Nigeriaanse vreugde, skypende Uhuru en een profetie

Aandacht voor Nigeriaanse vreugdetaferelen, het tv-debat in Kenia en een Afrikaan in het Vaticaan.  Lagos is geen stad. Het is een gillende, trillende, schurende en op zichzelf draaiende planeet waar vol volume de norm is en oerend hard een volslagen nieuwe betekenis krijgt. Graag maak ik me voorstellingen van de gekte die zich van deze metropool meester moet hebben gemaakt na het laatste fluitsignaal van de Afrika Cup-finale, die de Super Eagles door een hoogstandje van Sunday Mba in hun voordeel beslisten. Dit soort observaties prikkelt toch de verbeelding. Wij ook met ons gemiemel over zestien miljoen bondscoaches. In Nigeria zijn het er 170 miljoen. De stoel van de capo di tutti capi is heilig, maar vooral heet. Stephen Keshi, de man die in 1994 aanvoerder was van het laatste Nigeriaanse team dat het toernooi op z’n naam schreef en de trofee nu ook als coach pakt, wordt bijkans heilig verklaard. En grote kans dat zijn spelers na de prijsuitreiking hun bonus zijn gaan ophalen.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Hans Westbeek (cc)

Zorgsysteem lokt overconsumptie uit

ANALYSE - Meer dan de helft van de Nederlandse huisartsen vindt dat patiënten te veel zorg ontvangen. Gezamenlijk – huisartsen, patiënten en andere zorgaanbieders – kunnen ze de consumptie terugdringen.

Uit een internationaal vergelijkend onderzoek naar ervaringen van huisartsen en patiënten in de gezondheidszorg blijkt dat maar liefst 57 procent van de Nederlandse huisartsen vindt dat hun patiënten te veel zorg ontvangen. Dat cijfer is internationaal gezien hoog. Alleen in Duitsland is een nog groter percentage (59 procent) van de huisartsen van mening dat patiënten te veel zorg ontvangen. Daar staat tegenover dat in het Verenigd Koninkrijk slechts 12 procent van de huisartsen zegt dat patiënten te veel zorg ontvangen en dat liefst 39 procent van de Nieuw-Zeelandse huisartsen juist vindt dat hun patiënten te weinig zorg krijgen.

Huisarts handelt te defensief

Maar wat zegt dat cijfer over de werkelijke consumptie in de zorg? Het aantal doktersconsulten is in Nederland al jaren (internationaal) zeer gemiddeld en ligt net beneden de zes consulten per inwoner per jaar. Ook met het aantal MRI-scans bevinden we ons, ondanks de toename van 39 in 2008 naar 49 in 2010 per 1000 inwoners, in een middengroep. Daarnaast is het aantal ziekenhuisopnames in Nederland relatief laag en hanteren huisartsen een voorzichtig voorschrijfgedrag bij geneesmiddelen. Uit deze cijfers komt geen bovenmatige zorgconsumptie naar voren en dat roept de vraag op waar de mening van de meerderheid van de huisartsen, als zou er sprake zijn van overconsumptie in de zorg, dan wel op is gestoeld.

Foto: Maxim K (cc)

Benedictus XVI hield het nog best lang uit

DATA - Het is opmerkelijk dat Paus Benedictus er na acht jaar de brui aan geeft. Toch heeft hij het nog best lang volgehouden.

Zelfs de perschef van de Heilige Stoel stond gisteren met zijn mond vol tanden bij het zelfverkozen ontslag van Paus. Het is een opmerkelijke stap, al eeuwen niet vertoond, want Paus ben je totdat je sterft. Ik bedoel, Jezus heeft ook netjes zijn rol vervuld en liep daarover niet te miepen (al wilde Andrew Lloyd Webber ons anders doen geloven). Dus wie denkt Benedictus wel dat hij is door er na acht jaar al tussenuit te piepen?

Het lijken dan acht schamele jaartjes, maar de plaatsvervanger van Christus heeft het eigenlijk nog best lang volgehouden.

Ik heb eens de zittingsperioden van Pausen opgezocht en gekeken naar hoe lang ze Jezus mochten vertegenwoordigen op dees’ aardkloot. Een kleine complicatie is dat niet van alle Pausen precies bekend is wanneer ze zijn begonnen en wanneer ze zich bij hun lieve Heer mochten voegen. Daarnaast zijn er nogal wat tegenpausen geweest (Avignon).

Uit het overzicht blijkt dat het vak van Paus niet zonder gevaren was. Vooral in de vierde, zesde, tiende en elfde eeuw ging het er flink aan toe en konden in een jaar nog wel eens een paar Pausen stuivertje wisselen. Met zijn acht jaar, doet Benedictus het nog niet zo slecht (hij zit ongeveer halverwege de lijst).

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Flickr/Fotos_Gratis

Zuid-Amerika: devaluatie, paria, carnaval

ELDERS - Deze week een langverwachte valuta-ingreep in Venezuela, Argentinië raakt weer in buitenlandpolitieke controverse en als toetje: het Braziliaanse carnaval.

Het zat er al een tijdje aan te komen: de sterk overgewaardeerde Venezolaanse Bolívar is gedevalueerd, van 4.30 naar 6.30 per dollar. Nog altijd is er een grote kloof tussen de zwarte-marktwaarde – voor de devaluatie ging de munteenheid voor een vierde van de officiële prijs over de toonbank – maar de maatregel, die komt terwijl Hugo Chávez nog altijd niet beter is, wordt gezien als teken van pragmatisme.

