Politieke prenten van Fritz Behrendt, Alex Jagtenberg en Max Velthuijs. De verwachtingen waren hooggespannen na het einde van de Duitse bezetting, 75 jaar geleden. Alles zou anders worden. De oude vooroorlogse politiek had afgedaan. We gaan met een schone lei en nieuwe partijen beginnen aan een progressief en welvarend Nederland. Dat was de stemming, die al in het laatste oorlogsjaar in verschillende verzetsbladen tot uiting was gekomen. Het communistische blad De Waarheid was een van de belangrijkste spreekbuizen van de politieke vernieuwing. De voormalige verzetskrant kwam direct na de bevrijding uit als dagblad en trok onmiddellijk duizenden abonnees uit verschillende politieke groeperingen. Het in de oorlog opgebouwde distributieapparaat maakte het mogelijk om binnen korte tijd uit te groeien tot de grootste krant van het land met bijna 350.000 abonnees. De Waarheid heeft aanvankelijk een aantal jaren een weekblad uitgegeven: Voorwaarts. Het blad was bedoeld om nieuwe lezers aan te trekken en spiegelde zich aan vooroorlogse bladen als het satirische blad De Notenkraker en vooral WIJ, het weekblad van de SDAP. Max van den Berg, die als jonge vrijgestelde van de CPN voor Voorwaarts heeft gewerkt, zag al snel dat het doel niet werd gehaald en dat de verspreiding van het blad beperkt bleef tot de eigen kring. Het werd in 1950 opgeheven en vervangen door Uilenspiegel, weekblad voor het gezin. Het isolement van de communisten in de Koude Oorlogsperiode was toen al vergevorderd en de politieke vernieuwing waar Voorwaarts in zijn korte bestaan van getuigde was volledig mislukt. Voorwaarts opende elke week met een politieke prent. Die tekeningen zijn onder andere gemaakt door tekenaars die we later elders zijn tegengekomen, zoals Max Velthuijs, bekend van de Kikker prentenboeken voor kinderen, Frits Behrendt, jarenlang politieke tekenaar van onder andere het Algemeen Handelsblad, Het Parool en de De Telegraaf, en Alex Jagtenberg, tekenaar en grafisch ontwerper die onder meer boekomslagen maakte voor de uitgevers H.J. Paris en Born.
Wat de hemel boven California zo sexy maakt, mag Mylène weten. U kent mevrouw Farmer van het hitje Désenchantée, waarin ze de Generatie X bezong.
Leuke aan dit clipje is de gastrol voor Giancarlo Esposito, beter bekend als ‘Gus Fring’ uit Breaking Bad en Better Call Saul.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Het is natuurlijk nog steeds wel kut met peren, die hele quarantainetoestand. Maar er gebeuren ook hele interessante dingen. Mensen worden blijkbaar erg creatief nu ze geen kant meer op kunnen.
Zo heeft het Franse Nationale ballet een prachtige video gemaakt van hun dansers die allemaal in hun eigen huis hun partij dansen. Waarbij gebruik gemaakt wordt van de kleine ruimte en bijzondere effecten die eigenlijk alleen op film goed uit de verf komen. En de kinderen mogen gewoon meedoen.
De rechtbankserie All Rise van CBS (nog niet in NL te zien helaas), gaat over rechter Lola Carmichael, en pretendeert het Amerikaanse rechtssysteem in beeld te brengen zoals het zou moeten zijn (volgens de makers dan). Onlangs hebben ze een zeer actuele aflevering geschreven over de (gewenste) rechtsspraak tijdens deze crisis (wat zegt u? Dat is snel!). Alle scènes zijn gefilmd met video-apps zoals Facetime en Zoom door de acteurs zelf. Er is jammer genoeg nog geen beeldmateriaal beschikbaar, maar hier kun je het artikel lezen.
Acteur Will Smith heeft al heel lang een vlog op YouTube, waarin hij zijn dagelijkse leven met ons deelt. Van het verjaardagsfeestje van zoon Jaden, tot het proces rond een darmonderzoek dat hij moest ondergaan. Sinds de Coronacrisis heet het vlog Will at Home, maar eigenlijk is niet veel veranderd. De hele familie doet nog steeds mee. In deze aflevering komt zijn oude maatje DJ Jazzy Jeff zelfs opdraven. Op afstand uiteraard. Samen geven ze een kort optreden, en verdomd, je zou ’t haast vergeten, maar die gast kan best wel rappen. Vrouwlief Jada doet een aardig dansje, en ook fans mogen meedoen; beelden van thuis dansende mensen zijn erin gemonteerd.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Ik zou waarachtig niet meer weten hoe ik de Tindersticks heb ontdekt en waarom ik ooit Curtains heb gekocht. Maar het klinkt nog altijd prettig romantisch.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Het blijft lachen met dictators, zolang je zelf niet onder de plak leeft van zo’n narcistische despoot.
Nou ja, oké, ik zie óók wel dat het geen heel vrolijk plaatje is, maar dat is nou eenmaal de albumhoes van Tortured Existence, de eerste plaat van thrashband-met-death-invloeden Demolition Hammer. En nee, de titel ‘.44 Caliber Brain Surgery’ klinkt ook niet gezellig, is helemaal waar.
Maar het leven is niet altijd gezellig. En soms wordt het gewoon eens stukje mooier van wat rauwe thrash.
De Duitse Sybille Baier nam begin jaren ’70 wat muziek op, speelde in een enkele film van Wim Wenders, en vertrok naar Amerika om huismoeder te worden. In 2006 brak ze onverwacht alsnog door met haar oude huisopnamen.
Als ik u zou vertellen dat Portugal. The Man een bandje is uit hetzelfde gat in Alaska waar Sarah Palin haar politieke carrière startte als gemeenteraadslid en burgemeester, zou u me dan geloven?
Tsja, wat moet je, als scholier, als de scholen dicht zijn. Dan maar aan de muziek. Dit stukje huisvlijt van scholiere Ibi wilde ik u niet onthouden.
Neil Hannon van The Divine Comedy trekt hier een simpel pophitje met een knipoog, een guitaar en een piano even naar een hoger niveau.
Ook al weer zo’n bandje dat groot werd in de jaren negentig. Zanger Brian Molko loopt inmiddels tegen de vijftig. We worden oud.
Liedjes met Fuck in de titel krijgen van mij gegarandeerd een kans, want dan hebben we met een rebel te maken en die heeft vast iets te vertellen. Dat geldt zeker ook voor Fuck All the Perfect People van Chip Taylor, al is me niet helemaal duidelijk wat precies. Niettemin, geinig liedje van deze ouwe knar (80 jaar!).
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.