Keuze

Onderzoeksjournalist Michael Moss schreef een boek over de voedingsindustrie. Hij ontdekte dat tegenwoordig aan zowat al ons voedsel extra vet, suiker en zout wordt toegevoegd. We krijgen daardoor meer zout, vet en suiker binnen dan ooit tevoren, en dat in een tijd waarin diezelfde voedingsindustrie ons te pas en te onpas voorhoudt dat hun product ‘light’ is, dan wel ‘een verantwoorde keuze’. Moss was in Nederland om de vertaling van zijn boek luister bij te zetten en de Volkskrant publiceerde gisteren een interview met hem. Moss legde bereidwillig uit dat de consumptie van suiker, vet en zout ons telkens weer een fysiologische kick levert, een sensatie die subiet effect heeft op het pleziercentrum in ons brein, en die daardoor moeilijk door ons verstand of ons geweten is tegen te gaan.

Foto: IvanWalsh.com (cc)

Cloudbankieren

ACHTERGROND - Wanneer je het vliegtuig naar de VS neemt, weet de NSA waarschijnlijk al wat jij aan boord hebt gegeten voordat de cabin crew het aan je heeft gevraagd. Passenger Name Records moeten door vliegmaatschappijen beschikbaar worden gesteld aan de VS, die afspraak is nu eenmaal gemaakt, maar het afluistervraagstuk plaatst internationale afspraken en wet- en regelgeving in een ander perspectief. Onze banken worstelen echter al langere tijd met het datavraagstuk en met vergelijkbare wetten en regels met een eveneens twijfelachtige werking.

Cloud computing is een vorm van outsourcing

Nederlandse banken die zaken doen met Amerikaanse bedrijven hebben te maken met verschillende regelingen. Aan de ene kant is er de Patriot Act, die de Amerikaanse overheid (officieel na toestemming van de rechter) de mogelijkheid biedt om data op te vragen van Amerikaanse burgers en bedrijven, ongeacht waar die zich bevinden. Aan de andere kant dragen Nederlandse organisaties vanuit Nederlandse en Europese wetgeving zelf de verantwoordelijkheid voor een correcte verwerking en bescherming van persoonsgegevens. Wanneer Europese banken zaken doen met internationale dienstverleners, wordt de wet- en regelgeving alleen maar complexer. Niet-Europese dienstverleners moeten verklaren dat zij de Europese wet- en regelgeving respecteren. Hun datacenters moeten bijvoorbeeld binnen Europa gevestigd zijn, zodat voorkomen kan worden dat een vestigingsland (buiten Europa) via eigen wet- en regelgeving kan bepalen hoe er wordt omgegaan met data. Datacenters zijn relevant voor de opslag van klantgegevens. Van grote financiële instellingen is vrijwel nooit bekend waar zij welke data onderbrengen.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

(Bewerk) Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Teeven weigert podium te delen met kritische asieladvocaat

NIEUWS - Vanavond gaat Arnon Grunberg met Fred Teeven in gesprek in debatcentrum De Balie. Er waren voor de avond extra sprekers uitgenodigd, waaronder asieladvocaat Pieter Bogaers. Mr. Bogaers is al jaren zeer kritisch op de IND en het asielbeleid in Nederland en heeft daar in eigen beheer verschillende boeken over geschreven.

Een medewerker van Teeven liet Grunberg weten dat Teeven niet zou komen als Bogaers aanwezig zou zijn, omdat Bogaers de IND een fascistische organisatie genoemd zou hebben. Bogaers geeft aan nooit zoiets gezegd te hebben.

Foto: Hans Mestrum (cc)

Strategische overwegingen bij ontwikkeling leerkrachten

ACHTERGROND - Een tijd lang heb ik me beziggehouden met het  onderwerp effectiviteit van (bedrijfs-)opleidingen. Of opleidingen effectief zijn is vaak lastig aan te tonen. Een populaire uitspraak die vaak in de literatuur werd geciteerd, was dat slechts 10% van de opleidingen effectief was. Bij een geschatte besteding van 1,5 miljard euro per jaar aan bedrijfsopleidingen alleen in Nederland, spreek je dan over een behoorlijk verlies. Maar net zoals lastig is aan te tonen dat slechts 10% effectief is, kun je beweren dat 90% ineffectief is.

