De woensdagmiddag is op GeenCommentaar Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland. Ieder jaar, zo tegen het einde van Mei, brengt een groepje taxonomen via het 'International Institute for Species Exploration' aan Arizona State University een lijst naar buiten van de top tien nieuwe soorten van het jaar. Volgens ruwe schattingen worden door biologen ieder jaar zo'n 15.000 nieuwe soorten ontdekt. Het overgrote deel daarvan zal wel voor altijd in de schaduw blijven. En juist daarom is het zo leuk dat eens per jaar tien nieuwkomers even in het zonnetje gezet worden. Zagen we twee jaar geleden al de decafé-plant langskomen, dit jaar mogen we onder andere de pannenkoekvleermuisvis in ons midden verwelkomen. Dit wezen is geen pannenkoek, geen vleermuis, maar een vissoort. En wel eentje die plat als een pannenkoek is en zich hobbelend voortbeweegt met behulp van zijn arm-achtige vinnen (dit deed de naamgevende onderzoekers blijkbaar aan een vleermuis denken). De vis werd ontdekt in de Golf van Mexico.
Nu ook Franse staatssecretaris beschuldigd van ongewenste intimiteiten | Aan de overkant van de Atlantische plas spreekt men zelfs van ‘rape, assault’
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Dit is een gastbijdrage van Marcel Otto, journalist en historicus.
De Israëlische premier Benjamin Netanyahu hield dinsdag een toespraak voor het Amerikaanse Congres. “Als leider van Israël is het mijn verantwoordelijkheid om mijn volk naar vrede te leiden”, zei hij. Ook als dat betekent dat er ‘pijnlijke compromissen’ moeten worden gemaakt. Veelbelovende woorden, die het dan ook goed deden als kop boven nieuwsberichten.
En inderdaad gaf Netanyahu in zijn toespraak aan bereid te zijn concessies te doen. “Voor daadwerkelijke vrede moeten we delen van het oude joodse vaderland opgeven”, sprak hij. Dat betekent dat in elke vredesovereenkomst die een einde maakt aan het conflict sommige nederzettingen achter de grenzen van Israël zullen blijven. Het ‘Israëlische volk is bereid een verregaand compromis te bewerkstelligen’ als de Palestijnen, en dan met name de Palestijnse president Mahmoud Abbas, ertoe besluiten ‘een joodse staat te accepteren’.
Hier hield de Israëlische bereidwilligheid echter wel op. “Israël zal niet terugkeren naar de onverdedigbare grenzen van 1967”, zei Netanyahu. “Een groot deel van de 650 duizend Israëliërs dat achter de grenzen van 1967 woont, is gevestigd in (buiten-)wijken van Jeruzalem en groter-Tel Aviv. Deze gebieden zijn dichtbevolkt, maar geografisch gezien ook vrij klein. In elke serieuze vredesovereenkomst worden deze gebieden, evenals andere plekken van essentieel strategisch en nationaal belang, opgenomen binnen de definitieve grenzen van Israël.”
[qvdd]
Dit is een heldere boodschap die in het hele land gehoord zal worden: de Republikeinen zullen verantwoordelijk gehouden worden voor hun stem om Medicare af te schaffen
Aldus de leider van de Democraten in het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden Nancy Pelosi naar aanleiding van de onverwachte en onverwacht grote winst van Democratisch kandidaat Kathy Hochul in een traditioneel zwaar Republikeins Huisdistrict in de staat New York. Sinds de Republikeinen instemden met het plan van hun afgevaardigde Paul Ryan dat Medicare -het traditionele gezondheidszorgvangnet voor ouderen- zou vervangen door een systeem van individuele vouchers, zijn de Democraten in het offensiëf. En de boodschap lijkt aan te slaan; ondanks dat de Republikeinse kandidaat twee keer zoveel te besteden had, won Hochul afgetekend met 48% tegen 42% van de stemmen.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
De wereld is in het derde jaar op rij iets minder vreedzaam geworden dat valt af te leiden uit de Global Peace Index 2011. Een grotere kans op terroristische aanslagen en geweldadige demonstraties draagt hier aan bij. De Arabische Lente heeft recorddalers opgeleverd waaronder Libië, Bahrein en Egypte die respectievelijk 83, 51 en 24 plaatsen kelderden. Europa is nog steeds de veiligste regio op aarde. Maar terwijl Skandinavische landen stevig in de top 10 staan zakken de PIIGS landen langzaam weg door sociale onrust. IJsland heeft zich hersteld na de kredietcrisis en is weer het vreedzaamste land op aarde. Irak is voor het eerst in tijden niet meer het geweldadigste land, dat is nu Somalië. In het tweede jaar op rij zakte het mondiale defensie budget. Vorig jaar interviewde Sargasso Global Peace Index oprichter Steve Killelea die uitleg gaf over hoe deze index tot stand komt en ze geïnterpreteerd moet worden.
