Even hoopten men in New Orleans dat het onderlopen van de stad na orkaan Katrina nog ergens goed voor was geweest namelijk het vernietigen van een destructieve exoot: de Formosan termieten. Deze insecten die sinds de Tweede Wereldoorlog de zuidkust van Amerika teisteren door met hun krachtige kaken houten gebouwen op te vreten zouden in het zoute water zijn weggespoeld en verdronken. Maar tot ieders stomme verbazing hebben de termieten het overleefd, soms zelfs in vallen die 3 meter onder water hebben gestaan... De taaie rakkers zijn nu wel enigzins in aantal teruggebracht maar de verwachting is dat ze in 2007 weer volop te keer zullen gaan op de historische oude huizen van de geplaagde stad. But Formosans, unlike native termites, can establish colonies in trees or buildings and probably fled to higher ground when Katrina's rains started, insect experts said. "I think they were in their own evacuation mode," said Ed Bordes, director of New Orleans' Mosquito and Termite Control Board. (Reuters)
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Enemy Combatants volgens Amerika, onschuldige vogeltjes volgens anti-Amerikanen. Terroristen volgens Cheney, naieve VMBO scholieren volgens anderen. De waarheid ligt vaak in het midden, maar soms ook aan de ene of aan de andere kant.
De Associated Press (AP) spande een rechtszaak aan tegen het Department of Defensie (DoD) van Amerika om de verslagen in te mogen zien van de Combatant Status Review Tribunal volgens de Freedom of Information Act (FOIA). In die verslagen staan ook de namen van 317 van de in totaal 490 gevangenen die op Guantanamo worden vastgehouden volgens het DoD. De Washington Post compileerde een eigen lijst van 450 namen aan de hand van persberichten, rechterlijke verslagen en informatie van familie leden.
Getuige A
Q: Vertel ons wie er met u mee reisde naar Afghanistan.
A: Met zijn tienen, mijn oma, zusters en broers.
Q: Kunt u ons vertellen waarom u vanuit Kazakhstan naar Afghanistan reisde?
A: In Kazakhstan is het moeilijk om werk te vinden. Je kunt er geen geld verdienen.
Q: U reisde naar Afghanistan om werk te vinden?
A: We hoorden dat je in Afghanistan te eten kreeg.
Q: Vond u de situatie in Afghanistan beter dan in Kazakhstan?
A: Het was geen zwaar leven. Ze brachten ons alles, zoals eten. Ik hielp een beetje in de tuin.
Verklaring gevangene Guantanamo:
“The head is immobilized by a strap so it can’t be moved, their hands are cuffed to the chair and the legs are shackled,” the notes quote Hassan as saying. “They ask, ‘Are you going to eat or not?’ and if not, they insert the tube. People have been urinating and defecating on themselves in these feedings and vomiting and bleeding”
Volgens de Amerikanen is dit “..not inhumane” en dus ook niet martelen.
Ik zie echter geen verschil met hoe de Chinezen het aanpakken:
“…kept her handcuffed in a painful position for a long period of time, tortured her with punitive force-feeding…”
En dat is nou precies wat de Amerikanen de Chinezen verwijten.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Samenlevingen die hun voetbalsterren rijk maken en hun wetenschappers arm zijn gedoemd.
Juan Enriquez in een interview over zijn boek “The Untied States of America: Polarization, Fracturing, and Our Future”