Aan die cijfers moest ik denken bij het lezen van een interessant paper van McKinsey. Zij bepleiten een strategischer omgang met opleidingen en nascholingscursussen voor leerkrachten, omdat deze meestal niet effectief zijn. In “Breaking the habit of ineffective professional development for teachers” (pdf) geven ze vijf adviezen:
  • Baseer je programma voor professionele ontwikkeling op een helder beeld van wat effectief lesgeven is;
  • Segmenteer de doelgroep van leerkrachten naar niveau en andere relevante kenmerken;
  • Zorg dat coaching integraal onderdeel is van professionele ontwikkeling;
  • Vervang een “push” benadering door een “pull” benadering, waarbij docenten zelf vragen om verdere professionele ontwikkeling;
  • Implementeer alleen activiteiten die aantoonbaar effectief zijn gebleken.
  • De adviezen klinken wellicht als open deur, maar de toelichting die de schrijvers geven is overtuigend en prikkelend.

    Foto: Polygon Medical Animation (cc)

    Betrek gebruikers zo vroeg mogelijk in innovatie

    ANALYSE - De uitvinding van de kunst-alvleesklier ter grootte van een smartphone was vorige week volop in de media. Goed nieuws voor diabeten, zij hebben straks geen werk meer aan prikken, koolhydraten tellen, insuline doseren en injecteren en minder kans op nare lange termijn complicaties zoals nierschade, blindheid, hart en vaatziekten. Deze innovatie zal het leven van mensen met diabetes, het werk van zorgverleners en de hele organisatie van zorg op zijn kop zetten. Dat is tenminste de belofte.

    De praktijk lijkt helaas anders. Er zijn talloze voorbeelden van apparaten die ideaal lijken op de tekentafel, maar bij de gebruiker thuis in de kast belanden. Een innovatie als de kunstmatige alvleesklier kan op wrijving rekenen, omdat het veel verandert aan het huidige leven van mensen met diabetes en aan de organisatie van zorg. Zo ervoer een deelnemer aan een trial zoveel angst bij het uit handen geven van de controle over zijn bloedsuikerspiegel aan het apparaat, dat hij de kunstmatige alvleesklier niet langer wilde dragen. Geen vreemde reactie als je bedenkt dat diabeten al jarenlang gewend zijn heel actief hun bloedglucose te controleren, koolhydraten te tellen en insuline dosering goed af te stemmen. De ontwerpers bij Inreda Diabetic hadden dit echter niet voorzien.

    Steun ons!

    De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

    Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

    Toenemend aantal journalisten in Syrië ontvoerd, vermoord

    Eerst wat getallen:

    The New York-based Committee to Protect Journalists says at least 30 journalists are being held and 52 have been killed since Syria’s civil war began in early 2011. The group also has documented at least 24 other journalists who disappeared earlier this year but are now safe.

    Ter vergelijking:

    In Iraq, 150 journalists were killed between the U.S. invasion in 2003 and the departure of American troops in 2011 — a rate similar to the CPJ’s figures for Syria — but the numbers of abducted journalists was smaller.

    Foto: Maari-chan (cc)

    Risicovolle samenleving eindigt bij opwindbare sinaasappels

    ANALYSE - Culturele beschouwingen over PRISM leggen vooral het verband met de boeken 1984 van George Orwell en Het proces van Franz Kafka. In A Clockwork Orange staat misschien wel de belangrijkste aanname centraal wanneer je überhaupt in een samenleving zonder overheidsdwang wilt leven, legt Ralf de Jong uit.

