Gastauteur, auteur op Sargasso

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

SP populair

26 oktober 2006 , 06:04 , door Gastauteur

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we – uiteraard met toestemming – overnemen van andere weblogs, of via onze email binnenkomen. Hieronder een stuk van Ouwe, die normaliter schrijft op zijn eigen stek Ouweherder.eu.

Gisteren lazen we in de Metro dat de Socialistische Partij (SP) steeds meer aan populariteit wint. Als er op dit moment verkiezingen zouden zijn, zou maar liefst 19 procent van de Nederlanders stemmen op de SP. Vooral partijleider Jan Marijnissen doet het goed bij de kiezers, zelfs onder de wat liberale kiezers als we de laatste uitzending met Marijnissen van Businessclass mogen geloven. Dit is opvallend. Immers, de partij is indertijd opgericht omdat ?men? (de SP oprichters) het zo geweldig vond gaan in China en ?men? iets dergelijks ook in Nederland had gewild. Hoewel de partij nu wat gematigd is, komen veel standpunten nog steeds overeen met die van communistische partijen. Niettemin is de SP (samen met de PvdA) ongekend populair onder leraren. Niet zo vreemd als je bedenkt dat juist deze partijen meer geld naar het onderwijs willen hebben.

In een tijd als deze waar PvdA en CDA als het ware gelijk opgaan in de peilingen, is een links kabinet praktisch uit den boze. Helaas voor Femke gaat haar Linkse Lente in dat geval niet door en heeft de SP nog weinig aan haar populariteit, behalve dat ze in plaats van met 9 personen met 18 personen kan gaan staan schreeuwen in de tweede kamer. Al met al kan dus gezegd worden dat de komende verkiezingsuitslag weer een hoop problemen gaat geven. Wouter Bos probeert halsstarrig een links kabinet tegen te houden, Femke Halsema wil een Linkse Lente en de SP wil nu eindelijk ook wel eens gaat regeren. De vraag aan u vandaag: hoe beziet u een links kabinet?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Cisca Dresselhuys is “eierloze pot”

23 oktober 2006 , 10:49 , door Gastauteur

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we – uiteraard met toestemming – overnemen van andere weblogs, of via onze email binnenkomen. De laatste tijd zijn er veel gastredacteurstukken geweest, maar deze wilde ik jullie toch niet onthouden. De auteur wil dit keer anoniem blijven, contact kan eventueel via de redactie.

gelijke geschiktheid? Voor iedereen die dacht dat het blad Opzij staat voor de rechten van de vrouw is deze week een droom in rook opgegaan.
De hoofdredacteur, Cisca Dresselhuys, maakte namelijk een wel heel vrouwonvriendelijke opmerking in de Volkskrant. Zij meldde dat ze de functie van minister zo belangrijk acht dat ze het niet vind kunnen dat een vrouw in één ambtsperiode twee keer met zwangerschapsverlof gaat. Wanneer Dresselhuys haar eigen personeel aanneemt vraagt ze deze ook naar eventuele zwangerschap(swensen). Dat dit wettelijk gezien niet juist is “kan haar niets schelen”.

Het is wel duidelijk dat het blad Opzij niet staat voor de rechten van de vrouw maar voor de rechten van de gefrustreerde seksloze feminist.
Dat de gemiddelde vrouw ergens rond haar dertigste nou eenmaal rammelende eierstokken krijgt en dat het goed is om hier naar te luisteren en de wens niet nog tien jaar uit te stellen en zo de kans op complicaties vele malen te vergroten schijnt bij deze eierloze pot niet duidelijk te zijn.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Schrijnende gevallen toch niet zo schrijnend

22 oktober 2006 , 22:28 , door Gastauteur

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we – uiteraard met toestemming – overnemen van andere weblogs, of via onze email binnenkomen. Hieronder een stuk van Ouwe, die normaliter schrijft op zijn eigen stek Ouweherder punt eu.

