Uit de oude doos: The Box van Orbital. Beetje repetitief, maar wel een intrigerende clip met een jonge Tilda Swinton in de hoofdrol. Dit is overigens een extract. Het originele nummer duurt ruim een half uur.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
COLUMN - Omdat ik in de veronderstelling verkeerde dat Piedzjee Cokema nog steeds niet in de hoedanigheid was een Kunst Op Zondag te produceren, had ik gisteren een stukkie voorbereid over rotondekunst. Echter, meneer bleek back where he belongs. Dus had ik het voor niets geschreven. Dan maar een Kunst Op Maandag. Geniet ervan. Ook van uw vrijheid.
Niet elke rotonde heeft een kunstwerk. Waarom de ene rotonde wel een kunstwerk verdient en de andere niet, ik zou het niet weten. Vermoedelijk zit er geen enkele logica achter. Bovenstaande kunstwerk kunt u bezichtigen op een rotonde te Amersfoort Vathorst. Ik reed er afgelopen vrijdag langs nadat ik een bezoekje had gebracht aan de IKEA. Ik heb, om een goede foto te kunnen nemen, twee extra rondjes moeten rijden. Maar dan heb je ook wat.
Het is me niet gelukt precies te herkennen wat het voorstelde. Toen ik er de eerste keer langs reed, deed het me denken aan een paar benen die onder een gestileerde drol vandaan kwamen. En eigenlijk bracht het aandachtig bestuderen van de foto mij niet heel veel verder. Maar wellicht ziet u er iets heel anders in.
Wat de kunstenaar er toe bracht om een dergelijke raadselachtig kunstwerk op deze rotonde te zetten, ik zou het niet weten. Wat een dergelijk kunstwerk op een rotonde doet, is ook zo’n vraag. De gemeente, die naar ik aanneem opdracht geef om een kunstwerk op een rotonde te plaatsen, wil het landschap denk ik verlevendigen. Vervolgens gaat er een kunstenaar mee aan de haal. En die wil, leer mij de kunstenaars kennen, iets vertellen. Maar dat moet dan wel weer op zo’n manier dat niemand er zodanig door in verwarring raakt, dat het tot ongelukken kan leiden. Om, ik noem maar iets, een enorme penis op een rotonde te plaatsen, is vragen om problemen.
In popmuziek is het spelen van covers een normale zaak. Soms is een coverversie veel bekender dan het origineel. En altijd is er wel discussie of de coverversie beter, mooier of leuker is dan het oorspronkelijke nummer.
Hoe gaat dat in de klassieke muziek? In 2011 schreef De Speld “Concertgebouworkest speelt alleen maar covers”. Mahlers tweede symfonie, Mozarts Zauberflöte en Mozarts 21ste pianoconcert, bij elkaar 785 jaar oud, zijn alleen al in de 21ste eeuw in de Europese Unie zo’n 21.346 keer gespeeld, schertste De Speld.
In klassieke muziek spreekt men niet van covers maar van uitvoeringen. Als er al iets aan het originele werk wordt veranderd, bijvoorbeeld door een orkestwerk alleen met piano uit te voeren, spreekt men van een bewerking.
Hooguit spreken we over een cover als popmuzikanten aan de haal gaan met een klassiek werkje, hoewel strikt genomen dan de term “bewerking” op zijn plaats is. In Sargasso’s Lijst van beste covers (2007) stonden zes van dat soort covers, waaronder Emerson, Lake & Palmer met hun versie van Mussorgsky’s Schilderijententoonstelling en Frank Zappa met de Bolero van Ravel.
Zoals in popmuziek discussie kan ontstaan over covers, kan er in klassieke muziek soms stevig gedebatteerd worden over welke uitvoering de beste interpretatie van een bepaalde compositie is.
Reinbert de Leeuw werd bekritiseerd, maar vooral geroemd over zijn opvatting van het tempo waarin hij vroege pianowerken van Erik Satie speelde. Nu staat Reinbert de Leeuw te boek als één van de allerbeste vertolkers. Luister en vergelijk het met de interpretatie van Aldo Ciccolini, die zo´n twintig jaar voor De Leeuw alle pianowerken van Satie op de plaat zette.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Samira Said, zo klaagde een Syrische taxichauffeur ooit tegen me, begint een beetje oud te worden. Dat heeft haar er niet van weerhouden een behoorlijk fout clipje op te nemen bij een lekker nummer dat knap getimed in elkaar zit. Miljoenen hits op youtube, dat spreekt vanzelf.
