66 jaar Al-Nakba

'Als je neutraal bent in een situatie van onrecht, dan kies je de kant van de onderdrukker,' Aartsbisschop Desmond Tutu. Geen ziel zal zich ooit afvragen wie de agressor is geweest tijdens de Tweede Wereldoorlog. De oorzaken van het conflict en de gruwelen van destijds zijn immers alom bekend. Al-Nakba; de vlucht, verdrijving en etnische zuivering van de Palestijnen tussen 1947 en 1948, de confiscatie van hun bezittingen en de massamoorden uitgevoerd door Joodse milities (Irgun, Stern en Hagana) maken echter geen deel uit van ons historische besef. Ironisch, want Al-Nakba is terdege een gevolg geweest van WO2. Geschiedenis  Na het beëindigen van het Britse mandaat over Palestina in 1947 deelde de VN het 'beloofde' land, middels resolutie 181 op. Het doel van de desbetreffende resolutie was om zowel een Joodse thuishaven als een Palestijnse staat te creëren. In het licht van deze historische gebeurtenis rees bij mij persoonlijk de vraag: hoe verdeel je datgene, wat niet aan jou toebehoort?

Foto: Elger van der Wel (cc)

Leenstelsel

OPINIE - Ach, de Hofvijver. Het moeten de kikkers zijn die de politici inspireren, want onze politici kwaken wat af. Neem de opmerking van minister Bussemaker van Onderwijs dat iedereen er door de invoering van het leenstelsel op vooruitgaat, ook de studenten. De opbrengst van het leenstelsel, een miljard, wordt namelijk geïnvesteerd in het onderwijs.

Bussemaker heeft dus feitelijk niets gezegd. Het gaat er immers om waarin dat miljard wordt geïnvesteerd. En juist daar wringt de schoen. Ik probeer al een uur te bedenken welke door het ministerie genomen maatregelen nou echt als verbetering van het hoger onderwijs kunnen worden gekwalificeerd en ik kan er precies nul noemen. Ik denk daarom dat de kans precies 100% is dat dat miljard zal worden verspild aan het zoveelste project waarmee het onderwijs verder wordt gesloopt.

Mag ik een voorstel doen dat wél werkt? Gebruik het geld om studentenhuizen te bouwen, zo dicht mogelijk bij de universiteiten en hogescholen. Waarom? Ik citeer uit een eerder stukje:

De efficiëntste manier om te studeren is, heel simpel, dat je ’s morgens naar de leeszaal gaat, met een paar medestudenten rond een tafel gaat zitten, en je buigt over hetzelfde onderwerp. Drie kwartier lezen, rekenen, schrijven en wat dies meer zij, en dan samen koffie halen en de stof bespreken. Als de tijd wordt genomen voor een redelijke lunch en een wat uitgebreider avondeten in de mensa, staat niets de perfecte flow in de weg, zodat je met plezier bezig bent van vroeg in de ochtend tot laat in de avond.

De groepsgrootte is eens onderzocht: ergens tussen de vijf en acht mensen. Bij een grotere groep gaan haantjes-de-voorsten de gesprekken domineren, waardoor minder assertieve studenten onvoldoende aan bod komen. Als de groep kleiner is, ontstaan er minder vragen en neemt de kans toe dat niet alle complicaties van de stof worden doorzien.

De enige voorwaarden waaraan moet zijn voldaan, zijn natuurlijk dat de leeszaal vroeg open is en dat het mogelijk is laat op de avond nog naar huis te gaan. Om die reden was het in de jaren zestig en zeventig beleid om studenten zoveel mogelijk op een campus te concentreren en daar ook supermarkten, wasserettes en mensa’s in te richten.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Toban Black (cc)

Non-agressie

ACHTERGROND - Een nieuwe aflevering in de serie ‘Lol met libertariërs’.

Het non-agressie principe (NAP) wordt door veel libertariërs (overigens ook in Nederland en recentelijk op Sargasso) als een centraal axioma van hun ideologie gezien.

Kort gezegd, komt het NAP erop neer dat het niet is toegestaan om geweld te initiëren, maar dat het wel is toegestaan om geweld te gebruiken ter verdediging van jezelf of je eigendom.

Uit het gegeven dat agressie fout is, volgt vervolgens een compleet bouwwerk van afgeleide libertarische principes. Belasting? Agressie door een stelende overheid en dus fout. Minimumloon? Agressie door een bemoeizuchtige overheid en dus fout. Publiek onderwijs? Ook agressie en dus fout. Anti-discriminatiewetten? Alweer agressie. Enzovoort, enzovoort.

