Wir sind alle politiker – bijdrage in het kader van het weekendintellectualisme.
Vrijwel alle partijen stellen in hun verkiezingsprogramma’s fikse bezuinigingen voor op de overheid. Dat doen ze voornamelijk om hun financiële huishoudboekje op orde te krijgen. Hoe realistisch de voorstellen zijn is maar de vraag. Kun je werkelijk miljarden euro’s besparen zonder consequenties voor de dienstverlening door de overheid? Fundamentelere kritiek kwam van de kant van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid, de WRR.
De auteurs betoogden dat in het merendeel van de hervormingsvoorstellen de overheid wordt geportretteerd als een uitvoeringsmachine die vooral efficiënt moet werken en die niet meer moet doen dan strikt noodzakelijk is. Het lijkt alsof de aandacht voor het doen de noodzaak van het denken verdringt. Dat de overheid ook een voorname rol heeft in het agenderen en onderzoeken van maatschappelijke problemen, verdwijnt uit het zicht. En dat terwijl de problemen waarmee de overheid te maken heeft, juist complexer worden. “Wij pleiten daarom voor een visie op politiek waarbij de maatschappelijke problemen het uitgangspunt zijn. In zo’n visie is politiek een manier om maatschappelijke leerprocessen vorm te geven. Onderken dat van ervaringen moet worden geleerd, dat alvorens oordeelsvorming en afgewogen besluitvorming plaatsvindt ruimte nodig is voor wikken en wegen.” schrijft de WRR. Dat was prikkelend genoeg om het rapport eens ter hand te nemen.
