Gastauteur

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we – uiteraard met toestemming – overnemen van andere weblogs, of via onze email binnenkomen. Hieronder een stuk van onze reageerder Prometeus.

Rita Verdonk heeft in haar periode als minister veel maatregelen en beslissingen genomen die op kritiek hebben gestuit. De kritiek ging zelfs zo ver dat haar beleid werd vergeleken met dat van het deporteren van Joden in de Tweede Wereldoorlog – in dat geval door Pronk.

Bij alle incidenten was er toch wel een stemmetje in mijn achterhoofd wat Verdonk ergens gelijk gaf: “Die Pasic is toch wel een geraffineerde bitch”, of “als illegalen naar de media stappen om een zielig beeld over zichzelf op te roepen, dan heeft Verdonk in ieder geval moreel gezien het recht om daar iets tegenover te plaatsen.” Zelfs toen Pronk haar uitzetbeleid met deportatie door de nazi’s vergeleek, dacht ik: “dit gaat wel heel ver. Ze is immers niet op vernietiging uit.” (een nuancering die Huub Oosterhuis gisteren wel maakte, maar hem alsnog een aanklacht van de IND opleverde).

Maar wat Rita nu voorstelt is iets wat niet zozeer vanwege medemenselijkheid onze sterkste afkeuring verdient, maar iets dat ons in onze rechtstaat raakt. Wat is het geval: in de afgelopen periode heeft de Commissie Gelijke Behandeling een aantal uitspraken gedaan in het voordeel van moslims die zich niet volgens “Nederlandse normen en waarden” (whatever that may be) willen gedragen. Dus wat zegt Verdonk: dan heffen we de commissie op. Hierbij gaat ze compleet voorbij aan de onderbouwing van de uitspraak, hetgeen je nog als “dom” zou kunnen kwalificeren, maar ze gooit er ook een principe mee te grabbel wat ons onderscheidt van landen met dubieuze leiders, namelijk dat het handelen van instanties getoetst kan worden door een andere onafhankelijke instantie. Nu was het nog slechts een commissie die als filter voor de rechtspraak moet dienen, maar wat doet mevrouw Verdonk als de rechter zelf dadelijk een uitspraak doet die haar niet aanstaat?

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we – uiteraard met toestemming – overnemen van andere weblogs, of via onze email binnenkomen. Hieronder een stuk van Obscura, die een stuk via de mail inzond.

Vorige week bereikte ons het bericht dat oud-minister Thom de Graaf is voorgedragen om burgemeester te worden van Nijmegen. De Graaf, u weet wel: die minister van D66 die verklaard voorstander is van een gekozen burgemeester. Met een bus trok hij door het land om ons erop te wijzen dat hij tegen benoemingen is en voor burgemeestersverkiezingen.
Diezelfde man, die ik altijd als integer heb beschouwd, heeft in een gesloten sollicitatieprocedure een brief gestuurd, achter gesloten deuren gesprekken gevoerd met een commissie van de gemeenteraad en laat zich nu voordragen als kandidaat van Nijmegen.

Dit is nu al de zoveelste D66’er die door de mand valt (zo hadden we laatst ook Lousewies die beloofde Pechtold te steunen en verkiesbaar te zijn als ze de interne verkiezingen zou verliezen, maar nu het zo uitkomt heeft ze toch besloten niet verkiesbaar te zijn).
Ik ben zelf tegen burgemeestersverkiezingen, maar hoe hypocriet kun je zijn om als Thom de Graaf je te laten voordragen door een vertrouwenscommissie? Jarenlang ergens tegen zijn, met een bus het land overtuigen dat het anders moet, maar na het ontslag toch profiteren van het volgens jou inferieure systeem van besloten sollicitaties.
Het is schaamteloos, en nog erger dan Wim Kok en zijn commissariaat bij een multinational. Kok maakte eenmaal een statement tegen “de cultuur van zelfverrijking” door commissarissen, maar Thom de Graaf beschouwde het gekozen burgemeesterschap als zijn kroonjuweel. Hij stapte er zelfs voor op als minister, toen zijn voorstel door Ed van Thijn werd getorpedeerd. Nu gooit hij al zijn principes over boord. En ik, gelovend in zijn integriteit en zelfs nog eens stemmend op zijn partij, ben een illusie armer. Voor de zoveelste keer bij D66.