Kunst speuren in Den Bosch

Sargasso’s kunstgalerie geeft ruimte aan kunstbloggers. Elke eerste zondag van de maand een bijdrage van Krina van der Drift van Kunstdwalingen. In februari, toen ons leven nog niet beheerst werd door het coronavirus en alle musea nog open waren, bezocht ik Den Bosch. Allereerst om de tentoonstelling "Meesterwerken uit Wenen" te bezoeken in het Noordbrabants Museum. De Weense Akademie der bildenden Künste heeft een imposante collectie Hollandse en Vlaamse meesters. Op dit moment zijn er zo'n zeventig te gast in het Noordbrabants Museum. Om studenten het vak te leren moesten ze werk van andere kunstenaars kopiëren en om die reden bezaten academies in Europa vaak een eigen collectie. Rond 1900 werden deze collecties meestal ondergebracht in een museum, maar de Weense Akademie vormt daarop een uitzondering; vandaag de dag is het nog steeds zowel een opleidingsinstituut als een "Gemäldegalerie". De tentoonstelling laat werken zien van Rembrandt, Rubens, van Dijck en andere, minder bekende, kunstenaars. [caption id="attachment_313830" align="aligncenter" width="400"] Pieter Boel Stilleven met globe en kaketoe[/caption]

Door: Foto: Melchior D'Hondecoeter het hoenderhof copyright ok. Gecheckt 23-09-2022

Closing Time | After Forever / Floor Jansen

Als we het hebben over Nederlandse gothic / symfonische metal met Hele Goede Zangeres, dan mag After Forever niet ontbreken. Oprichter Mark Jansen kwam hier al eerder langs, omdat hij na After Forever de band Epica oprichtte. Ook zong hij een deuntje mee met Ayreon, toen recentelijk het hele album Into the Electric Castle integraal werd opgevoerd in Tilburg. En voormalig After Forever-toetsenist Joost van den Broek is overigens al geruime tijd betrokken bij het Ayreon project.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Closing Time | DDDD The deer’s cry

13 dansers gefilmd door 13 verschillende telefoontoestellen, op 22 locaties in Den Haag, Lille, Niort en Parijs, tijdens de corona-virus pandemie maart 2020.

Dabs: De Dutch Don’t Dance Division, choreopgraaf Thom Stuart. Muziek: The Deer’s Cry van Arvo Pärt uitgevoerd door kamerkoor Kwintessens o.l.v. Raoul Boesten.

Choreograaf Thom Stuart maakte een indeling gemaakt van alle gezongen ‘zinnen’, op tijd-code en gaf de dansers de opdracht op hun zin(nen) een korte frase te choreograferen, die op te nemen op hun telefoon en te mailen. Rinus Sprong, mede artistiek leider van de DDDD monteerde het tot de korte film die je hierboven ziet.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Closing Time | Going Back Where I Belong

In tijden van crisis biedt nostalgie troost. Het stelt ons in staat even te vluchten in een alternatieve wereld die mooier en veiliger schijnt te zijn geweest (wat natuurlijk niet zo is).

Heeft u af en toe ook zo’n heimwee naar vroeger?

Closing Time | L’eau à la bouche

De meesten van u kennen Serge Gainsbourg enkel van dat hijgnummer met Jane Birkin. L’eau à la bouche (‘Water in de mond’) was de titelsong van een gelijknamige film uit 1960.

Het was de eerste keer dat de toen 31 jarige Gainsbourg op TV te zien was, en zoals u kunt waarnemen had hij geen hoofd voor televisie.

Closing Time | J.J. Cale

Sensitive Kind van J.J. Cale – wat een beauty zeg. Heerlijk laid back, met het gevoel van een zwoele zomeravond. En zo’n lieve tekst. Perfect voor een romantisch rendez-vous.

Tell her you love her each and every night
You will discover she will treat you right
If you believe,
I know you will find
There ain’t nothin’ like
The sensitive kind

Opeens heb ik J.J. Cale ontdekt. Nou ja, ik kende zijn werk natuurlijk wel, hij is vooral bekend omdat zijn After Midnight en Cocaine door Eric Clapton zijn opgenomen. Hij is sowieso heel vaak gecoverd, o.a. door Lynyrd Skynyrd, Deep Purple, The Allman Brothers Band, Johnny Cash, The Band, Santana, Captain Beefheart en Bryan Ferry, wat wel wat wil zeggen over zijn schrijfkwaliteiten. Pas op 68-jarige leeftijd kreeg hij zijn eerste Grammy-award voor The Road to Escondido. Terwijl hij, mijns inziens, een van de beste gitaristen van de wereld was, en min of meer uitvinder van de Tulsa Sound. Wat mij verder niet zoveel zegt, maar dat in muzikale kringen blijkbaar een ding is, met ook weer Clapton als aanjager. Een van zijn laatste wapenfeiten is zijn gitaarspel op ’t nummer Angel van Clapton, in 2013. Niet lang daarna overleed hij aan een hartaanval op 74-jarige leeftijd.

Closing Time | Coyotes

Travis Birds (Madrid, 1990) neemt zichzelf blijkens haar nogal zelfbeschrijvingen uitermate serieus. Alsof je een catalogus van een galerie leest, waarin men de kunstwerken steevast aanprijst met behulp van pretentieus gebabbel. Zouden ze haar dat tijdens haar studie ‘Hedendaagse muziek- en jazzcompositie’ hebben geleerd?

https://youtu.be/ulcqa2714HI

Closing Time | Sur le Cul

Aangezien ‘Sur le cul’ letterlijk ‘Op de kont’ betekent, heb ik een dag lang zitten prakkezeren wat het refrein in godesnaam zou kunnen beduiden. Maar het is dus een uitdrukking van verassing, zoals ‘Wel verdomd!’

Het heeft in ieder geval een lekker ritme.

Closing Time | Planet Telex

‘Die hele cd The Bends was eigenlijk wel geniaal,’ aldus reaguurder Michiel de Pooter gisteren in de commentaarpanelen. Tja, de jaren negentig waren sowieso wel gouden tijden voor de alternatieve gitaarrock.

‘Everyone is, everything is broken
Why can’t you forget?’

Closing Time | My Iron Lung

Voor de jongeren onder ons: ‘ijzeren longen’ waren massieve machines die vanaf 1928 werden gebruikt om slachtoffers van polio te beademen.

Na het succes van hun hitnummer ‘Creep’ had Radiohead het gevoel dat de hit de band zowel in leven hield als creatief beperkte. Vandaar de metafoor ‘Iron Lung’.

Closing Time | Shake the Disease

Een gouwe ouwe uit 1985. Ik heb nog gezocht naar een goede cover, maar die halen het niet bij het origineel. Uit de tijd dat Depeche Mode nog een synthpop bandje in de New Wave scene was.

Vorige Volgende