Verdonk Waar we enkele jaren geleden nog lazen dat Minister Verdonk enkel schrijnende gevallen asiel wil verlenen, lijkt het erop dat de werkelijk schrijnende gevallen worden gepasseerd en de gevallen welke onder de noemer ?schrijnend? vallen volgens de Minister en de IND helemaal niet zo schrijnend zijn en enkel een politieke agenda dienen.

IND’ers kregen indertijd de opdracht om gevallen ‘met hun hart’ te beoordelen en dus zouden asielzoekers met speciale behoeften (lees: medische zorg en dergelijke) mogen blijven. Anno 2006 is er aan behoorlijk wat ‘schrijnende gevallen’ asiel verleend, maar zijn ook horden mensen het land uitgezet. De NRC spreekt ondertussen van een verwarrend asielbeleid, wat de vraag opwerpt: is er werkelijk met het hart beoordeeld?

Het NRC artikel heeft het onder andere over gevallen waarin een genaturaliseerde zoon of dochter waar de ouders bij wonen aangezien deze een sterke emotionele band hebben met hen. Echter, volgens de IND kosten dergelijke gevallen veel geld gezien het feit dat diezelfde ouders veelal op hoge leeftijd zijn en dus medische verzorging nodig hebben. Dat valt dus buiten de schrijnende gevallen, aldus de IND. Ondertussen neemt schrijfster Marion Bloem het op voor een uitgeprocedeerde jonge Somalische vrouw. De vrouw wordt een ‘schrijnend geval’, niet omdat het zo’n sterke zaak is maar omdat het ‘in de media wat teweeg kan brengen’ als ze tot uitzetting over gaan.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De afhaalchinees

20 oktober 2006 , 15:23 , door Gastauteur

Op Sargasso geven wij ruimte aan gastloggers. Vandaag kunt u een bijdrage lezen van Chinaman die woon en werkzaam is in de snelst groeiende grootmacht op aarde.

Alles is geld en geld is alles in China. Breng je producten naar waar de klant ze nodig heeft, geef ze service. Dat kennen we natuurlijk in Nederland met het obligate bloemenstalletje naast de begraafplaats, maar in China pakken ze dat toch weer wat grootster aan. Neem bijvoorbeeld Shamian Island [/url] in Guangzhou.

Toegewezen aan de Europese handelaren in de 19de eeuw, ademt het eilandje een heerlijke rust uit in het normaal gesproken zeer drukke Guangzhou. Rijk aan parkjes en met veel groen tussen de veelal oude koloniale gebouwen kan men heerlijk een uurtje slenteren en vergeten dat men in het midden van een stad met 16 miljoen mensen staat. China kent weinig openbare en gratis parken, maar dit eilandje komt er dicht bij in de buurt. Aan de westkant van het eilandje valt de argeloze wandelaar misschien spontaan iets op. Opeens lijken alle winkels kinderwagens te verkopen. Vreemd? Ja, in China worden wel veel kinderwagens gemaakt, maar niet gebruikt. Moeders (en ja, zo af een toe een vader) slepen kleine kinderen nog steeds het liefst op de rug mee. Iets verderop staan allerlei militairen bij een zware wegversperring. Wat is hier aan de hand?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Geloven in vrije dagen

17 oktober 2006 , 19:22 , door Gastauteur

Logo CNV GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we – uiteraard met toestemming – overnemen van andere weblogs, of via onze email binnenkomen. Hieronder een stuk van dat eerder vandaag verscheen op het weblog “peterspagina“.

Hoe slecht kan het toch aflopen met goede bedoelingen. Het CNV wilde een vrije dag aanbieden voor een niet-christelijk feest. Ruimhartig stelde men zelfs één van haar eigen feestdagen daartoe ter beschikking. Na raadpleging van de achterban gaat dat feestje dus niet door.