Minder pragmatisch lijken de zuiderburen van Venezuela: zo interpreteert The Economist althans de toenadering die Argentinië zoekt bij Iran in het onderzoek naar een twintig jaar oude terreuraanslag. De samenwerking die de regeringen zijn aangegaan om de AMIA-bomaanslag in Buenos Aires uit 1994 te onderzoeken, zal volgens het blad onherstelbaar kwaad bloed zetten bij met name Israël. Het is een zoveelste voorbeeld van de voortdurende ruzies en ruzietjes waar Argentinië in haar buitenlands beleid in verwikkeld raakt: zo zijn er naast deze meest recente ontwikkeling de veenbrandjes met schuldeisers, het IMF en het Verenigd Koninkrijk (meest recente update: volgens de Argentijnse minister van Buitenlandse Zaken, Hector Tímerman, staan de Falklandeilanden binnen twintig jaar weer onder hun gezag).

Foto: erinhickey (cc)

Identiteit en verleden

OPINIE - Kun je de identiteit van een natie vaststellen op basis van zijn geschiedenis?

De mens is de maat der dingen, en dat is best onhandig. Natuurlijk, wanneer we het hebben over de kruin van een boom of de voet van een berg, heeft iedereen in de gaten dat dit beeldspraken zijn. Ook denken archeologen niet werkelijk dat amforen een voet, buik en schouders hebben. Het wordt echter al moeilijker als we naar dieren kijken. Hoe makkelijk projecteren we geen menselijke eigenschappen als “tevredenheid” en “vrolijkheid” op een spinnende kat of een blaffende hond? Het wordt nog moeilijker onszelf niet als maat der dingen te nemen als we het hebben over het verleden.

Wie u als individu bent, wordt voor een deel door uw historie bepaald, zozeer zelfs dat niemand ervan opkijkt als we iemands identiteit zouden definiëren als de som van zijn ervaringen. U bent als kind door een hond gebeten en bent daarom nog steeds bang voor honden; u had een oom die u vaak meenam naar het museum en daarom houdt u nu van mooie schilderijen. Wanneer u komt te overlijden, draagt uw grafsteen uw historische coördinaten: geboren in 1964, overleden in 2039. Uw identiteit wordt voor een stevig deel beschreven aan de hand van uw geschiedenis en daar is niets mis mee.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Marino González (cc)

Hoeveel kost inzage in medisch dossier?

ACHTERGROND - Het is wettelijk geregeld dat iedere Nederland zijn of haar medisch dossier kan opvragen bij zorgverleners tegen beperkte kosten. Maar lang niet alle ziekenhuizen houden zich aan de wettelijk gestelde maximumbedragen.

Met medewerking van Inca.

Sinds de invoering van de Wet op de Geneeskundige Behandelovereenkomst (WGBO) in 1995 is de toegankelijkheid van het medisch dossier duidelijk geregeld: de patiënt heeft recht op inzage van dit dossier en op een afschrift. Voor dit laatste mag op basis van de Wet Bescherming Persoonsgegevens een redelijke vergoeding gerekend worden, waarvan de hoogte wordt omschreven in het Besluit kostenvergoeding rechten betrokkene Wbp. Kort gezegd: tot honderd pagina’s mag het ziekenhuis maximaal 23 cent per pagina in rekening brengen, met een maximum van vijf euro. Boven de honderd pagina’s, als het gaat om moeilijk toegankelijke gegevensverwerking of als het gaat om röntgenfoto’s, geldt een maximumbedrag van 22.50 euro.

Een kwart van de Nederlandse ziekenhuizen rekent te veel voor inzage of maken van een afschrift van het medisch dossier. In sommige gevallen gaat het om het berekenen van btw bovenop het normbedrag, bij andere instanties wordt een veel hoger bedrag dan het wettelijk toegestane maximum gevraagd. Dat blijkt uit een rondgang langs alle websites van de Nederlandse ziekenhuizen.

De man die Osama bin Laden doodschoot

INTERVIEW - Esquire brengt in samenwerking met het Center for Investigative Reporting deze maand een verhaal over de voormalige Navy Seal die Osama bin Laden doodschoot. En hoe de Amerikaanse overheid heeft gefaald in het faciliteren van een normale terugkeer in de samenleving.

Asielbeleid in vogelvlucht

Altijd Wat van de NRCV geeft in twee minuten een overzicht van het begrip “asiel” en het probleem van uitgeproceerde asielzoekers die niet terug kunnen naar hun land van herkomst.

Aanslag op leven Deense journalist en islamcriticus Lars Hedegaard

Hedegaard was hoofdredacteur van de Jyllands Posten en bedenker van de Mohammed Cartoon prijsvraag, die in 2006 een hoop beroering teweeg bracht. Diverse Arabische regimes gingen daarmee aan de haal gingen en instigeerden ‘spontane’ protesten voor Europese ambassades, waarvan er een aantal in vlammen opgingen.

Hedegaard werd voor de deur van zijn woning beschoten door een man die zogenaamd een pakketje kwam afleveren.

Koren op de molen van islamofoben weer, deze aanslag.

Vorige Volgende