Net als in science fiction spelen in superheldenfictie interessante politieke thema’s. Want in een wereld met Superhelden komenherkenbare problemen op een absurde, overdreven manier terug. Decentrale vraag die er in goede superheldenfictie gesteld wordt is hoe we alssamenleving moeten omgaan met een minderheid die krachten heeft waardoorze sterker/slimmer/sneller zijn dan normale mensen.
In de X-Men komen een aantal van deze klassieke problemen het helderst naar voren. Veel meer dan je zou verwachten van goedkope actiefilms, cartoons of comicsspelen hier fascinerende sociale kwesties. In de X-Men staat een groepmutanten centraal, mensen die door mutatie superkrachten hebbengekregen. De X-Men worden gewantrouwd en vervolgd vanwege de krachten die ze hebben. Een analogie voor anti-semitisme en racisme. Anders dan jodendom of ras, wordt het pas duidelijk dat je een mutant bent tijdens je puberteit. In die zin is er een mooie parallel te trekken met homoseksualiteit: het is een element van jezelf dat je leert kennen als je volwassen wordt. In de reactie op de vervolging zijn er twee stromingen: Professor Xavier die als een Martin Luther King pleit voor vreedzaam samenleven tussen mensen en mutanten en Magneto die als een Malcolm X pleit voor een afscheiding van mutanten uit de menselijke samenleving. De vervolging van mensen niet om wat ze doen, maar om hoe ze geboren zijn, moet een snaar raken bij progressieven.
In de Marvel serie Civil War, wordt deze thematiek verder uitgewerkt. Hierin staat de vraag centraal hoe moet de overheid om gaan met een minderheid die haar superkrachten wil gebruiken? Moet zij accepteren dat er mensen zijn die anoniem met superkrachten allerlei misdadigers aanpakken? Moeten deze zich bij de overheid registeren? Zich laten trainen? Bij een overheidsveiligheidsdienst gaan werken? Er breekt een strijd uit tussen Superhelden die vinden dat Supermensen, als ze hun superkrachten willen gebruiken, zich moeten registreren en zij die dat niet willen. Captain America, de meest Amerikaanse superheld, vindt dit een onacceptabele inbreuk op de privacy van Superhelden. Registratie van identiteit en gedwongen deelname aan overheidsprogramma: het gaat in tegen typisch burgerrechten. Met Europese ogen kijk ik wel verbaasd naar deze problematiek. Het is de Amerikaanse notie van right to bear arms, recht om je zelf te beschermen zonder hulp van de overheid, die hier een centrale rol speelt. Uit het idee van superhelden speelt een groot wantrouwen tegen de overheid. De overheid beschermt ons niet, dat moet Superman doen. Als je het principe dat mensen zichzelf mogen beschermen niet zo extreem trekt als in Amerika, dan wordt het toch wel duidelijk: we moeten niet onze eigen politie-agent willen spelen, dat doet de politie voor ons.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Deze bijdrage is van Peter Olsthoorn en overgenomen van Leugens.nl.
Gelezen: Foodwatch.nl.
De Nederlandse consument kiest het voedselproduct met het meest misleidende verkooppraatje in de reclame en op de verpakking. Foodwatch heeft vijf producten genomineerd waarop consumenten gaan stemmen. De producent die de meeste stemmen krijgt wint het Gouden Windei.
De nominaties:
Blue Band Goede Start! Witbrood. Heeft absoluut niet dezelfde gezondheidseffecten wat betreft vezels als volkorenbrood. Het is dus geen gelijkwaardige vervanger van volkorenbrood voor kinderen. Bevat bovendien chemisch behandelde houtvezels. Producent Unilever.
Crystal Clear Shine Cranberry Vlierbloesem. Een duur marketing-watertje met slechts 1/100ste theelepel cranberry. Dat vrouwen zouden gaan ‘stralen’ van Aloë Vera is niet gebleken. Producent Heineken.
Nestlé Fruitflesje Aardbei-Peer. Twee keer zo duur als standaard opvolgmelk en vijf keer zo duur als gewone melk. Voor kinderen van 12 tot 36 maanden is opvolgmelk overbodig. Het fruit moet je met een vergrootglas zoeken. Producent Nestlé.
Liga Fruitkick eXtra Framboos. De ’46% fruitvulling’ bestaat voor het grootste deel uit dikmakende glucose-fructosestroop. Nep zijn ook de voedingsvezels die er aan toe zijn gevoegd. Deze reep bevat evenveel suiker als zijn soortgenoten en is dus helemaal niet ‘extra verantwoord’. Producent Liga.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.