    Een vrije, open samenleving zoals de onze leidt automatisch tot een risicovolle samenleving. Dit stelde Rob Wijnberg afgelopen zomer in De Groene Amsterdammer. Het gedrag van de zeven miljard individuen op deze aardbol valt nauwelijks te sturen op een manier waardoor geen gevaar voor de ‘collectieve veiligheid’ dreigt. Dit kan alleen wanneer de staat daarvoor de vrije samenleving opoffert door van alles te verbieden  – van vliegtuigen en heggenscharen tot de voetbalwedstrijd Ajax-Feyenoord.

    Literaire betekenis

    Zoals bekend probeert de NSA met PRISM de risico’s in de samenleving ieder geval te verkleinen door de privacy van burgers op te offeren. Een vergelijking met de samenleving in 1984 van George Orwell lag vanuit literair perspectief direct voor de hand aangezien de staat (ook) hier het leven van zijn burgers probeert te domineren door hen dag en nacht te bespioneren.

    De wereld uit Franz Kafka’s klassieker Het proces geeft goed de hopeloosheid van het individu weer wanneer hij niet de regels van het rechtssysteem kent. Of wanneer hij zoals de hoofdpersoon Jozef K in Het proces niet weet voor welke misdaad de politie hem arresteert. Volgens de Amerikaanse rechtsprofessor Daniel Solove problematiseert het zo de machtsrelatie tussen de staat en haar burgers, bijvoorbeeld wanneer de NSA dankzij PRISM over meer informatie van jou beschikt dan je zelf weet.

    Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

    Giro 555-actie werkt beste voor natuurramp, zoals tyfoon Haiyan

    DATA - De samenwerkende hulporganisaties (SHO) hebben vanmiddag Giro 555 opengesteld om geld in te zamelen voor noodhulp aan de slachtoffers van tyfoon Haiyan op de Filipijnen. Het is de veertigste nationale actie van de SHO sinds 1984.

    De tyfoon Haiyan heeft een ravage aangericht op de Filipijnen. Het officiële dodental stond vanmiddag volgens de Associated Press op 942, maar er wordt verwacht dat het aantal doden nog flink zal oplopen.

    Van de 39 Giro 555-acties die de SHO in de afgelopen dertig jaar heeft gehouden, waren er 20 vanwege een natuurramp. Die brachten tezamen ruim 593 miljoen euro op. Dat is driekwart van de totale opbrengst van Giro 555-acties sinds 1984. Eerder dit jaar zetten we al op een rij hoeveel de verschillende acties hebben opgebracht, en welk percentage daarvan naar overhead zijn gegaan.* 

    Aan die tabel moeten nog twee acties worden toegevoegd. In 2011 werd ‘Droogte Hoorn van Afrika’ gestart, een actie die volgens de SHO 25 miljoen euro opbracht. De actie ‘Help slachtoffers Syrië’ bracht 4.9 miljoen euro op. Dat onderstreept onze conclusie dat natuurrampen meer geld in het laatje van de SHO brengen.

    Zoals hierboven vermeld is het merendeel van het geld (75%) opgehaald voor natuurrampen. Daarvoor zijn ook de meeste acties georganiseerd (51%). Met de helft van de Giro 555-acties is dus driekwart van het totaal opgehaalde bedrag gehaald. In de top 5 van van acties met de hoogste opbrengsten staat slechts één niet-natuurramp: Kosovo in 1999.

    Waarom noemen we ‘gezinsdrama’ niet gewoon moord?

    Via Frontaal Naakt:

    Afgezien van het feit dat de term [‘gezinsdrama’] dus een extra belasting is voor achterblijvende partner en familie (zij zijn de familie waarin het familiedrama plaatsvond, zij waren collectief de dramatische spiraal binnen hun gelederen niet de baas) denk ik dat hij gevaarlijk is. Het maakt het makkelijker voor potentiële daders (mannen die geen ‘nee’ of ‘voorbij’ accepteren en met het rudiment voor dit soort scenario’s in hun hoofd lopen) zichzelf in dat scenario als een slachtoffer, rebel of zelfs soort held te gaan zien, of een combinatie van alle drie. […]

    Dit soort karakters is zeer vatbaar voor de gedachte hoe ze herinnerd zullen worden. Het woord ‘gezinsdrama’ kan ze sterken in het waanidee dat er met verdriet en spijt aan ze teruggedacht zal worden, met de gedachte ‘hadden we maar ingezien hoe hij leed….’. De reguliere onvolwassen zelfmoordfantasie gekoppeld aan de walgelijkste vorm van zelfzuchtige controlfreakerij over je graf heen.

