Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
TomTom probeert om te draaien
Net als miljoenen andere burgerlullen met een TomTom was ook ik onaangenaam verrast met het nieuws dat dit bedrijf de rijgegevens deelt met politie om zo nieuwe lokaties voor flitspalen en snelheidscontroles te bepalen. Ook al is er geen sprake van privacyschending omdat de gegevens geanonimiseerd worden verwerkt, toch voelt het als een vertrouwensbreuk met mijn Vlaams sprekende vriendin die mij moeiteloos door het verkeer van Napels loodst en uit Hollandse Vinex-wijken bevrijdt. Zelfs JOOP-lezers zonder auto voorzagen dat dit nieuws wel eens negatief kon uitpakken voor de marktleider in navigatiesystemen en gaven een heuse beurswaarschuwing af. Niet onterecht want vandaag verlaagde TomTom haar omzetverwachting voor 2011. Hoogtijd voor wat damage control moeten ze gedacht hebben in het TomTom besturingscentrum. Et voilà: nog geen uur geleden ploft er een persoonlijke email van de CEO in mijn inbox met als cruciale passage: “Gisteren is gebleken dat de verkeersinformatie die wij verstrekken ook is gebruikt door de politie om te kijken waar vaak te hard wordt gereden en op die plekken gericht op snelheid te controleren. Wij hebben dit soort gebruik niet voorzien en veel van onze klanten zijn er ook niet gelukkig mee. We zullen daarom bepalingen opnemen in onze licentievoorwaarden om dit type gebruik in de toekomst te voorkomen“. Maar even verderop in de mail zit wellicht toch nog een addertje onder het asfalt als verduidelijkt wordt wat ze wél blijven doen: “We werken samen met wegbeheerders over de hele wereld waarbij we verkeersinformatie inzetten voor het verbeteren van de doorstroming en het veiliger maken van de wegen”. Onder het mom van veiligheid zouden dan alsnog snelheidscontroles gefaciliteerd kunnen worden met het doorverkopen van rijgegevens? Dat is niet (je beleid) omdraaien maar -met een zwoele Vlaamse vrouwenstem- rechts afbuigen…
WW: Verlamde Graffitikunstenaar tekent weer
De woensdagmiddag is op GeenCommentaar Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland.

Dat was de eerste keer sinds 7 jaar dat ik iets tekende. Ik heb het gevoel dat ik al die tijd onder water gehouden werd en dat iemand nu eindelijk in het water reikte en mij hoofd omhoog haalde zodat ik kon ademen.
Bovenstaande quote is afkomstig van graffiti-kunstenaar TEMPT1. TEMPT1 was één der groten in de Amerikaanse graffiti-scene van de jaren 80. Zijn carriere kwam tot abrupte en absolute stilstand toen in 2003 bij hem de neurologische aandoening ALS werd geconstateerd. Net zoals de bekendste ALS-patient Stephen Hakwing raakte TEMPT1 volledig verlamd. Maar in tegenstelling tot Hawking had TEMPT1 niet de top-verzekering die nodig was om de bekende spraak-computer te kunnen betalen. TEMPT1 was daardoor zo zo’n beetje verstoken van communicatie met de buitenwereld.
Grafisch ontwerper en ondernemer Mick Ebeling wilde TEMPT1 graag helpen. Met veel moeite zorgde hij ervoor dat de patient weer met de buitenwereld kon communiceren. Maar Ebeling wilde TEMPT1 ook weer laten tekenen. Na een jaar plannen bracht hij een stelletje ongeregeld bij elkaar om een open-source zelfbouw graffiti-bril in elkaar te zetten. Met goedkope spullen zorgde hij ervoor dat de verlamde kunstenaar voor het eerst sinds zijn verlamming weer kon tekenen.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
(Astro) Turf Wars: wie instrueert uw lokale trol?
