Overzicht

P.J. Cokema

1.452 Artikelen
183 Waanlinks
2.700 Reacties
P.J. Cokema is het pseudoniem van Peter de Jonge. Hoewel geen fervent voorstander van pseudoniemen, toch deze internet-identiteit aangenomen, omdat er erg veel Peter de Jonges op het world wide web te vinden zijn.

Tot juli 2018 werkzaam geweest in de dak- en thuislozenopvang. Blogt sinds 9 januari 2006 op zijn eigen website Peterspagina (voorheen Codes, keuzes en maakbaarheid). Onder het pseudoniem P.J. Cokema voegde hij zich in 2008 als gastlogger bij GeenCommentaar, waar hij in mei 2011 toetrad tot de vaste groep redacteurs.

Na de fusie met Sargasso verzorgde hij sinds oktober 2011 de wekelijkse rubriek Kunst op Zondag. Daarnaast zijn binnenlands bestuur en asielbeleid de belangrijkste aandachtsgebieden voor zijn artikelen.

Tevens initiatiefnemer van de Blogparel (tot 2014), de blogprijs voor stukjes die lezers eerst doen lachen en vervolgens tot nadenken stemmen.

Closing Time | Let’s Make a Better World

, door

Luister naar Dr. John (1941 – 2019), de ‘Night Tripper’ die vanuit het eeuwige ons toezingt er toch maar het beste van te maken.

Zo gezongen, zo geswongen, in een heerlijke New Orleans blues:

The world we know was built on skills
But that alone don’t count
Without the sweat and toil of mine, it wouldn’t be worth a dime
You got to live and give, share and care
Really put some love in the air
When your neighbor’s down, try to pick him up
Nobody can live in despair

Foto: Directie Voorlichting (cc)

Geen asielcrisis, maar een bestuurscrisis

, door

COLUMN - Nederland heeft volgens een groot deel van de politiek een asielcrisis. Dat horen we inmiddels al jaren. De crisis is zo hardnekkig dat kabinetten vallen, verkiezingen worden gewonnen en verloren, en talkshows er bij herhaling hun zendtijd mee vullen. Een uitzicht op een einde aan deze crisis lijkt ver achter onze horizon te liggen. Louter omdat het verkeerd gelabeld wordt en daarmee de focus op de echte oorzaken en oplossingen achter valse retoriek verborgen blijft.

De situatie in Ter Apel is geen bewijs van een oncontroleerbare migratiestroom. Wie noodopvang na noodopvang zag verrijzen, zag geen onverwachte ramp. Wat zichtbaar werd, was het resultaat van jarenlang beleid waarin opvangcapaciteit systematisch werd afgebouwd terwijl iedereen wist dat vluchtelingenstromen niet zouden verdwijnen. Dat is ongeveer alsof een gemeente de helft van haar brandweerkazernes sluit en vervolgens concludeert dat er een brandweercrisis is zodra er ergens brand uitbreekt.

De Nederlandse overheid behandelt asielopvang nog steeds als een incidenteel probleem. Alsof oorlogen, vervolging, politieke instabiliteit en klimaatgerelateerde migratie uitzonderingen zijn die elk moment voorbij kunnen zijn. De werkelijkheid is natuurlijk anders. Vluchtelingen zullen blijven komen. Niet omdat Nederland zo aantrekkelijk is, maar omdat conflicten en menselijke ellende niet ophouden bij de buitengrenzen van Europa.

Closing Time | Bela Lugosi’s Dead

, door

Met hun debuutsingle ‘Bela Lugosi’s Dead’ (1979) bracht het roemruchte Bauhaus (1978 – 2022) een ‘in  memoriam’ over de dood van Dracula. Dat wil zeggen: de acteur Bela Lugosi, die in 1931 de rol van Dracula vorm gaf in de gelijknamige film.

Volgens de Wikipedia mag dit werk de eerste gothic rock plaat genoemd worden.

Bauhaus roept de overledene tot leven (Bela Lugosi’s dead / Undead, undead, undead / Bela’s undead / Oh, Bela, Bela’s undead). Dracula leeft nog voort, maar Bela Lugosi is in 1956 toch echt naar het eeuwige vetrokken.

Closing Time | Marimba Spiritual

, door

De Japanse componist Minoru Miki (1930 – 2011) werd voor het eerst uitgevoerd in het Amsterdamse Concertgebouw door marimbaspeelster Keiko Abe en de Slagwerkgroep Amsterdam (1965 – 1972).

