Tofik Dibi moet opstappen

Negen kinderen waren het in 1954 die na een uitspraak van het Hooggerechtshof (Brown vs, The Board of Education) in Little Rock toch naar een blanke school gingen. Bespuugd, uitgescholden, bedreigd. Ze liepen door de een menigte rednecks die elk moment tot lynchen zou kunnen overgaan. De foto’s van de kinderen die stuitten op bewapende reservisten, geflankeerd door gouverneur Faubus  van Arkansas gingen de hele wereld over. Met het juridische gelijk in hun rugzak waren ze daar zo verschrikkelijk ongewenst. Heel verstandige mensen spraken er schande van. Hannah Arendt, politiek theoretoca, vroeg zich af waar de ouders van de Little Rock Nine precies waren. Als er een politieke strijd moest worden gestreden, waarom, wilde Hannah Arendt weten, moet dat dan door deze kinderen worden gedaan? Wat is hartelozer: de blanke haat die uit de ogen van de racisten spoot of kinderen daar, uit principe, in alle eenzaamheid aan blootstellen? De parallellen gaan natuurlijk mank, maar de scene van de Little Rock Nine schoot mij te binnen toen ik Tofik Dibi’s samenvatting van het dossier-Mauro las: ‘Het was onze strategie om te komen tot een verblijfsvergunning voor Mauro. Dat is niet gelukt. We hebben gegokt maar helaas verloren.’ En in gedachten zag ik de kinderen lopen, met hun grote gelijk en het principiële standpunt van hun ouders op hun smalle schouders, door een haag van minachtende blanken die hen graag een lesje hadden geleerd. Liefst een definitieve les.

Door: Foto: copyright ok. Gecheckt 10-03-2022
Foto: copyright ok. Gecheckt 10-03-2022

Zijn allochtone rolmodellen echt nodig?

Allochtonen in de politiek: voor velen een teken van goede integratie van deze nieuwe Nederlanders. Zij houden zich ook niet meer alleen bezig met migrantenkwesties. Niet iedereen juicht deze ontwikkeling toe: wie moet anders opkomen voor de belangen van allochtonen, vraagt Enis Odaci van humanislam zich af.

Naar aanleiding van een artikel van emeritus hoogleraar Wasif Shadid in de Volkskrant is er enige beroering ontstaan over de rol van allochtone politici: moeten zij nu een actieve rol innemen in het islamdebat of staat het hun vrij zich niet (meer) te bemoeien met dit soort kwesties en moeten zij vooral op hun politieke daden worden beoordeeld?

Latif Hasnaoui (PvdA) schrijft in de Volkskrant dat islamitische politici niet voor hun eigen achterban opkomen en Zeki Baran (PvdA) stelt op Republiek Allochtonië dat politici zich juist gewoon moeten gedragen als elke andere (autochtone) politicus.

Wat opvalt is dat zowel Hasnaoui als Baran beide van de PvdA zijn. Was het niet de PvdA die tijdens de grote arbeidersmigratie uit Turkije en Marokko van eind jaren 60 en jaren 70 bekend stond als veilige politieke thuishaven voor de (overwegend islamitische) gastarbeiders in het nieuwe vreemde land? Dat er nu binnen deze partij twee stromingen bestaan zegt veel over het veranderde politieke landschap.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Detailpolitiek (5): detentieboten

Tegenstanders van een hard immigratiebeleid zien het als een van de ergste voorbeelden van de kilte waarmee illegalen worden ontvangen en de manier waarop hun rechten worden geschonden: illegalen die in gevangenissen wachten op hun uitzetting. Nederland bouwde er speciale detentieboten voor, waar illegalen afgescheiden van criminelen konden verblijven. Enige honderden illegale vreemdelingen konden op een dergelijke boot worden gehuisvest.

Deze boten blijken nu afgeschreven te zijn en dan komt de vraag: wat doe je ermee? Volgens een website over migranten op zee zullen de drijvende gevangenissen worden verscheept naar Griekenland, waar ze voor hetzelfde doel kunnen worden gebruikt.

Afgeschreven boten
Griekenland heeft een enorm migrantenprobleem en kan de boten dus wellicht gebruiken. Nergens wordt het bericht bevestigd, en dus stelde Tofik Dibi van GroenLinks er deze week Kamervragen over. Hij wil weten waarom deze boten in Nederland gesloten worden, en als we deze boten in Nederland ongeschikt vinden om vreemdelingen op te vangen, waarom dat wel in Griekenland kan. Waarom zou Nederland geen alternatieven aanbieden?