Het gebaar van het CNV is zonder meer lovenswaardig en zou ook nog eens gezien kunnen worden in het licht van de actie die Dalits in India ondernamen: zij ruilden hun hindoe-geloof in voor een ander geloof naar keuze (zie mijn artikel van gisteren). Doel is betere leefomstandigheden af te dwingen. Het plannetje van het CNV komt er op neer een feestdag van het ene geloof in te ruilen voor die van een ander geloof en daarmee de omstandigheden van niet-christelijken te verbeteren.
Behalve lovenswaardig was het idee van het CNV, in goed calvinistische traditie, ook erg zuinig. We kennen hier christelijke feestdagen genoeg dus het zou de samenleving niets kosten er eentje in te ruilen. Dat 2e paas- of pinksterdag geschikt zou zijn, getuigt bovendien van erg weinig kennis van de regels volgens welke het suikerfeest gehouden moet worden. Het komt er op neer dat het CNV zegt: u mag geloven wat u wilt maar dan wel op één van onze feestdagen. Tja, rechtvaardigheid moet wel zijn grenzen kennen.
Laten we de diskussie over verplichte vrije dagen en rechtvaardigheid eens wat oppoken met een aantal stellingen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Verneukeratieve mediaberichten

14 oktober 2006 , 14:43 , door Gastauteur

GeenCommentaar krijgt zo af en toe bezoek van een gastredacteur. Vandaag is dat onze trouwe, maar niet onomstreden, reageerder Knut. Mocht je zelf ook iets van je af willen schrijven dan kan dat uiteraard. Stuur een mailtje met je artikel en mocht het een goed stuk zijn dan plaatsen we het.

De EU vindt dat de vergrijzing in Nederland betaalbaar is en blijft.

Leuk bericht, het gaat geheel in tegen het gevoel dat recentelijk heerst en de leuzen van het CDA. Wat blijkt? Er zijn 6 landen in de EU die grotere problemen hebben dan Nederland en dat deze problemen liggen bij de financiering vanuit de staatskas. Aldus een EU-commissie die de staatschulden monitort.
Bovenstaande zegt natuurlijk niks over de financiering hier en hoeveel problemen dat gaat opleveren. Bij mijn weten wordt de vergrijzing hier namelijk via overslag (jonge generatie betaalt direct aan de oudere generatie) gefinancierd. Oftewel dat komt nooit tot uiting in onze staatschuld. Dus die EU-commisie zal zich daar nooit druk om gaan maken bij Nederland.

Doet je toch denken aan amerikaanse toestanden, journalisten betaalt door politiek belanghebbende om een bepaald standpunt te bekrachtigen, al dan niet tendensieus.

Of heb ik het toch verkeerd?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Gerrit Zalm: “Veiligheid is voor lutsers”

10 oktober 2006 , 14:45 , door Gastauteur

Willem Bever reviewt EKSKLUSIEF VOOR SARKASSO overheids- en educatieve games

Alweer de tweede dinsdag van oktober, hoog tijd voor een terugblik op Prinsjesdag. Drie weken geleden lanceerde het Ministerie van Financiën het Begrotingsspel, een op Monopoly gebaseerde financieel-economische first person shooter waarin Jantje Modaal eindelijk eens op de skaileren stoel van Euro Gerrit mag plaatsnemen en de hele bliksemse boel onder handen mag nemen. Heel sympathiek en leerzaam, zo’n initiatief, maar werkt het ook?

Als minister van Financiën, zo dachten ze bij het bedrijf dat het spel ontwikkelde, heb je met drie partijen te maken: Europa, de Tweede Kamer en de burger. Van Europa mag je de magische drie procent begrotingstekort niet overschrijden, en Kamer en burger willen niet teveel bezuinigingen. Nou ja, je moet blijven opletten, maar het is te doen. Je loopt over eieren, maar ze zijn hardgekookt. Of, als we de infantiele metaforiek nog even mogen voortzetten (we zijn in Den Haag): voor Euro Gerrit is het elke dag balansdag.

