Spanje is een land met een roerige geschiedenis. Zoals in de geschiedenis, met name na de Middeleeuwen, Frankrijk en Italië de nodige overeenkomsten in historische patronen vertonen, zo geldt dit ook voor Spanje en Griekenland. Zo waren beide landen in de twintigste eeuw verwikkeld in een bloedige burgeroorlog en zijn beide landen meerdere eeuwen bezet geweest door een islamitische macht: Griekenland door de Ottomanen en Spanje door de Moren. Volksverhalen In beide landen leverde dat verhalen op: sagen en legenden, doorverteld, zoals in de meeste landen, op lange winteravonden bij knapperend haardvuur en een goed glas. Er waren professionele vertellers, bijvoorbeeld in Griekenland de rapsoden, die door hun wijze van vertellen dichtbij het originele verhaal bleven, maar het doorsnee volk vertelde en fantaseerde er naar aanleiding van een historisch feit lustig op los. Onderzoek heeft uitgewezen dat verhalen doorgaans al binnen een generatie gecorrumpeerd raken. Herinneringen vervagen en verhalen worden spannender gemaakt en uitgebreid. Zie het nog steeds aansprekende voorbeeld van het liedje van Annie M.G. Schmidt: 'Hendrik Haan uit Koog aan de Zaan heeft de kraan open laten staan'.
Rijmen is een kunst en noodzakelijk voor een goede rap. Niet verwonderlijk dat Roel Verburg de slechtste rapper van de straat is. Z’n tekst rijmt namelijk voor geen meter en dat is – uiteraard – bewust.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
RECENSIE - Sargasso besteedt op geheel eigen wijze 1x per week aandacht aan kunst. Kunst op Zondag geeft ruimte aan kunstbloggers. Vandaag een bijdrage van Els Vegter van Huidlandschappen.
Toen de flats in Utrecht Overvecht werden afgebroken jaren geleden, stond beeldend kunstenaar Astrid Rubie aan de zijlijn. Ze keek door het bouwskelet heen en zag de felle kleuren van de binnenwanden. De bomen in het park stonden er voor als stille getuigen. Met dit beeld is zij als schilder aan de slag gegaan en zo ontstond de serie ‘Overvecht’.
Astrid Rubie Tweeluik Overvecht in Herman van Veen Arts Center. © foto Els Vegter
De kleuren van de binnenmuren die tevoorschijn kwamen in het afbraakproces symboliseren eveneens de veelkeurigheid van Overvecht, een multiculturele wijk in Utrecht noord.
De heldere kleuren heeft zij kubistisch in beeld gebracht met daarvoor de suggestie van bomen. Deze bomen zijn niet geschilderd maar vormen de drager zelf. Ze werkt namelijk op houttriplex en kiest haar materiaal in de timmerwerkplaats zorgvuldig uit. Knoesten en lijnen die in het plaatmateriaal zitten, krijgen in haar schilderkunst de suggestie van bomen. De organische vormen in het hout en de grillige lijnen van de stam contrasteren met de rechthoekige verfvlakken.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Anti-Nowhere League maakt punk. Dat deden ze al aan het eind van de jaren 70. We Are… The League is van hun gelijknamige debutalbum uit 1982. Brits, boos, niet overdreven ingewikkeld (zeg ik met enig gevoel voor understatement) en erg aangenaam om naar te luisteren.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Het is vandaag Super Tuesday, een belangrijke dag in de voorverkiezingen van de Democraten in de VS. Ik kan me geen toepasselijker nummer indenken dan Don’t Lie To Me van Barbra Streisand. Ik kwam het toevallig op het spoor. Onbegrijpelijk dat dit nummer bij ons niet is doorgedrongen. De clip spreekt ook boekdelen. Ik vind het geweldig.
2020 is het jaar van 75 jaar vrijheid. Het lijkt ons gepast dat in het juiste perspectief te zetten: dat het niet nog eens 75 jaar moet duren voordat uit vooroordeel geboren stereotypes alleen nog bezongen worden ter herinnering aan een verleden.
“Four Women”, geschreven door Nina Simone, wordt hier uitgevoerd door (v.l.n.r.) Lizz Wright, Lisa Simone (de dochter van…), Angélique Kidjo en Dianne Reeves.
We pakken de Wikipedia er even bij om dit lied te duiden: “Four Women” tells the story of four different African American women. Each of the four characters represents an African-American stereotype in society. We nemen de vier coupletten door….
Afgelopen vrijdag is Bob Fosko – o.a. de zanger van de Raggende Manne – overleden. Als hommage vandaag één van hun bekendste nummers als Closing Time.
Deze creatieve duizendpoot is op eigen kracht gegaan en was tot de laatste noot positief.
Een aantal weken geleden besteedde het VPRO programma Mondo nog aandacht aan Bob Fosko, een pseudoniem van Geert Timmers.
De soundtrack van StarCraft II (inmiddels al weer bijna 10 jaar oud!) is best goed. Kwalitatief zelfs iets beter, denk ik, dan deze StarCraft-parel die ik eerder met u deelde. (En verhip: ik realiseer me nu pas dat daar in de comments gevraagd werd om het officiële werk. Nou ja. Duurt 2,5 jaar, maar dan heb je ook wat).
Ik dacht, doe ’s gek, doe eens een drieluik. Nou bij dezen dan. Ik bied u Timothy Bloom en V. (Veronika) Bozeman met een drietal ballads. Twee soulartiesten die hier niet zo bekend zijn, maar in de VS timmeren ze aardig aan de weg. Hun gezamenlijke hit ging destijds (2011) viral, waarschijnlijk mede omdat ze beiden but naked zijn in de clip. Die is dan ook echt een lust voor het oog, wat een ongelooflijk mooie mensen zeg. Nee, je ziet verder niks, het is allemaal heel esthetisch en Facebook-proof natuurlijk. Ook de stemmen combineren prachtig. Het begint een beetje tam, maar zodra V. haar strot opentrekt wordt je meegesleurd in dit gevoelige, soulvolle en o zo romantische lied ‘Till the End of Time.
De laatste tijd vraag ik me best vaak af; hoe kan deze artiest nou nog niet tot de vaderlandse hitparades zijn doorgebroken? Dat geldt zeker voor Welshly Arms, die toch een behoorlijke staat van dienst heeft, met name ook doordat hun songs in verschillende films en series hebben gefigureerd. Ik hoorde ze in 2 van mijn favoriete series: Lucifer en Sense8.
Dat hun naam refereert aan Saturday Night Live wist ik niet tot ik voor dit stukje op onderzoek uit ging, maar het geeft er nog een lollig tintje aan ook.
Singer-songwriter Gillian Welch brak in 2000 door met haar bijdrage aan de soundtrack van de film O brother where art thou? Over het album waarvan bovenstaand nummer afkomstig is, zei ze:
“The songs are mostly first and second takes, and Dave composed some of the music spontaneously in the studio. It was very freeing. We learned to accept mistakes and rough edges, because those didn’t impede what the heart of the matter was.”
Mary James nam als zesjarige haar eerste zelfgeschreven liedje op. Het leverde haar de bijnaam Mean Mary op, die ze de rest van haar carrière is blijven koesteren.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.