De antwoorden laten zich raden. Het kabinet wordt gedoogd door de PVV en dus is de kans klein dat het beleid ten aanzien van illegalen soepeler wordt. De kans is dus groot dat er minder illegalen vastgezet hoeven te worden, of dat er betere en goedkopere opties zijn dan de detentieboten. Deze zijn dus overbodig geworden. Het kabinet stuurt wel oude spullen naar Griekenland, maar komt niet met andere opties, omdat men zelf al fors moet bezuinigen. Dus overbodige boten naar Griekenland sturen, of niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Bestrijd hypocrisie niet met hypocrisie

Dion GrausDe politiek loopt in de val van de PVV. Ze verlaagt zich tot dezelfde retorische trucs die de PVV hanteert.

Tofik Dibi geeft in het programma Uitgesproken Dion Graus een veeg uit de pan. De PVV doet volgens Tofik Dibi liever iets voor aaibare dieren dan voor kinderporno-slachtoffers. Het is discutabel dat kinderporno wordt gebruikt in een partijpolitiek mediaoptreden tegen de PVV. Bestrijd de PVV inhoudelijk en niet retorisch.

De valse tegenstelling animal-cops of kinderporno-agenten brengt Dion Graus tijdens het programma aan het wankelen. Dion Graus moet het als een non-argument kwalificeren en hartstochtelijk pleiten voor meer kinderporno-agenten. De verbaal begaafde Tofik Dibi komt met deze suggestie tijdens de uitzending weg. Het is jammer dat Dion Graus zijn valse tegenstelling niet doorziet.

Iedereen zou zeggen dat bestrijding van kinderporno prioriteit krijgt als men moest kiezen uit twee kwaden. Inhoudelijk is het een valse tegenstelling. Als beide zaken evenveel prioriteit krijgen, kunnen de animal cops er komen én kan de kinderporno-sectie worden uitgebreid met rechercheurs. Dit gebeurt ook naar aanleiding van een debat in de Tweede Kamer. Buiten Dibi zal niemand betogen dat  ‘men geen prioriteit legt bij kinderporno‘ als er capaciteit wordt ingezet om illegaal buiten gezet vuilnis door te spitten op adresgegevens.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

‘Christenasielzoekers bedreigd door moslims’

De toegang tot een asielzoekerscentrum (Foto: COA)Aldus kopte De Telegraaf afgelopen dinsdagavond naar aanleiding van een uitzending van Uitgesproken EO, waarin werd bericht dat in veel asielzoekerscentra in Nederland christenen bedreigd of mishandeld zouden worden door vaak islamitische medebewoners. De EO baseerde zich op onderzoek van Stichting Gave. Verontwaardiging alom, men sprak er schande van, Joël Voordewind van de ChristenUnie nam het initiatief tot het stellen van Kamervragen en zie: een rel was geboren.

Onze kersverse minister van Immigratie en Asiel Gerd Leers zei het signaal uit de reportage serieus te nemen en het volledige onderzoek te willen lezen om te bekijken of en welke maatregelen nodig zijn. Daar zal hij dan snel mee klaar zijn, want het onderzoeksverslag is niet langer dan anderhalf kantje en er zijn flink wat kritische kanttekeningen bij te plaatsen.

Laat ik om misverstanden te voorkomen eerst melden dat het een indringende uitzending was, die mij raakte in mijn hart. Twee christelijke asielzoekers vertelden voor de camera hoe ze lastig werden gevallen, bedreigd met geweld en uiteindelijk moesten onderduiken om zich veilig te voelen. Dat is een lot dat ik niemand toewens, en al helemaal niet mensen die naar Nederland zijn gevlucht vanwege het geweld in hun eigen land. Terwijl ze zich hier veilig waanden, leven ze nu opnieuw in angst en moeten ze vluchten voor de daders vanwege hun geloof. Dat is dieptriest en het grijpt ongetwijfeld diep in hun leven in. Ik hoop dat de daders worden opgespoord en vervolgd.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Discriminatieonderzoek kapen doe je zo

U heeft het vast, net als ik, met enige schrik gelezen: ‘sterke toename discriminatie homo’s en Joden’ – een persbericht van het ANP (14/9) dat soms wat ingekort, maar verder vrijwel ongewijzigd werd overgenomen door alle nationale media (Telegraaf, NRC, Volkskrant, NU.nl). Ik vond het een verontrustend bericht, en met mij vele anderen. Kamerlid Tofik Dibi (GL) las het bericht ook, en twitterde prompt dat het nog maar eens liet zien hoe hard het nodig was om hatecrimes zwaarder te straffen. In principe had hij daarin niet ongelijk.

Het punt is alleen dat het niet waar is: er is helemaal geen sterke toename van discriminatie van Joden en homo’s – althans, dat niet een stijging die volgens de auteurs van het onderzoek waarneembaar is in de statistieken die door de politie zijn verzameld. Het persbericht van het ANP staat zo ongeveer haaks op de conclusies die de onderzoekers zelf trekken.

