Linkdump van de dag

Om de een of andere reden verzamel ik altijd lijsten met links maar komt het er dan nooit van om ze te posten. Omdat het wat stil is verder hier wat uit die collectie. Afbeeldingen uit de tijd dat drugs nog salonfähig waren: Before Prohibition. Een serie bijzondere portretten, gemaakt door Levi van Veluw. Voor alle rode kameraden en grafisch designers, Propaganda Design & Aesthetics: Soviet Retro Posters. Een bijzondere foto: a Story with no Words. Werken bij Google. Decadent? Een spannend stuk aarde: The Darien Gap. Politiek: Leugens en drogredenen uit Amerkaanse politiek rapido ontmaskerd op Factcheck.org. Mooi optimisme is niet lelijk, maar wellicht wel wat naief: The Valley of Peace Wetenschap: Oxytocin, een middel dat vertrouwen opwekt... creepy. WTF doen die Russen met dat varken?. Een gedetailleerde grafische weergave van het uitgavenpatroon van een gemiddelde Amerikaanse consument. Architectuur: Ambitieus stukje haven ontwikkeling in New York: Fishworks

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Schermschot #49

En bingo, wednesday Scherm’zchotday. Alweer een vintage keuze zoals we van de enige echte S’z gewoon zijn. Hit’m, hit’m, that 10 points, en zet de trofee bij in uw inbraakveilige trofeekast!

“Viaggio con Anita”

******************************************************

DE SCHERMSCHOTQUIZ: Rond pakweg Schermschot #100 ontvangt de beste Sargassale Schermschutter een prijs na een shootout tussen drie (of vier) finalisten. De 1e finalist is Lothar Matthäus.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

WW: Trage communicatie

De woensdagmiddag is op GeenCommentaar Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland.

Agamanolis en zijn waaier op PICNIC 2008 (Foto: Flickr/michellzappa)

Een tegenbeweging tegen de opmars van de fastfood kon natuurlijk niet uitblijven. En eind jaren ’80 was het zover. Vanuit Italië kwam dan eindelijk het langverwachte culinair reactionisme: de slow food beweging was geboren. Waar fast food staat voor goedkoop, mono-cultuur, globalisme, onpersoonlijkheid en ‘one size fits all’ probeert slow food de mensen te verleiden tot localiteit, kwaliteit, multi-culti, persoonlijkheid en exclusiviteit. De beweging is bijzonder succesvol, wat onder andere valt af te meten aan de gigantische hoeveelheid kookprogramma’s op TV. Op dit moment lijkt er een mooie balans te zijn tussen fast en slow food: hordes juppen halen de ene dag een patatje en gaan de volgende dag de keuken in met locale eco-producten.

Het succes van de slow food movement deed ook bij Stefan Agamanolis een belletje rinkelen. De onderzoeker, die zich vooral bezighoudt met digitale media en communicatietechnieken vroeg zich hardop af of er analoog aan de voedsel-revolutie niet ook een vergelijkbare revolutie op het gebied van elektronische communicatie nodig was. Want wanneer we aan onze huidige manier van communiceren over langere afstanden denken komen dezelfde steekwoorden als bij fast food boven. Ook het mobieltje is onpersoonlijk, resultaat van een mono-cultuur en erg algemeen (je gebruikt hetzelfde apparaat om een pizza te bestellen als om je geliefde te bellen).

Agamanolis besloot dat het tijd was voor een ‘slow technology’ movement. Met traag bedoelt hij hier natuurlijk niet de terugkeer naar de postduif, maar het verpersoonlijken van (communicatie)technologie. Locatie en doel van communicatie moeten dicteren wat voor apparaat je gebruikt of hoe dat apparaat moet werken. Of zoals Agamanolis het verwoordde: je hebt toch ook niet één enkele stoel bij je voor ieder zit-moment. Nee, je hebt een bureaustoel, een ligstoel, een zitbank. Voor ieder moment, voor ieder doel een andere stoel, of een ander soort voedsel, of een andere manier van communiceren.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Burgers VS balen van bailout

Vanavond gaan ze weer proberen te stemmen over het bailout plan in de VS. Het is een beetje aangepast, waardoor men hoopt dat met name de republikeinen nu over de streep getrokken kunnen worden. Veel van de media aandacht gaat naar de politici zelf in dit spel. Maar in dit geval is dat toch een ernstige misrekening van de dynamiek van de democratische betrokkenheid van de Amerikanen.
Als een Amerikaans burger iets echt belangrijk vindt, zal hij heus gaan roepen. En roepen doen ze. Zo hard zelfs dat de website van het huis van afgevaardigden erdoor onderuit gaat, zoals ik gisteren zelf ook ondervond.
En zijn die burgers dan voor? Nee, in grote getale zijn ze tegen. Hoewel veel van hen begrijpen welk belang er gediend is bij het “redden” van de economie, vinden veel van hen het een verkeerde aanpak. In plaats van het steunen van de burgers (bv de mensen met een slechte hypotheek een handje helpen) gaat de steun naar bedrijven die het eigenlijk gewoon verkeerd hebben aangepakt. En dat ziet men niet als een gezonde aanpak. Dit wordt overigens ook door veel economen publiekelijk verkondigd.
Breed verzet van burgers tegen de bailout is dan ook op gang gekomen, los van de politieke kleur. Het is dus ook maar de vraag of meer politici durven voor te stemmen, nu ze zo overspoeld worden door tegengeluiden uit hun eigen achterban. We zullen vanavond merken hoe sterk de democratie nog is aldaar.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Inenten: eigen keuze of plicht?