In de geruststellende wetenschap van beperkte machtsaanspraak hobbel ik het bord over. ‘Moeilijke vragen’ over BTW en BPM wimpel ik af zonder met mijn ogen te knipperen. Ik schaterlach een motie van wantrouwen (‘gooi drie of hoger’) weg. Ik wik, ik weeg, ik leer en dirigeer, ik voel me goed en ik voel me vooral heel erg Gerrit. En een beetje God.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Bureaucratische dictatuur

6 oktober 2006 , 11:15 , door Gastauteur

Bij Sargasso ruimen we regelmatig plaats in voor gastschrijvers. Ditmaal wederom een bijdrage van Gin. Haar vorige stuk staat al drie maanden bovenaan de lijst met meest gelezen posts. Je kan haar ook vinden op haar eigen stek The Vault.

belastingdienst gebouw Dat we in Nederland een uitgebreid klimaat van kleinzielige bureaucratie kennen is ongetwijfeld bij iedereen bekend. We lijken er allemaal een hekel aan te hebben. Totdat we in de politiek terecht komen. Of in de ambtenarij. Want dan weten we ineens van gekkigheid niet meer hoe absurd we het kunnen maken. Neem nou het kabinet Balkenende II. Jonge politici aan de macht. De oude rotten moesten maar eens het veld ruimen voor vers bloed. Jongere mannetjes met een identiek ouderwets uiterlijk en voorkomen als hun voorgangers hadden grootse plannen. Vooral met de bureaucratie. Maar ze waren ook ambitieus, de mannetjes van Balkenende. Geen steen in Nederland kon op zijn plaats blijven liggen. Dus bedachten ze nieuwe systemen voor de weliswaar dure, maar relatief goed functionerende oude stelsels. Zoals voor de tegemoetkoming in de huurkosten.

Er werd bedacht dat een innende instantie als de belastingdienst best ingezet kon worden om voortaan uitkeringen te gaan verschaffen. In de vorm van huurtoeslag. Reuze handig dat systeem. Heus niet alleen omdat op die manier veel mensen veel minder lang recht zouden hebben op een tegemoetkoming in de huurlasten. Maar ook omdat de arme burger die te maken zou krijgen met een plotselinge inkomensdaling, niet meer hopeloos in de problemen zou hoeven komen. Prachtig idee. Wat is er nou mooier dan een overheid die rekening houdt met de actuele situatie van haar burgers? Prijzenswaardig. Verandert half oktober je inkomen? Niets aan de hand. Per 1 november wordt er rekening gehouden met je nieuwe salaris. Of uitkering. Of wat dan ook. De belastingdienst krijgt wel zes weken de tijd om die wijziging door te voeren, maar dat is zo’n mierenneukerig detail, daar moet je maar niet teveel over klagen. Maar wat als diezelfde belastingdienst die termijn van zes weken met een wel hele grote korrel zout gaat nemen? En wat als er dan bij de belastingdienst helemaal niemand voor verantwoordelijk kan worden gehouden? En er zelfs bij de politieke instanties niemand aan het roer van deze dubieuze onderneming lijkt te staan? Dan is die arme burger overgeleverd aan de willekeur van kleinzielige ambtenaartjes. Ambtenaartjes die schijnen te denken dat huurtoeslag een soort aardig kadootje is. Een bonusuitkering, die mensen niet echt nodig hebben. Dat soort ambtenaartjes nemen rustig drie maanden de tijd om een beslissing door te voeren. En drie maanden lang houdt de belastingdienst de uitvoerende ambtenaartjes angstvallig verborgen voor publiek dat verhaal wil halen. Ineens is iedereen bij de belastingdienst doofstom geworden. Of te druk met andere wijzigingen. Van inkomensveranderingen naar boven bijvoorbeeld. Want die gaan om één of andere reden wel razendsnel.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Winsemius van het strafbankje

27 september 2006 , 11:11 , door Gastauteur

Met enige regelmaat biedt Sargasso ruimte voor gastredacteuren. Vandaag een stuk van Hans van Oplawaai. Zijn schrijfsels zijn ook te vinden op hun gezamenlijke weblog.