Laten we het onderzoek er eens bij halen (PDF). Zoals verwacht laten de statistieken inderdaad hogere aantallen zien, maar volgens de onderzoekers zijn die met name te wijten aan een veranderende manier van aangiftes registreren. Het aantal aangiftes wegens homodiscriminatie in Amsterdam, bijvoorbeld, is in 2009 lager dan in 2008 (70 om 78). De stijging zit hem met name in Rotterdam-Rijnmond, waar men door het nieuwe registratiesysteem op alle fronten meer discriminatie registreert, en in godbetert Zeeland. Zonder die regio’s is het aantal aangiftes gedaald. Buiten Roterdam-Rijnmond is de stijging in het aantal aangiftes wegens antisemitisme welgeteld tien – van 138 naar 148 (een stijging van 7%). Dat is nog steeds niet best, want het zou natuurlijk moeten dalen, maar het rechtvaardigt allerminst de kwalificatie ‘sterke toename’. Het persbericht meldt wel (ergens onderaan) dat het totale aantal aangiftes licht gedaald is, maar laat (bijvoorbeeld) onvermeld dat etnische discriminatie nog steeds veruit de grootste bron van aangiftes is, groter dan antisemitisme en homofobie samen, en dat er een duidelijke stijging is in de aangiftes van discriminatie wegens marokkaans zijn – in procenten (17% om 13%) zelfs groter dan de stijging van aangiftes wegens homodiscriminatie.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Hassan Bahara probeert een PVV’er te begrijpen

De volgende bijdrage is van schrijver / columnist Hassan Bahara. Zijn roman Een verhaal uit de stad Damsko verscheen in 2007 en gaat over een Marokkaanse jongen die opgroeit in Amsterdam. Bahara was gastredacteur van Propria Cures. Rapper Appa vroeg Bahara ooit om zijn biografie te schrijven. Bahara is overigens net zo islamitisch zoals Adolf Hitler een geslaagd kunstschilder was.

Hassan Bahara. Foto: Niels 't Hooft.

Anderhalve week geleden riep Tweede Kamerlid Tofik Dibi in de Volkskrant het PVV-electoraat op om het debat met hem aan te gaan over de toekomst van Nederland als multiculturele samenleving. Inmiddels zijn er op verschillende internetfora en op de site van de Volkskrant enkele replieken verschenen waaruit een redelijk coherent beeld gedestilleerd kan worden van een gemiddelde PVV’er. Gisteren las ik een bijdrage van ene Ronald Lermer op de opiniepagina van de Volkskrant. Laten we die brief eens nader bekijken.

Deze Ronald Lermer begint zijn bijdrage zeer sympathiek door Tofik Dibi te complimenteren voor het feit dat het Tweede Kamerlid de moeite neemt om zich direct tot de PVV stemmer te richten.

“Het is de eerste keer dat ik ervaar dat de PVV ter linkerzijde serieus wordt benaderd. Immers links zet Wilders chronisch af als xenofoob racistische maker van een filmpje en PVV stemmers als dikbuikige Tokkies.”

Het is wat onbeholpen verwoord, maar wat meneer Lermer natuurlijk bedoelt is dat de PVV eindelijk eens met het benodigde respect wordt bejegend door iemand van de vermaledijde Linkse Kerk. Normaal worden de PVV en G. Wilders bij het minste of geringste afgezet, maar nu krijgen ze eindelijk de kans om iets terug te zeggen zonder meteen van hun lunchgeld beroofd te worden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Beste Geert

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Ditmaal voor GroenLinks Kamerlid Tofik Dibi. Gisteren schreef hij een open brief gericht aan Geert Wilders in de Volkskrant. De brief is inmiddels ook al persoonlijk bij hem afgeleverd. Hieronder de brief.

Tofik Dibi (Foto: Arnoud Boer)Ik weet niet of jij er weleens last van hebt, maar ik voel me soms onbegrepen. Toen ik klein was had ik dat geregeld. En dan richtte ik me tot iemand of iets daarboven. Ik putte daar troost uit. Er werd naar me geluisterd en geen oordeel geveld. Ik werd ouder en die persoonlijke gesprekken met God, in mijn geval Allah, bleven mij kracht geven in goede en vooral slechte tijden.

Maar toen gebeurde er iets waardoor alles in letterlijk één klap veranderde. Extremisten pleegden een gruwelijke aanslag in naam van de Islam. Op 11 september 2001 zijn niet alleen vliegtuigen gekaapt, maar is ook mijn geloof gekaapt. Mijn persoonlijke relatie met de Islam devalueerde van de ene op de andere dag tot een veel bekeken youtube-filmpje. En mijn persoonlijke leven werd een doelwit van 1001 vragen. Vragen die mij daarvoor nooit waren gesteld. ?Wat vind jij eigenlijk van Osama Bin Laden?? ?Klopt het dat jullie vrouwen geen hand mogen geven.? ?Als je een zusje had zou ze dan uit mogen gaan of met een Hollandse jongen mogen thuiskomen?? ?Zeg eens eerlijk, er is toch echt iets mis met de Islam??

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Vorige