Op deze manier valt vanuit de leunstoel zo’n beetje ieder moreel of politiek probleem fraai op te lossen.

Maar is dat ook zo?

Stel: ik loop over een stuk land dat een libertariër het zijne noemt. Maar omdat niemand land kan maken, erken ik die eigendomsrechten niet. Vervolgens valt de libertariër mij aan en er ontstaat een vechtpartij.

Wie pleegt er nu agressie? De libertariër zal zeggen dat ik agressie pleegde tegen zijn eigendomsrechten en dat zijn geweld defensief was. Ik zal daarentegen zeggen dat juist de libertariër agressie pleegde en dat mijn geweld defensief was.

Foto: Tom (cc)

Recensie | Ex. Over een land dat zoek is

RECENSIE - Hoe voelt het om een ex te hebben, iemand die jarenlang onontkoombaar was in je leven, maar nu – in fysieke zin – eruit verdwenen is? Dat is geen ongebruikelijke ervaring. Maar wat als die ex je land is? Dat is een ondervinding die de meesten van ons niet kennen. Maar dat ligt heel anders voor de bewoners van wat ooit Joegoslavië was.

Met Ex. Een land dat zoek is schreef de Belgische slavist en politiek wetenschapper Peter Vermeersch een uiterst boeiend verhaal over de mensen – en vooral hun herinneringen – die hij ontmoette tijdens verschillende reizen naar de onafhankelijke republieken waarin Joegoslavië vanaf 1991 uiteenviel.

Ex vertelt dus niet waarom Joegoslavië uiteenviel, maar wel hoe de achterblijvers dit verlies al dan niet hebben verwerkt. Daarmee is het boek vooral een sfeerschets geworden. Harde conclusies ontbreken.

Het is daarmee allereerst een boek over vervreemding geworden. Net als twee geliefden in een steeds sleetser relatie langzaam van elkaar vervreemd raken, zo vervreemdden de Joegoslavische burgers geleidelijk van hun land – jaren voordat dit zou ontaarden in een serie burgeroorlogen van wisselende lengte en wreedheid.

Toch kwam de uitbarsting voor veel Joegoslaven nog onverwachts. En ook dat was een vervreemdende ervaring:

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Quote du jour | I have no racial prejudices

I don’t have many strong dislikes. I admit that as a teacher – I have no racial prejudices in general – but there were certain types, and conspicuous among them the Near Eastern populations, which I still dislike because they are fundamentally dishonest. And I must say dishonesty is a thing I intensely dislike. It was a type which, in my childhood in Austria, was described as Levantine, typical of the people of the eastern Mediterranean. But I encountered it later, and I have a profound dislike for the typical Indian students at the London School of Economics, which I admit are all one type – Bengali moneylender sons. They are to me a detestable type, I admit, but not with any racial feeling. I have found a little of the same amongst the Egyptians – basically a lack of honesty in them.

Foto: Penn State Special Collections (cc)

Herstelbetalingen?

ACHTERGROND - Verdienen zwarte Amerikanen herstelbetalingen voor hun eeuwenlange uitbuiting en exploitatie? Deze vraag is nu weer even actueel.

Afgelopen week heeft dit artikel, ‘The Case for Reparations’ van Ta-Nehisi Coates in The Atlantic veel stof doen opwaaien in de Amerikaanse blogosphere. (Het verhaal is absoluut de moeite waard. Lees het dus helemaal.)

In dit artikel laat Coates overtuigend zien hoe de zwarte bevolking van de VS – ook nadat de slavernij werd afgeschaft – stelselmatig bleef worden uitgebuit. Het is daarom tijd, zo meent Coates, om het eindelijk eens over herstelbetalingen te hebben.

Clyde Ross

Coates hangt een groot deel van zijn verhaal op aan de levensgeschiedenis van Clyde Ross, een zwarte man die in 1923 in de staat Mississippi werd geboren. En hoewel zijn vader zijn eigen land bezat, duurde dat niet lang:

When Clyde Ross was still a child, Mississippi authorities claimed his father owed $3,000 in back taxes. The elder Ross could not read. He did not have a lawyer. He did not know anyone at the local courthouse. He could not expect the police to be impartial. Effectively, the Ross family had no way to contest the claim and no protection under the law. The authorities seized the land. They seized the buggy. They took the cows, hogs, and mules. And so for the upkeep of separate but equal, the entire Ross family was reduced to sharecropping.