Pieter Winsemius is gisteren beëdigd als minister van VROM. Meer dan twintig jaar geleden was hij dat ook als eens. Sterker nog: hij werd in 1982 Nederlands allereerste minister van VROM. Bij het aantreden van het kabinet Lubbers I werd milieu weggehaald bij het minsterie van Volksgezondheid en toegevoegd aan Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening.

Milieu was in de jaren tachtig een belangrijk maatschappelijk thema. Veel mensen maakten zich destijds zorgen om de steeds groeiende afvalberg, de verontreiniging van bodem, water en lucht, de uitputting van grondstoffen, enzovoort. Maar veel kennis was er toen niet en ook de politiek was nog niet zo geïnteresseerd. En de VVD al helemaal niet. Dus toen die partij bij de formatie de post VROM bemachtigde verwachtte niemand – de VVD zelf wel in de allerlaatste plaats – een stevig milieubeleid.

Dat was buiten Winsemius gerekend. Hij werkte zich razendsnel in en begon in te zien dat er problemen op te lossen waren. Hij overtuigde zijn collega’s – Lubbers niet in de laatste plaats – van het belang van forse maatregelen en in plaats van minister van VROm werd hij al snel minister van vroM. Er zijn veel mensen, zelfs bij de milieubeweging, die hem de beste milieuminister vinden die Nederland ooit heeft gehad.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Schipholbrand: Strafrechtelijke gevolgen?

22 september 2006 , 11:30 , door Gastauteur

Op Sargasso is plaats voor gastbijdragen vandaag laten wij Chinaman aan het woord:

Als politiek verantwoordelijken zijn de ministers Dekker en Donner gisteren opgestapt. Maar hoe zit het met de strafrechtelijke gevolgen? De twee aanwezige bewaarders zijn als verdachte aangemerkt en verhoord. Ook de vermoedelijke aanstichter zit vast. Anderen zitten op dit moment nog niet in het beklaagdenbankje. Als we kijken naar de verschillende eerdere ongelukken in Nederland, dan is dat toch vreemd.

Uit het OM-dossier over het ongeluk in de Amercentrale blijkt bijvoorbeeld dat de architect van de steiger tot een jaar cel veroordeeld is vanwege zijn wanprestatie die de dood van enkele mensen tot gevolg had.

Maar vooral typerend is natuurlijk de brand in Volendam. Dit betrof immers ook een dodelijke brand in een gebouw waarvan de eigenaar zich niet aan de regels had gehouden. Daarom werd toen besloten de verantwoordelijke personen aan te klagen.

Het is dan ook niet meer dan redelijk om diegenen die daarvoor redelijkerwijs verantwoordelijk kunnen worden gehouden of invloed hadden kunnen uitoefenen om deze ramp te voorkomen of de gevolgen ervan te beperken, strafrechtelijk te vervolgen.

Helaas blijkt het op dit moment niet (goed) mogelijk om hogere ambtenaren voor hun geklungel strafrechtelijk verantwoordelijk te houden. Wat is er met de locatie manager/directeur gebeurd die verzuimde zijn mensen te trainen? Wie bedacht de zeer brandgevaarlijke HPL platen in de cellen? Wie bedacht de levensgevaarlijke constructie van het gebouw om de cellen heen? Etc. etc.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Krom

15 september 2006 , 16:30 , door Gastauteur

Vandaag een tweede bijdrage van Robbert Ophorst als gastredacteur. Op zijn eigen weblog Toespelingen schrijft hij iedere keer weer vanuit verrassende invalshoeken over gebeurtenissen in de wereld.

schedel met stukjes bot. De Australopithecus anamensis, de Kenyanthropus platyops, de Australopithecus aethiopicus. Het lezen van deze namen zal voor eenieder een feest van herkenning zijn. Want zeg nou zelf: wie kent ze niet?

