‘Het etnische taboe’
COLUMN - Roepen dat er een etnisch taboe is in Nederland, nadat Geert Wilders gedoogkwast van een heus kabinet is geweest, is de gotspe van de eeuw tot nu toe. Ik wilde er eigenlijk geen woorden aan vuil maken, Joost Niemöller, maar als in een land een “Marokkanenprobleem” wordt besproken in de volksvertegenwoordiging, kun je nauwelijks meer van een etnisch taboe spreken.
Toch heb je wel een beetje gelijk, Joost. Op bepaalde etniciteiten berust in Nederland wel degelijk een taboe. Zo heb ik in de kranten heel veel gelezen over de gebeurtenissen in Haren, maar daarbij wordt nooit de etniciteit van de daders vermeld. Dat laten de politiek correcte media over aan de lezer – die mogen zelf raden wie daar de schuldigen waren. Zelfs voornaam plus initiaal van veroordeelde relschoppers wordt niet vermeld. U moet het hebben van de foto’s. Tsja. Dat kunnen natuurlijk net zo goed Polen zijn, toch?
Wat actueler is het SNS-schandaal. En kijk, er is iemand gearresteerd: Buck G. De Telegraaf, bekend om haar welhaast verkrampte politieke correctheid als het gaat om etniciteit, vermeldt er niets bij. We moeten gissen uit welke cultuur deze verdachte van het betere graaiwerk afkomstig is. Misschien heet hij wel Buck Green en is het zo’n Amerikaanse graaiert, en misschien wel Buck Groenhof. Een Vlaming natuurlijk! Het zou zomaar kunnen, de krant maakt ons niets wijzer.