Filterbubbel

Ik weet niet hoe het u vergaat, maar in mijn filterbubbel duikt de bovenstaande cartoon regelmatig en in allerlei soorten en maten op. Er zijn gekleurde varianten en versies waarin een van de mannetjes is vervangen door een vrouw. Maar welke variant iemand ook gebruikt, het is altijd weer om te illustreren dat waarheid betrekkelijk is en de heiligheid van het eigen gelijk relatief. Een sympathieke boodschap. Ik zou er wat voor over hebben als mensen wat vaker zouden denken dat de ander óók gelijk kan hebben. Dat zal ook de boodschap zijn geweest die de cartoonist wilde overdragen, maar het plaatje leent zich voor een andere interpretatie: dit zijn twee erg gemakzuchtige mensen. Stel, u belandt in deze situatie. Ik ben er vrij zeker van dat u dan al snel in de omgeving rondkeek om te zien of daar nog meer cijfers geschilderd waren, die u konden helpen achterhalen wat de cijferschilder kon hebben bedoeld. Het zou bijvoorbeeld kunnen zijn dat het cijfer vlak voor een blinde muur stond geschilderd, wat betekent dat één van de standpunten niet valt in te nemen. Of het zou kunnen zijn dat er even verderop een vier en een vijf op de grond stonden geschilderd. Kortom, de bedoeling van de maker zou wel te achterhalen zijn.

Door: Foto: copyright ok. Gecheckt 01-03-2022
Foto: IoSonoUnaFotoCamera (cc)

Prestatie-woede

OPINIE - In deze gastbijdrage schetst Hartger Wassink een alternatief voor de woede die nu het publieke debat domineert.

Als presteren het belangrijkste is, wordt woede het narratief. Wat nu als de woede van Daniel Blake uit dezelfde bron blijkt te komen als de woede van Trump? Velen vinden Trump vreselijk (ik ook) en kregen kromme tenen of zelfs koude rillingen van zijn inauguratiespeech (ik ook). Maar dat geeft nog geen antwoord op de vraag waarom hij verkozen is, en waarom zoveel mensen toch juichten om zijn woorden. Dit is geen verdediging van Trump, maar een poging tot begrip voor de mensen die op hem stemden.

De belofte van de naoorlogse jaren was dat je kon worden wat je wilde, als je er maar je best voor deed. Werken en studeren, discipline en volharding zouden beloond worden. Bij tegenslag waar je zelf niets aan kon doen (ziekte, handicap, ontslag) werd je geholpen door de staat, om snel weer op het goede spoor te komen. Die belofte bleek maar half waar. Nog steeds maakt het namelijk uit wie je ouders zijn, welke vrienden je hebt, om een betere studie te doen en een betere baan te krijgen.

En nog steeds maakt het uit welke vrienden je hebt, om geholpen te worden bij tegenslag. Erger: hoe meer het overwinnen van tegenslag als een individuele prestatie op zich gezien wordt (denk aan hoe we werklozen en zieken verplichten aan allerlei voorwaarden te voldoen, voor ze geholpen worden), hoe tegenstrijdiger en onrechtvaardiger de boodschap van die belofte eigenlijk is.

Foto: cea + (cc)

Alternatieve feiten: een logisch gevolg van cynisme over politiek en media

COLUMN - Trumps pr-madam Kellyanne Conway introduceerde dit weekend het begrip ‘alternatieve feiten’ om de glasharde leugens van persvoorlichter van het Witte Huis Sean Spicer te duiden.

We kunnen daar filosofisch over doen. Volgens Nietzsche bestaat er geen waarheid, enkel interpretaties. Volgens Foucault is kennisproductie een functie van de macht. Dergelijke postmoderne inzichten zouden dan in gepopulariseerde vorm langzaam doorsijpelen naar de bevolking, en voilá: ziehier het resultaat.

Ik geloof daar weinig van. Het cynisme bij de bevolking over politiek en media komt niet door een plotselinge doorbraak van postmoderne inzichten, maar door het gedrag van politiek en media zelf. Machthebbers liegen en media zijn doorgaans de slippendragers van de macht.