    Foto: copyright ok. Gecheckt 15-11-2022

    Prutsers

    ACHTERGROND - ‘God schiep de wereld en de Nederlanders schiepen Nederland’. Met dit gezegde wordt wel de lof gestoken van de Nederlanders, die in staat waren om land te veroveren op het water. Nu zijn de prestaties van al die ingenieurs tussen Leeghwater en Lely natuurlijk best indrukwekkend. Het is geen kleinigheid om een meer of zelfs een stuk zee droog te leggen. Maar het gezegde gaat voorbij aan het feit dat God wel degelijk eerst Nederland geschapen heeft en dat de Nederlanders het daarna eerst danig hebben verprutst. Pas toen dat was gebeurd, vonden ze uit hoe ze de puinhoop die ze ervan hadden gemaakt weer moesten rechtbreien.

    De oorzaak van alle ellende lag in de hoge middeleeuwen, toen het westen van Nederland in cultuur werd gebracht en wat tot dan toe woestenij was geweest, ineens landbouwproducten begon op te brengen. De nieuw ontgonnen gronden bestonden uit zompig veen: organisch en dus vruchtbaar materiaal dat echter één hinderlijke eigenschap heeft: als veen uitdroogt, verdwijnt het. En laat het voor de landbouw nu net nodig zijn om van dat zompige veen in ieder geval de bovenlaag te ontwateren.

    Overal in het Hollandse veengebied begon het maaiveld daarom langzaam maar zeker te dalen. Dat ging door totdat al die landbouwgrond zo laag kwam te liggen dat de ontwatering niet meer vanzelf ging en waterbeheer een noodzaak werd. Uiteindelijk kwam het maaiveld zo laag te liggen, dat dat waterbeheer te lastig, en landbouw dus onmogelijk werd. Daarom bestaat het westen van Nederland voornamelijk uit weide en vindt er nu vooral veeteelt plaats. Ooit waren het akkers met wuivend graan.

    Foto: copyright ok. Gecheckt 11-02-2022

    Tien meest gelezen stukken het afgelopen jaar

    Eigenlijk wilden we laten zien welke tien stukken er sinds 2001 het meest gelezen zijn op Sargasso. Maar omdat we vorig jaar zijn overgestapt van Google Analytics naar Piwik (dat we zelf onderhouden), werd dat terugzoeken wat veel werk. Daarom hier de tien meest gelezen stukken sinds augustus 2012, toen we overgingen. Kliktv, Waan van de dag-artikelen en auteurspagina’s zijn buiten beschouwing gelaten.

    10. Daily Mail manipulates graph to suggest stagnant global warming
    Datamanipulatie om je eigen beweringen te staven, daar moet je bij Steeph niet mee aankomen. Toen de Daily Mail een grafiek publiceerde waaruit zou blijken dat de aarde de afgelopen vijftien jaar niet opgewarmd zou zijn, ging hij op onderzoek uit.

    9. Hoeveel ANPR-camera’s zijn er eigenlijk?
    Dimitri Tokmetzis dook de afgelopen jaren in het cameratoezicht in Nederland, en schreef daar een serie artikelen over. Hij onderzocht ook de zogenaamde ANPR-camera’s, die aan kentekenherkenning doen.

    8. Obsessie met JSF zal ons duur komen te staan
    Jaap Walhout schrijft vaak over onderwijs, maar kon de JSF niet links laten liggen. Zijn conclusie: het toestel is niet alleen te duur, maar ook gewoon niet zo goed. 

    7. Zomergastenrecensie – Wouter Bos
    Max Molovich: ‘Wouter Bos deed wat-ie altijd doet: Wouter Bos promoten.’

    Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

    Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

    Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

    Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

    Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

    Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

    Vorige Volgende