Dwangmatige drammers, copy-paste profeten, mensen die totaal immuun voor feiten of waarheidsvinding lijken en in discussies op het internet enkel uit zijn op het framen van hun tegenstander. Hun favoriete onderwerpen zijn: klimaatverandering, islamisering en de Linkse Kerk in het algemeen. U kent ze vast wel. Wij ook, er is er zelfs eentje die we een permanente ban hebben moeten geven omdat zijn/haar aanwezigheid iedere zinnige discussie onmogelijk maakte. Je kan zulke mensen negeren of bannen. Maar de vraag waarom deze mensen dit gedrag vertonen blijft daarmee onbeantwoord. Het fanatisme doet soms vermoeden dat ze betaald krijgen en/of dat er een organisatie achter zit. Hoe houden ze het anders vol, want het gaat vaak om duizenden reacties op tientallen blogs en fora? De film (Astro) Turf Wars nam dit fenomeen onder de loep en wat bleek: in Amerika spenderen bedrijven miljoenen dollars aan het organiseren van fake burgerbewegingen. De Australische filmmaker Taki Oldham dook in de wereld van de Tea Party, klimaatontkenners en tegenstanders van de Health Care hervormingen. Stuk voor stuk lijken ze op het eerste gezicht authentieke grassroots bewegingen: boze burgers opgestaan uit de samenleving. Maar in werkelijk zijn het strak georkesteerde protesten waar bedrijven veel geld inpompen. Geen grassroots maar kunstgras dus, oftewel in het engels: astroturf. Onlangs bleek nog dat de financiering van de klimaatontkenningslobby acht maal het budget van de milieubeweging overschrijdt. (Astro) Turf Wars laat zien hoe toekomstige trollen worden geïnstrueerd hoe ze ‘polls kunnen fucken’ en internetdiscussies verstoren. “We manipulate the medium … that’s how you control the online dialogue” zo stelt een van de instructeurs en zo verzuipen wij in de propaganda, wordt echte democratie praktisch onmogelijk en groeit de plutocratie.
Toen, nu en het morele gelijk
Ik heb het niet zo op met dat hele Godwingebeuren, eerlijk gezegd. Ik word er langzaamaan een beetje moe van – en dan is 4 mei pas over een dikke week… Wat me tegenstaat is niet eens de tenenkrommende stompzinnigheid van de vergelijking, of de morele hypocrisie van de Godwinsirene die vervolgens onvermijdelijk afgaat, maar eerst en vooral de mate waarin beide ‘kampen’ voor eigen parochie preken: men spreekt publiekelijk schande, verkneukelt zich aan beide zijden om het eigen gelijk, en bekommert zich niet om wat de ander wél probeert te zeggen. Het is niet eens een parodie op maatschappelijk debat. Het is een democratisch falen. Falen, want een democratie werkt – zeker in Nederland – alleen als je bereid bent te luisteren naar wat andersdenkenden vinden. En luisteren, dat doen er momenteel toch verdomd weinig.
Natuurlijk is het bizar om, zoals Michael Blok doet Wilders op basis van een zelfbedacht lijstje van ‘criteria’ met Adolf Hitler te vergelijken. De criteria zijn vooral heel suggestief, en over menig kruisje in de tabel kan men nog wel een uur of wat soebatten. Vanwaar bovendien de fixatie op Hitler? Waar zijn Stalin, Mussolini, Mao en Franco, om maar een paar willekeurige voorbeelden te noemen? Als Hitler relevant is, zijn zij dat evenzeer. Maar dat is nou net het hele punt: historisch gezien is niet de vergelijking met zeventig jaar geleden primair relevant, maar de vergelijking met Europese politici die in onze tijd, en in onze wereld een rol spelen of speelden. Denk aan Jean Marie Le Pen. Jörg Haider. Umberto Bossi. Silvio Berlusconi, wellicht. Pim Fortuyn – zeker. Filip DeWinter. Pia Kjaersgaard….
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Het einde van de typmachine
Foto des Tages | Oeganda

Edward Echwalu doet visueel verslag van de ontwikkelingen in Oeganda en Zimbabwe. Beklemmend dicht op de gebeurtenissen sleurt hij ons mee. Kleine berichtjes in onze kranten zijn afstandelijk. Zijn werk is direct. Neem een kijkje.
De Tocqueville en de tirannie van de meerderheid
Aandeel hernieuwbare energie in NL daalt
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