U zult zich nog wel herinneren hoe de regering Bush het volk en de rest van de wereld voorloog over massavernietigingswapens in Irak, en de samenwerking van Saddam Hussein met Al Qaeda. De media ging daar in mee, berichtte erover alsof het Witte Huis een autoriteit was en Colin Powell met zijn toneelstukje voor de VN als een indrukwekkende toespraak. Indrukwekkend was het: het was eveneens desinformatie.

Dat slippen dragen van de macht heeft een lange traditie: CNN werd beroemd door haar berichtgeving over de eerste Golfoorlog, maar ze liet enkel de Amerikaanse kant van het verhaal zien; niet de dood en het verderf dat de Amerikaanse bommen zaaiden. Het was het begin van ‘embedded journalism’; journalisten die kritiekloos het speelboekje van het Amerikaanse leger volgden en in feite als pr-agenten fungeerden.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Hoe de media de angst voor terrorisme aanwakkeren

DATA - Alle aandacht voor terrorisme in de media is niet echt in verhouding en wakkert alleen maar de angst voor terrorisme aan:

A very large portion of the news we consume is about terrorism in America and Europe. That coverage has consequences on how people live their lives.

In the wake of the San Bernardino terrorist attacks, one women (who did not yet have kids) told the New York Times she planned to home school her future children for fear of mass shootings. Another man recounted that he now watches movies at home instead of in public theaters. Another stated she now steers clear of crowded public areas.

We hear about terrorists attacks in the media and then adjust our lives based on how we process that information.  But is the amount of media coverage dedicated to terrorism in the West in anyway commensurate with the actual risk of terrorism we face?

In this article, let’s see how an American newspaper (The New York Times) covers terrorism, and show that this selective coverage can give us a distorted sense of the world using actual data. The aim of this analysis is to show how news media — especially social media — cover/distributes a non-representative set of events based on what is relevant/engaging to their audience. Readers and viewers then use this selective data to infer what the entire reality is.

Media is data for human decisions, and selective media is selective data. Selective data can lead to bad inferences and bad decisions, as was the case with the explosion of the Space Shuttle Challenger. Selective facts can actually be worse than no facts or fake news, as it can give us a false sense of confidence.

Foto: Henk-Jan van der Klis (cc)

Ruimte, adem, lucht!

COLUMN - Vorige week reed ik door straten waar ik zelden kom. In een weinig vertrouwde omgeving kijk je beter: het winterse licht viel helder op de oude gevels, de kale bomen staken scherp af tegen de blauwe lucht. Ik keek weer voor me, mijn ogen op de weg gericht. Ineens viel al dat blik aan weerszijden van de straat akelig op.

Zonder die geparkeerde auto’s was het een prachtig straatje. Nu stond het aan weerszijden volgepakt met blik, nergens een vrije plaats te bekennen – de straat was in beslag genomen door loos metaal dat daar nietsdoend ruimte stond op te vreten.

Zonde van dat straatje.

En ook: zonde voor het sociale verkeer daar: je moest je tussen de auto’s doorwurmen om te kunnen oversteken. De stoepen waren smal, ze hadden ingeleverd voor de parkeervakken. Geen plaats om fietsen te parkeren, geen plek voor bloembakken, voor een bankje, laat staan om ’s zomers buiten te spelen of zomaar op de stoep te zitten.

In De Correspondent kwam ik een frase tegen (zie nr. 8) over het stempel dat de auto op de stad drukt: die wordt steeds meer ingericht op grond van de noden van het gemotoriseerde verkeer, en minder voor die van bewoners. De auto’s snijden de stad aan stukken. Ook – of juist – wanneer ze niets doen en gewoon maar geparkeerd staan te zijn.