Foto: Downing Street (cc)

De aanslag in Brussel en de verknipte werkelijkheid van Netanyahu en de zijnen

ACHTERGROND - Israëlische politici gebruiken de aanslag in Brussel om kritiek op Israël weg te zetten als antisemitisme.

Het is altijd geweldig prettig als er mensen zijn die onbegrijpelijke zaken tot bevattelijke dimensie weten te herleiden. Zo hebben we geleerd hoe het komt dat voorwerpen naar beneden vallen als je ze loslaat, dat onweer iets te maken heeft met positief geladen wolken en niet met een of andere slecht gehumeurde god,. en dat onbegrijpelijk menselijk gedrag vaak wordt veroorzaakt doordat we beschikken over een onbewuste met eigen autonome impulsen.

Sommige fenomenen zijn desondanks nog steeds niet of onvolledig verklaard. Zo kennen we niet de grenzen van het heelal en hebben we geen volledig sluitende antwoorden op de vragen waaruit zaken voortkomen als terreur, xenofobie, racisme of antisemitisme.

Hoewel… in de wereld is er in ieder geval één land waarvan de leiders over een dermate heldere visie beschikken dat ze een aantal van die laatste vragen wel degelijk weten te beantwoorden. U raadt het vast al, dat land heet Israël.

Nauwelijks heeft de een of andere gek een lafhartige en zinloze aanval gepleegd op het Joodse museum in Brussel, of de premier van Israël weet al wat de dader dreef, ook al weten we niets van zijn achtergrond. Nog dezelfde avond verklaarde Netanyahu dat de aanval een direct gevolg was van de ‘constante ophitsing tegen de Joden en hun staat. Voortdurend horen we op Europese bodem laster en leugens jegens de staat Israël, terwijl de misdaden tegen tegen de menselijkheid en moorden die in onze regio worden gepleegd systematisch worden genegeerd. Ons antwoord aan deze hypocrisie is voortdurend de waarheid vertellen, ons niet aflatende gevecht tegen terrorisme en het opbouwen van onze kracht.’

‘Pick-up artistry’ uitgelegd

Naar aanleiding van de massamoord op vrouwen ‘die hem seks schuldig waren’ door Elliot Rodger, legt Amanda Marcotte de basale aannames van ‘pick-up artists’ uit, aannames die Rodger volmondig deelde:

pick-up artistry argues that men who can’t get laid are fine the way they are, and it’s women—the entire lot of them—who are broken. And that by accepting that women are the ones to blame here, the student of PUA can finally start getting the sex he feels entitled to. […]

Having established that women are stupid and awful for supposedly preferring men that are bad for them, the PUAs then go on to argue that it’s OK to treat women like garbage. PUAs tell their followers that since women are attracted to assholes, then the best way to get laid is to trick women into thinking you’re an “alpha” by acting like an asshole. Even the most mainstream and arguably least offensive PUA, Erik von Markovik (a.k.a., “Mystery”), teaches that the best way to get “hot babes” into bed is to insult them and ignore them in hopes that the women will be feel insecure and sleep with you in order to try to earn your approval.

Tientallen doden bij gevechten in Oekraïne

Dat schrijft de Volkskrant.

Overigens is iemand hier flink aan het jokkebrokken:

in de loop van de ochtend [werd] bekend […] dat er opnieuw gevechten zijn uitgebroken in het oosten. Ditmaal tussen grenstroepen en gewapende lieden die vanuit Rusland de grens wilden oversteken. Na de gevechten werden meerdere voertuigen in beslag genomen. Daarin troffen de grenstroepen kalasjnikovs, granaatwerpers en diverse explosieven aan.

President Poetin roept Kiev en de regionale separatistenleiders op om de crisis op een vreedzame manier op te lossen, melden Russische media vandaag. Net als gisteren eist hij ook vandaag dat de Oekraïense troepen onmiddellijk stoppen hun eigen bevolking aan te vallen.

Aber er baute uns die Autobahn!

En dat legde hem en zijn kompanen geen windeieren:

The Hitler government built the world’s first nationwide motorway network. We examine the impact of road-building on the popularity of the Nazi regime. Using shifts in electoral support between 1933 and 1934, we conclude that ‘pork-barrel’ spending worked in reducing opposition to the regime – wherever the new roads ran, fewer Germans voted against the government in elections and plebiscites. At least part of the regime’s popularity after 1934 can be explained by the popularity of the Autobahn.

Vorige Volgende