Er zijn mid-term elections in de VS vandaag. Een derde deel van de senaat, het hele huis van afgevaardigden en een bijna alle governors worden gekozen. Na de overwinning van Obama in 2008 is dit de eerste echte test voor hem. In de peilingen staan de democraten er slecht voor. Veel hangt af van de opkomst. Hoe teleurgesteld is men en wat doet men er mee. En hoeveel theemutsen krijgen we nu aldaar? Neem er eentje van het huis en geef uw reactie op de uitslagen. Alhier een mooi overzicht om in de gaten te houden. Vanaf 23:00 uur verwacht men de eerste uitslagen vanaf de oostkust. Het kan wel tot in de ochtend duren voordat alles bekend is.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Verlies in de midterms wordt de redding van Obama en zijn herverkiezing.
Obama heeft het zwaar als president. Voor links en liberal in de Verenigde Staten is de teleurstelling groot dat zijn “Hope and Change” nog niet heeft opgeleverd wat zij hoopten. Voorlopig hebben velen van hen het gevoel dat Yes we can is omgeslagen in M’kay, I’ll try. Vooral de maar voortdurende oorlog is Afghanistan, inclusief een uitbreiding van de troepenmacht, is een doorn in het oog van linkse Amerikanen.
Voor rechts in de V.S. is alles wat Obama doet natuurlijk een aanleiding om te roepen dat hij een extreemlinkse engerd is. De Republikeinen hebben vanaf dag één alles wat ze maar konden dwarsbomen, gedwarsboomd. Vaak gepaard gaand met bizarre en extreme retoriek, zeker sinds de opkomst van Theefeestgangers. Retoriek die weinig met de realiteit te maken heeft en alles met angst. Obama is nog steeds populairder dan Reagan in 1982 of George H. Bush in 1992, waarbij zeker de tweede het slachtoffer was van een veel mildere economische teruggang.
De Republikeinen hebben deze midterms tot een soort referendum gemaakt met zoals Clinton zei het volgende thema: “let’s make this a referendum on everything that’s bothering you about life right now”. De onvrede is groot, maar gaat feitelijk niet over Obama of zijn beleid, maar over de zwaarste economische crisis sinds de jaren 30. Niet geheel verassend verloren Franklin D. Roosevelt en de Democraten bij de midterms in november 1938 ook extreem: 6 zetels in de senaat en 73 in het congres. FDR werd twee jaar later wel met 55%(!) van de stemmen herkozen.
Dit is een gastbijdrage van Güven Erkaslan (@erkaslan), meer is op zijn eigen blog te lezen.
De Amerikaanse realiteit
Tweehonderd jaar lang zijn er miljoenen mensen, uit alle wereldhoeken, met diverse culturen, geloven, sociale achtergronden en talen, naar Amerika gegaan. Wie de integratie van deze migranten nader beschouwt komt tot de conclusie dat er enkele impulsen achter deze beslissingen zitten: deze migranten kwamen niet om op te gaan in de Amerikaanse samenleving, maar zochten een beter leven. Ze bleven hun oude taal spreken, behielden hun oude gewoontes en geloven en droomden elke dag opnieuw van terugkeer. Hun kinderen –de tweede generatie- koesterden niet meer naar het land van herkomst, maar groeiden op met één been in de oude cultuur en een been in de nieuwe. Dit leidde tot problemen.
De tweede generatie deed het altijd beter dan de eerste generatie migranten. Zij werden uiteindelijk onderdeel van de Amerikaanse samenleving: spraken namelijk goed Engels, vluchtten naar de Amerikaanse VINEX-wijken en begaven zich in de Amerikaanse netwerken en zijn gaandeweg succesvol geworden op de arbeidsmarkt. Kortom, na twee of drie generaties waren de kinderen van de eerste generatie immigranten volledig geïntegreerd, wat wij toe moeten juichen. Dit laat zien dat deze mensen meedoen in de Amerikaanse samenleving, participeren zich in het politieke, sociale, culturele leven en trots zijn op hun identiteit, niet zomaar Amerikaans maar: joods-Amerikaans, Russisch-Amerikaans, Italiaans-Amerikaans of Chinees-Amerikaans.
Rond 1840 ging het fout toen er complottheorieën in het leven werden geroepen dat Duitse en Ierse katholieken die vanuit Rome de opdracht zouden hebben gekregen om de Amerikaanse samenleving te overheersen en over te nemen. Ook was het ‘gebruikelijk’ dat Chinezen onmenselijk werden behandeld, Italianen gediscrimineerd werden, terwijl in 1942 de Japanse Amerikanen in kampen werden gestopt en joden van de Amerikaanse samenleving uitgesloten werden. Sommige verhalen zijn te vergelijken met wat er op dit moment in Nederland gebeurt, maar het is zeker niet zo erg als hoe het er in Amerika aan toe ging.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
“If we amplify everything, we hear nothing.”
Jon Stewart in zijn speech aan het eind van de rally to restore Sanity and/or Fear.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