COLUMN - Volgens de klassieke islamitische rechtsleer – de shari’a – gelden kinderen van moslims automatisch ook als moslims. Dat principe is in de loop van de geschiedenis even onhoudbaar gebleken als het eenvoudig was. In landen waar iedereen moslim is, heeft een dergelijke regel nauwelijks consequenties. Maar landen waar vrijwel iedereen moslim is, komen niet zo veel voor en bovendien pas vanaf de Middeleeuwen.
Er leefden in 632 – toen Mohammed overleed – maar zoveel Arabieren in het Arabische deel van de wereld en dat waren al niet allemaal moslims. Niet weinig van die veroveringen werden gedaan met behulp van niet-islamitische bondgenoten. De verovering van de halve wereld tussen 632 en 732 – Poitiers – maakte van de moslims een minderheid in eigen rijk en dat zou nog lang zo blijven.
Spanje onder islamitisch bestuur is een aardig voorbeeld van een ‘provincie’ waar nog heel lang een minderheid van moslims moest zien samen te leven met joden en christenen. Ze hadden de macht en spraken dus recht volgens islamitische principes, die echter nog volop in ontwikkeling waren. Dat kon leiden tot buitengewoon gecompliceerde situaties, bijvoorbeeld over de vraag wie nu precies moslim was en wie niet. Het antwoord op die vraag was belangrijk om te kunnen bepalen of iemand die zich van de islam afkeerde, afvallig was.
COLUMN - Eigenlijk had ik hier de Kunst op Zondag van vandaag willen wijden aan staatsieportretten. Dit in het kader van de verjaardag van onze geliefde Koning (driewerf hoera). Echter, omdat ik in het kader van diezelfde verjaardag van diezelfde geliefde koning afgelopen vrijdag tot diep in de nacht aan de boemel was geweest terwijl ik de dag daarop weer om 8 uur naast mijn bed stond om, samen met vrouw en kinders, nog een beetje op tijd te zijn voor het betere spul op de vrijmarkt, een evenement dat naadloos overging in een bezoekje aan een of ander park waar de nodige activiteiten waren georganiseerd et cetera et cetera, anyways, om een niet heel zo heel erg boeiend verhaal niet nodeloos lang te maken: van het een kwam het ander, zodat ik gisteravond, rond een uur of negen, er compleet af lag en niet in staat was om over te gaan tot de geplande werkzaamheden. Ik kwam niet veel verder dan Lucian Freud die Koningin Elizabeth portretteerde en Anton Corbijn die dat bij Koningin Beatrix deed.
Daarom maar een verkapte linkdump: leest allen de ‘longreads’ die VPRO digitaal heeft gemaakt over vijf Nederlanders in de Eerste Wereldoorlog. Omdat dit Kunst Op Zondag is, link ik hier naar de longread over schilder/schrijver Johan Fabricius, die vooral bekendheid verwierf met het boek Scheepsjongens van de Bontekoe, maar in het laatste jaar van de oorlog als ‘Kriegsmaler 306’ het oostfront tekent.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
De Britse Melody Gardot is een jazzy nachtclubzangeres waarvan er veel zijn: slepend, een beetje hees en de snik nooit ver weg. Wat ze op anderen voorheeft is dat ze tien nummers achter elkaar kan zingen zonder dat het allemaal op elkaar lijkt.
Veel zwartgalliger dan Amigo the Devil gaat het vanavond niet meer worden. “Love makes you do funny things” … yeah right.
Vorig jaar stonden de Dirt Daubers op het Pijnackerplein Bluegrass Festival in Rotterdam. Binnen het genre een toonbeeld van subtiliteit, al viel dat live minder op dan in dit clipje of het minstens zo fraaie Wake up sinners.
Hij sleepte de Nietzscheaanse baard hoogstpersoonlijk de 21 eeuw in, met alle gevolgen van dien. De eerste vraag die dit intieme solo-optreden van Bonnie Prince Billie bij radiozender KEXP bij mij opriep: gaat hij met nagellak voor mannen hetzelfde kunstje flikken?
Sinds haar introductie in 2005 heeft De Wereld Draait door zich ontwikkeld tot een van de meest populaire programma’s op de Nederlandse beeldbuis. Het enthousiasme van de presentator, snelle afwisseling tussen hoge en lage cultuur, actualiteit van de gasten en diversiteit van de onderwerpen is tot in de finesses uitgewerkt.
Theatermakers Kasper Jansen en Michiel Lieuwma nemen zo nu en dan een kritisch kijkje in hoe het programma de kijker bespeelt. En het moet toegegeven worden, dat doen ze bij DWDD virtuoos.
In deze aflevering: steractrices Carice van Houten en Halina Reijn bespreken hun boek ‘Antiglamour’ (2013)
Meer van De Snijtafel op hun Youtubekanaal.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.