Collega Janos trakteert ons graag op het wat heftiger smaldeel van de pop- en rockscene. Beetje gek eigenlijk dat in zijn collectie dan de “herrie”-stukken uit de klassieke sector ontbreken. Want ‘Metal was er al: 10 klassieke stukken die het bewijzen’, stelt deze Youtuber.
Meer bewijsmateriaal wordt aangedragen in deze Top 12 Metal Moments in Classical Music en die Top 10 metal moments in classical music.
Nou is dat allemaal wel tamelijk oude muziek. Iets minder oud, maar evengoed van het heftige soort is ‘Klavierstücke X’ (1962) van de componist Karlheinz Stockhausen (1928 – 2007).
Geniet u van de uitvoering door Markos Zografos.
Reacties (7)
Prachtig! Ik wou net naar bed, dus ik kan dit op dit moment niet helemaal de aandacht geven die het verdient, maar die gast die daar vol overgave op die piano aan het slaan is smaakt zeker naar meer.
Ik kan dit ook wel waarderen. Echter, ik zou dit nooit onder “klassiek” scharen, maar dat komt waarschijnlijk omdat ik woorden te letterlijk opvat. Stockhausen veegde natuurlijk de vloer aan met alles wat neigde naar een klassieke benadering. Het enige wat je er “klassiek” aan zou kunnen noemen is dat het met een klassiek instrument gedaan is.
Muziek wordt natuurlijk het meest interessant als alle scheidslijnen tussen genres en stromingen vervagen en het niet meer in een hokje te stoppen is.
Helemaal mee eens.
Idem met je opmerking dat Stockhausen de vloer aanveegde met alles wat neigde naar een klassieke benadering. Het opvallende (bijzondere? vervelende? rare?) is dat zijn muziek niet op pop-, rock-, jazz-, of andere “lichte” muziekpodia wordt uitgevoerd, maar wel op podia die ook klassieke muziek brengen. Het wordt dan vaak gelabeld als contemporaine muziek, eigentijdse muziek, hedendaagse muziek of serieuze muziek. Allemaal etiketten die de lading ook niet dekken.
Contemporain, eigentijds en hedendaags geldt eigenlijk voor alle muziek, maar is misschien handig om periodes in de geschiedenis te duiden. Waarmee aangegeven kan worden dat Bach toch echt iets anders is dan Stockhausen.
En ‘serieuze muziek’ is een term waar mijn haren sowieso overeind van gaan staan. Maar kunnen we, als we over muziek willen communiceren, zonder etiketten?
Toch snap ik wel ongeveer wat er met ‘klassiek’ wordt bedoeld. Denk ik.
Het is gecomponeerde muziek. Uitgevoerd door (vaak geschoolde) musici, op basis van een partituur. En de instrumentatie is die van de klassieke muziek: piano, of strijkkwartet, of symfonie-orkest, enzovoort. Die basiskenmerken heeft moderne klassieke muziek ook.
Al is de begrenzing natuurlijk niet heel strak. Een partituur kan ook ruimte bieden voor improvisatie. Maar dat is dat wel expliciet aangegeven. En een strijkkwartet kun je ook combineren, met een elektrische gitaar, of met sequencers en andere elektronica.
Maar ja, symfonieorkesten waren ook ooit nieuw, en dus niet klassiek in de letterlijke betekenissen van de woord. Maar ze ontstonden wel vanuit een muzikale traditie. En die ontwikkeling gaat nog altijd door. Wat modern klassiek heet, staat volgens mij wel op een of andere manier in die traditie.
[Het is gecomponeerde muziek. Uitgevoerd door (vaak geschoolde) musici….]
Hmm, dat is King Crimson ook. Toch noemt niemand dat klassiek. Maar ik zie wel wat je bedoelt.
Van King Crimson wist ik het niet, maar ik meen wel eens gelezen te hebben dat Brian Wilson van de Beach Boys ook complete arrangementen uitschreef, die de band precies zo moest uitvoeren. Maar het zijn wel uitzonderingen. De meer gebruikelijke werkwijze in jazz, pop, rock, folk, enzovoort is dat de muziek (deels) ontstaat tijdens het spelen, in een oefenruimte of een studio of op het podium. Uitvoerende muzikanten hebben dus meer vrijheid, al hangt dat ook wel weer van de situatie af. (Een opgenomen versie wordt bijvoorbeeld wel eens als definitief gezien, die bij optredens heel nauwkeurig wordt nagespeeld. Maar dat hangt heel erg af van de artiest. En we hebben sinds een tijd de opkomst van de tribute-bands, waarvan sommigen hun voorbeeld zo exact mogelijk proberen te kopiëren. )’
En, zoals ik al zei, zijn er nog andere kenmerken voor wat wordt gezien als modern klassiek: de instrumentatie. Nog een verschil: in klassieke muziek worden componist en uitvoerder in het algemeen gezien als duidelijk onderscheiden rollen. In andere genres is dat meestal minder het geval.
Ook van mij een +1
Wat betreft
:
Lastig, denk ik. Ik steek zelf wel eens de draak in mijn ct’s met alle obscure subgenres in de harde muziek, maar het is ook wel fijn om als iemand vraagt ‘wat voor muziek vindt jij leuk’ gewoon wat genres te kunnen noemen (niet iedereen kent iedere artiest), of om binnen een (sub)genre waar je veel dingen tof vindt op zoek te gaan naar nieuwe muziek.