daar komt het simpel gezegd op neer?, zo schrijft de Mars Society, want al hun teksten zijn doordrongen van een gezonde pioniersgeest.

Foto: Eric Heupel (cc)

Mobiel onbereikbaar

? Tuuuut ?
? Tuuuut ?
? Tuuuut ?
?Godverdómme! Leendert neemt z?n mobiel ook nóóit op!?
?Kan kloppen. Hij heeft ?m wel altijd bij zich. Maar iedere keer als die over gaat droomt hij weg bij zijn ringtone.?
?Oh??
?Tja, hij is namelijk gereformeerd en hervormd opgevoed??

?Zijn ouders zijn gereformeerd en zijn opa (van zijn moeders kant) was een hervormde dominee. Hij heeft dus veel protestantse kerken van binnen gezien in zijn jeugd. En hoewel hij niet meer praktiserend christen is, heeft hij nog steeds een voorliefde voor kerken. Nu vooral katholieke, en vooral uit toeristisch redenen.?
?Ja, en? Wat heeft dat te maken met zijn ringtone??
?Vroeger heeft hij dus duizenden keren het kerkorgel gehoord. Als klein jongetje was hij helemaal onder de indruk van dat grootse geluid en van de plechtige sfeer rondom de Psalmen en Gezangen die hij daarop hoorde. Dat gevoel raakt ?ie nooit meer kwijt. Moet je ?m zien, als hij bij een doop of een huwelijk of een begrafenis is, en het orgel gaat spelen. Dan staan de tranen hem bijna in zijn ogen. Dus toen hij las dat je bij de IKON kerkorgelringtones kan downloaden is hij dat meteen gaan doen.?

?Kerkorgelringtones? Nou, in ieder geval beter dan zo?n crazy frog, of een scheet, of zo?n lullo over neuken? Of Jan Smit, of Schnappi de kleine krokodil, of hoeheetdiegast met You?re beautiful.?
?Dat vindt de IKON dus ook. Dus hebben ze een Nederlandse kerkorgeltopper gevraagd om de stukjes in te spelen. Er staan er nu zestig op hun site.?

Foto: Eric Heupel (cc)

Ex Ponto Magazine

Je krijgt het zomaar ? gratis en voor niets ? in de schoot geworpen, een digitaal magazine gevuld door de crème de la crème van de journalistiek in Nederland. Lees hier goed: de journalistiek in Nederland, en niet: de Nederlandse journalistiek. Want ex Ponto Magazine wordt volgeschreven door migrantenschrijvers en vluchtelingenjournalisten. En dat levert een prachtig blad op.

Eén ding: de presentatie is volkomen ruk. Ex Ponto afficheert zich als een internetmagazine, maar schotelt de lezer een ordinair PDF-je voor? Nou goed, ga daar maar liefdevol aan voorbij en draai in één keer alle 48 pagina?s uit de printer. Het is niet de techniek die telt, of de vormgeving. Het gaat om de inhoud. En die is een oase van diepgang in de hapsnap infotainmentdiarree die het internet- en tijdschriftenlandschap vandaag de dag bepaalt.

In het allereerste nummer schrijft Mariwan Kanie een uitgebreide geschiedenis van de al dan niet onafhankelijke journalistiek in Koerdistan en lezen we een triest relaas van een luie Twee Vandaag-crew in Bangladesh. Daniel Kabuto pleit in een reportage voor de invoer van kennis ten behoeve van de wederopbouw van Burundi en Mina Sadaadi vertelt over haar Iraanse medianetwerk voor vrouwen. Maar het mooist zijn nog de beschouwingen van Zrinka Paric en Antonije Zalica, over de Bosnische piramides en wat die betekenen voor de nationale trots daar. (Ja, mensen, want er is grote kans dat de oudste piramides ter wereld iets boven Sarajevo staan?)

Foto: Eric Heupel (cc)

Shakespeare voor peuters?

Je bent gewaarschuwd. De opvolgers van de Teletubbies komen er aan. Op de BBC zijn ze al te zien, en Nederland zal wel snel volgen. De serie In the night garden wordt gemaakt door Anne Wood en Andy Davenport, die eerder Tinky-Winky, Dipsy, Laa-Laa en Po bedachten.

De nieuwe serie is net zo irritant als de Teletubbies tien jaar geleden. Of net zo geniaal. Het is maar hoe je het bekijkt. En dat is precies waar het om draait: Hoe bekijk je het? Andy Davenport in The Telegraph: ?Teletubbies was a classic fairy-tale situation of having something a child could see, but the adults couldn?t, and many adults found that very difficult to handle. They thought there was something strange going on.? Blijkbaar konden Wood en Davenport destijds wel zien wat baby?s en peuters zien, en dat kunnen ze nog steeds. Dat bewijst In the night garden.

Sterker nog: het duo weet zelfs wat de kleintjes denken. Ze kruipen in hun hoofdjes. Bij de Teletubbies draaide het nog om zien, horen en voelen: het ontdekken van de wereld. Maar In the night garden gaat over fantasie. De serie haakt in op de gekke verhaaltjes die kinderen bedenken tijdens het spelen en heeft die vreemde logica die wij ergens in het proces van volwassen worden zijn kwijtgeraakt.