Keiko Abe vroeg eind 1983 aan Minuro Miki nieuw werk te maken voor haar optreden met Slagwerkgroep Amsterdam.  Rond Kerst 1983 vatte Minuro Miki het idee met dit werk zijn woede uit te drukken over de destijds desastreuze hongersnood in Afrika.

Closing Time | Darling be home soon

, door

Het Wild Honey Orchestra organiseerde in 2020 de Lovin’ Spoonful Celebration, een benefietconcert waarmee geld werd ingezameld voor de Autism Think Tank.

Daar vertolkte het orkest ook ‘Darling be home soon’, een liedje waarin iemand een briefje schrijft naar diens partner die als muzikant ‘on the road’ is.

Een uitstekende uitvoering van het Wild Honey Orchestra, beter dan het origineel, en zeker beter dan de smartlap die John Sebastian (voormalig Lovin’ Spoonful leadzanger en componmist van het nummer) er op het Woodstock Festival van maakte.

Closing Time | Heimwee

, door

Door een tekort aan ‘vrijwillige ouderlijke bijdragen’ besloot een school in Strijen dat de overnachting op het jaarlijkse groep 8-kamp wordt geschrapt. De kinderen moeten maar thuis gaan slapen. Gevolg: woeste ouders, die hun eigen nachtbezigheidsrust zagen verdampen.

De ouders zijn een petitie gestart om de kampovernachting te redden, want zo’n overnachting buitenshuis is goed voor de ontwikkeling van de kinderen. Het komt blijkbaar niet bij ze op dat daar ook wel eens anders over wordt gedacht.

Closing Time | We gaan een schitterende toekomst tegemoet

, door

De toekomst ziet er zo schitterend uit dat we een zonnebril moeten dragen.

Pat MacDonald, die met Barbara Kooyman de kern van Timbuk 3 vormde, zei ooit dat ‘The Future’s So Bright, I Gotta Wear Shades’ niet als een positieve kijk op de toekomst moest worden gezien, maar eigenlijk verwijst naar een dreigende nucleaire holocaust, te danken aan het werk van kernwetenschappers.

Dat zou de concrete uitkomst zijn van voorspellingen uit divese bronnen, over het ‘eind der tijden’. En daar past natuurlijk alleen maar een vrolijk deuntje bij. Toch…?

Closing Time | De krant

, door

Ook in Closing Time volgen we dagelijks het nieuws.

En dan wel  ‘op de muziek van….’, waarbij soms er een liedje te binnen schiet dat past bij het nieuws van vandaag.

De Britse percussiegroep Stomp leest ook de krant. Dat gaat gepaard met wat human beatbox: de mens als trommel en de krant als gerommel.

Wie deze groep wil zien moet wachten tot november om naar het dichtsbijzijnde theater te gaan (Brussel,  Koninklijk Circus).

Closing Time | Style Council – Shout it to the top

, door

When you’re down on the bottom there’s nothing else / But to shout to the top

Pop-soul-jazz band The Style Council (1982 – 1989), opgericht door Paul Weller (ex- rock band The Jam) en Michael Talbot (voorheen o.a. Dexys Midnight Runners), mag gerekend worden tot de bandjes met menig protestsong op hun naam. Het was er in de 80’er jaren ook voor muzikanten eigenlijk geen ontkomen aan om enig geluid tegen het Thatcher-regime te laten horen.

Closing Time | Groots Systeemontwrichtend Concert in Budapest

, door

Mijn hypochondrische oom Willem placht bij elke verkiezing te zeggen: ‘Of je nou door de hond of door de kat wordt gebeten….’. Dat was zijn keukentafel-analyse, waarmee hij wilde beweren dat de poppetjes kunnen wisselen, maar het systeem zou hetzelfde blijven.

In Hongarije zullen ze zulke ooms ook wel hebben. Grote vraag daar is nu: krijgen die ooms gelijk of zal een nederlaag van Viktor Orban een nieuwe politiek onder leiding van Peter Magyar Hongarije in de vaart der democratische volkeren doen opstuwen?

Closing Time | Trump Talkin’ Nukes

, door

Comedian Tim Heidecker herinnert zich hoe zijn vader tijdens de Koude Oorlog voorgelicht werd dat je het beste onder de keukentafel kon schuilen bij een nucleair bombardement.

In de jaren daarna kwam het daar gelukkig niet van. Wel een hoop ellende, onder andere van arme lieden die met busjes, vliegtuigen en vesten bommen lieten ontploffen.

Dat was en is verschrikkelijk, tragisch, maar het was geen paddenstoelwolk.  Eigenlijk een wonder dat er al die tijd nooit een atoomoorlog heeft plaats gevonden.
Daar heb je een maniak voor nodig.

Vorige Volgende