Nou, de Keniaanse jeugd. Tenminste, als het aan de Keniaanse bisschop Boniface Adoyo ligt. Want wat wil het geval: The National Museum of Kenya is van plan flink uit te pakken met een tentoonstelling getiteld The Origin of Man. Kenia is nogal rijk bedeeld met fossielen van aap- en mensachtigen. Wetenschappers beschouwen het land dan ook als de bakermat van onze beschaving. De fossielen zijn de broncode van onze evolutie, overblijfselen uit de tijd dat we met z’n allen nog krom liepen, vrouwen verzamelaars waren en mannen jagers. Reden genoeg voor een tentoonstelling, zou je zeggen. Dat vinden ze bij de EU ook, daarom was men niet zuinig met subsidies.

Maar bisschop Adoyo denkt er anders over. Hij roept op tot een verbod. De tentoonstelling zou schadelijk zijn voor de roomblanke zieltjes van de christelijke jeugd aldaar. Bij het zien van al die fossielen, gaan ze straks nog geloven dat de mens van de aap afstamt, zo vreest Adoyo. En dat klopt natuurlijk niet.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Het nieuwe potverteren

9 september 2006 , 20:22 , door Gastauteur

JSK, frequent reaguurder met inmiddels een reputatie op het vlak van economisch argumenteren, bood aan zijn licht te laten schijnen op de financiële paragraaf van het concept verkiezingsprogramma van de SP. Hier zijn analyse.

“links is goed voor de economie”, het is in debatten en internetdiscussiefora een steeds meer gebezigde uitspraak. Sinds een paar jaar laten de linkse partijen hun programma’s controleren op schadelijke economische effecten, en is het maken van (staats)schulden taboe. Deze ‘verstandiging’ van links (anderen zouden het ‘verrechtsing’ noemen) neemt welleens bespottelijke vormen aan. Een paar maanden geleden beweerde een linksstemmende kennis van mij dat de plannen van Groenlinks ‘beter voor de economie’ zijn dan de plannen van het kabinet. Waarom? Omdat het ophogen van de uitkeringen volgens het Centraal Plan Bureau een positiever effect heeft op de economische conjunctuur dan bezuinigingen. Wat de structurele effecten zijn van het aantrekkelijker maken van een werkloos leven bleven in het ongewisse (ik zou zeggen: meer werkloze levens).

Bij een andere gelegenheid verhaalde een vriend een politiek actieve vriend (SP) over het economische succes van het sociaal-democratische Zweden. Hoera: het socialisme werkt toch! Helaas is zijn lofzang minder dan de halve waarheid: Zweden is sterk – zij het relatief – verarmd gedurende de laatste decennia en is haar verzorgingsstaat aan het afbouwen as we speak. Deze twee voorbeelden van de vermeende economische logica van een socialistisch beleid liet ik destijds ongemoeid. De verkondigers daarvan waren zo politiek betrokken dat het onredelijk was enige objectiviteit van hen te verwachten. Maar toch. Toen na afloop van een openbaar debat in mijn favoriete stad een onbekende tegen mij zei: ‘maar links is tegenwoordig goed voor de economie’ besefte ik dat deze mythe van de economisch succesvolle staatsinterventie zich weleens zou kunnen verankeren in het hoofd van menig intellectueel. En dat zou zonde zijn.
Neem het nieuwe partijprogramma van de SP (of moet ik zeggen: het partijprogramma van de nieuwe SP?). OP het eerste gezicht een lijst leuke dingen voor linkse mensen en de nodige ombuigingen ter bekostiging daarvan. De schrijver van het programma beheerst de kunst van het boekhouden zo goed, dat er zelfs een klein overschot overblijft voor de aflossing van de staatsschuld. So far so good. Maar: waar haalt de SP het geld vandaan en waar gaat het precies naar toe? Besparen doet de SP op het leger, de kinderbijslag, infrastructurele projecten en (het altijd vage) ‘bureaucratie’. Uitgeven doet de SP in het OV, de sociale zekerheid en cultuur.