Vaccinatie (Foto: Flickr/jacco de boer)

Het lijkt zo logisch. Inenten, dat is de verantwoordelijkheid van de ouders, en als ze het ermee oneens zijn, bijvoorbeeld om godsdienstige redenen, dan is het jammer maar helaas. Ze hebben er slechts zichzelf en hun kroost mee.

Althans, dat is de gangbare gedachte. Fout gedacht dus. Elke vaccinatieweigering is een gevaar voor ons allen. De bepalende factor is dat de meeste vaccinaties niet 100% effectief zijn, wat inhoudt dat mensen die wel gevaccineerd zijn tóch ziek kunnen worden. En de kans op ziek worden voor gevaccineerden is uiteraard het grootst als ze geconfronteerd worden met veel mensen die zich niet gevaccineerd hebben.

Zo gaat het ook met de huidige mazelenepidemie in Utrecht. De schuldigen zijn dit keer antroposofen, maar volgens deskundigen is het een kwestie van tijd voordat de epidemie overslaat naar de orthodox-christenen die rijk voorradig zijn in die omgeving. En daarmee wordt de kans ook steeds groter dat er wél gevaccineerde kinderen als “collateral damage” ook blijvend doof zullen worden, of erger, zullen overlijden.

De stelling van vandaag is daarom: vaccinatie moet verplicht worden. Uw mening en altijd subtiele oordeel graag in de comments!

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Miljardair John Deuss steunt Rita Verdonk

Willemstad, (belasting)paradijs (Foto: Flickr/Jessica Bee)

Het ging toch knagen: wie zit er achter het mysterieuze Pershore, dat 100.000 euro aan Rita Verdonk doneerde? Roddels genoeg: het zou Jacob Gelt Dekker zijn, of bouwbedrijf Heijmans. Wij gingen op zoek en vonden een nieuwe naam: bankier, oliehandelaar en serieel fraudeverdachte John Deuss.

Het begint met een naam: Pershore. Op 16 januari 2006 ingeschreven onder nummer c170753 in het Cypriotische handelsregister (popup alert). Helaas zijn de Cyprioten niet scheutig met eigendomsinformatie, reden waarom het eiland populair is bij mensen die graag hun geld buiten zicht van de overheid houden. Maar toch: die naam.

Pershore is een toeristisch stadje in Worcester. Daar heb je verder niets aan. De reden om zo’n naam te kiezen is dat hij Engels klinkt, maar dat hij niet in gebruik is als handelsnaam en nergens op lijkt. Bovendien is hij volkomen nietszeggend. Kortom, met zo’n naam verraad je helemaal niks over jezelf – zo weinig zelfs dat je in de verleiding zou kunnen komen om dezelfde naam meerdere keren te gebruiken.

Een tocht langs de handelsregisters van allerlei belastingparadijzen leidt naar Willemstad, Curaçao. Daar staat sinds 9 mei 1994 ingeschreven Pershore NV, een investeringsmaatschappij. Adres: Schottegatweg Oost 44. Enige directeur: Curaçao Corporation Company NV, een trustkantoor dat gevestigd is op hetzelfde adres. Sterker nog, op dat adres wemelt het van de bedrijven, zoals Motjan NV, dat onlangs nog in het nieuws was als verhuurder van het appartement van Eveline Herfkens. Ook zit hier Curaçao International Trust Company NV (Citco), de enige van het stel die een trustvergunning (pdf-alert) heeft.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Quote du Jour – Eet meer kangoeroe

“Sheep and cattle production is highly vulnerable to the biophysical impacts of climate change, such as water scarcity. Australian marsupials emit negligible amounts of methane from enteric fermentation. This could be a source of international comparative advantage for Australia in livestock production”. (TheAustralian)

Professor Ross Garnaut heeft een rapport geschreven waarin hij de Australische overheid adviseert over de gevolgen van de klimaatverandering voor Australië. Een van zijn adviezen is: eet vaker kangoeroevlees ipv schaap of koe. Kangoeroes kunnen beter tegen droogte en produceren veel minder van het broeikasgas methaan dan schapen. Of dit advies ook voor Europeanen geldt is maar de vraag gezien het grote aantal food miles dat uw Skippy biefstukje zou moeten afleggen…

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Vorige Volgende