Foto: copyright ok. Gecheckt 08-03-2022

15! Oproep

MEDEDELING - We komen erachter dat we de helft van de oud-bloggers van Sargasso en GeenCommentaar niet meer via e-mail kunnen bereiken. Maar toch willen we ze graag uitnodigen voor het feest op 18 februari a.s. in Utrecht.
Dus bij deze de oproep aan al die oud-bloggers die nog geen mail hebben ontvangen: meld je!
Dan krijg je die mail alsnog en hopen we je dan te zien.

Overigens willen we ook vaste reaguurders, donateurs en geïnteresseerden uitnodigen. Maar dat kunnen we pas doen als we een beetje zicht hebben op hoeveel van de oude garde aanwezig zal zijn.
Mocht je vast op de lijst willen staan voor die dag, laat het even weten via de mail.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Cultuur

COLUMN - Trouw, misschien wel de slechtste krant van Nederland. Afgelopen maandag reed een crimineel met een vrachtwagen in op een kerstmarkt in Berlijn en Trouw kopte dinsdag: ‘Vrachtwagen rijdt in op het hart van de Duitse cultuur’.

Say what!?

Ik las de kop uit mijn ooghoek en dacht heel even serieus dat het De Telegraaf was.

Zou dat er ook gestaan hebben als de dader een roomblanke Ariër gebleken was? Ik denk het niet. Wat zeg ik: ik weet het wel zeker. Al direct na de aanslag was vrijwel iedereen het erover eens dat de dader wel een fundamentalistische moslim zou zijn, maar zelfs dan: hoe kom je er als koppenzetter bij om het te hebben over het ‘hart van de Duitse cultuur’?

Ik denk niet aan een kerstmarkt bij het hart van de Duitse cultuur, wel aan Schiller, Kant, Beethoven, Bismarck, Leibniz, Gauss, Paul Klee, Stefan Zweig, Heinrich Böll, Mahler, Derrick, Thomas Mann, Lola rennt, Nina Hagen, de Oktoberfesten, de ReichstagSchweinehäckse, desnoods het Hermannsdenkmal, maar een kerstmarkt? Zelfs al is het in hartje Berlijn? En dan nog: door het met zo’n clash of civilisations-kop te karakteriseren als een aanval op ‘onze’ cultuur (want dat is wat moslims doen natuurlijk), suggereer je dat zo’n dolgedraaide crimineel ook werkelijk een bedreiging inhoudt.

Rusland zat achter DNC hack

Aldus de belangrijkste Amerikaanse veiligheidsdiensten.

De altijd uitstekende Zack Beauchamp vat de belangrijkste conclusies van het rapport samen:

  • All three intel agencies agree that Putin personally ordered the hack, and that the goal was to help Trump.
  • Russia gave the information to WikiLeaks.
  • Russian trolls were ready to delegitimize Clinton if she won.
  • Russia Today is way more important than we think.
  • This is the beginning, not the end. [M.a.w. dit trucje gaat vaker worden herhaald.]

Quotes du Jour | Watertoevoer

“Hundreds of thousands will have to be relocated. Soon, we will see dust storms with salt that will move to the centre of Crimea.”

“To sabotage and deny water is of course a war crime, because it is civilians who drink it and civilians who will be affected by waterborne diseases”

Twee citaten van respectievelijk politiek activist Vladimir Garnachuk over de Krim en VN-official Jan Egeland over Damascus laten zien hoe watertoevoer een wapen wordt in een opwarmende wereld. De Krim is al drie jaar afgesneden, stukken van Damascus pas twee weken, maar met verstrekkender gevolgen.

Julian Assange en de kwaliteitsmedia

Julian Assange: als je zelfs de Guardian niet meer kan geloven waar moet je dan nog zijn voor nieuws en achtergronden?

Afgelopen week publiceerde het gerenommeerde blad een uiterst kritisch stuk over Julian Assange. Assange werd aangewreven dat hij heimelijk Trump en de situatie in Rusland ten opzichte van de vrije pers prijst. Het stuk is gebaseerd op een interview in de Italiaanse krant La Repubblica. Hieruit blijkt nu wel heel eenzijdig te zijn geciteerd.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Vorige Volgende