Vinyl is het nieuwe goud

Ik ben nooit een early adopter geweest. Pas onlangs schafte ik een Smartphone aan, na heel lang met een koelkast van Nokia te hebben rondgelopen. Naar volle tevredenheid overigens. Want bellen deed het ding uitstekend. Toen iedereen al lang en breed een pc in huis had staan, behielp ik mij nog met pen en papier. Pas na een reeks van zeer goedkope computers van inferieure kwaliteit durfde ik in 2006 de stap te maken naar een prestigieuze iMac. Mijn oude muziekinstallatie was de goedkoopste die ik kon vinden, een aanbieding. Geld had ik toen nauwelijks en die paar elpees die ik mij kon veroorloven rechtvaardigden de aanschaf van een dure stereoset bij lange na niet. Tot drie weken geleden. Bij het opruimen van de zolder vond ik een stapeltje oude elpees. Wegdoen of toch maar bewaren? Het historisch besef en mijn melancholisch verlangen naar vroeger wonnen het van mijn opruimdrift. Maar helaas. Niks meer voorhanden om de elpees fatsoenlijk af te spelen. Mijn Akai midiset had begin jaren negentig al de geest gegeven, En met de opkomst van de compact disc leek het aanschaffen van een nieuwe platenspeler en toebehoren mij pure geldverspilling.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: copyright ok. Gecheckt 24-10-2022

One spotify to rule us all…

Het lijkt alsof Spotify de muziekindustrie open breekt, maar dat zou nog wel eens schijn kunnen zijn, zegt Jaap-Henk Hoepman, onderzoeker aan de Radboud Universiteit Nijmegen in deze Engelstalige gastbijdrage (blog).

According to this post on TechCrunch, startups like Spotify that depend on premium licensed content have a fundamental problem: If they succeed, the content owners will jack up their licensing fees. But I think there is another problem, that affects us users in a big way, and that will essentially turn Spotify (or any other startup that happens to be even more succesful) into a monopoly.

The thing is this. In the old days, the carrier to distribute music to the consumer, i.e. the CD (or the LP), was standardised. We had one CD player, that could play all CDs, irrespective of the record company that our favourite artist happened to be signed up with. Things worked this way because used to buy CDs one at a time, released by different record companies.

We have tried to do similar stuff on-line with MP3 and the like. But with subscription-based services like Spotify thinks don’t work the same way. When I subscribe to Spotify, I get a Spotify player that I need to play the music I like. If I also want to listen to music available through Google Music, I need a different player. It’s like needing several CD players, one for each record company that happens to release CDs that you like. Clearly undesirable: you are not going to switch player whenever you want to listen to a different song.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Spotify spotgoedkoop?

Dit is de tweede gastbijdrage van Markus Schmid. Hij blogt zelf ook op Klimaatguru.

Spotify, de nieuwste online dienst voor muziekliefhebbers, is in een onstuimige opmars. Downloaden is out. Op Spotify staan nu al meer tracks op dan op iTunes, deze worden streaming aangeboden en zijn volkomen legaal te beluisteren. Het programma werkt fantastisch, nooit eerder was het zo makkelijk om alle muziek die je ook maar wilt op je PC binnen te halen.

Als muzikant kom ik een vreemde spagaat terecht. Aan de ene kant ontdek ik via Spotify met groeiend enthousiasme obscure jazzbands en kan ik ineens weer naar bijna vergeten opnames van Keith Jarrett luisteren.
Aan de andere kant is het verdienmodel voor de gemiddelde muzikant een regelrechte ramp. Waar je als liedjesschrijver door een albumdownload via iTunes nog $0,94 kon verdienen, levert het je op Spotify nog maar $0,00043 op als iemand je album van begin tot eind beluistert, zie deze infographic.

Gedachtenspel: Stel dat je als muzikant met je eigen muziek via Spotify een minimumloon van $ 1160,- (€ 950,-) zou willen verdienen. Je album zou dan 4,5 miljoen keer beluisterd moeten worden! De long tail theorie is mooi, maar dat soort getallen zijn niet direct voor een Nederlands jazzbandje weggelegd. Nostalgie van weleer: In de goede oude tijd zat je met het na optredens verkopen van 120 eigen beheer cd’s al op hetzelfde maandsalaris.

Om als indie-band je muziek op Spotify te krijgen moet je in zee met ‘aggregators’ als CDBaby of Orchid. Deze sturen je muziek cyberspace in en verdienen daarvoor het grootste deel van de opbrengsten. Je hebt totaal geen controle over wat er gebeurt. Alles verloopt anoniem, via internet, met bedrijven waarvan je niet eens weet waar ze zitten – laat staan dat je ooit een mens hebt gesproken. Dat probleem bestond natuurlijk al langer, Spotify is slechts de volgende stap op de eerder ingeslagen weg.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Zomerquote | Net zo erg als Pirate Bay

zomerquotes3“I would rather be raped by Pirate Bay than fucked up the ass by (Sony boss) Hasse Breitholtz and Sony Music and will remove all of my songs from Spotify pending an honest service.”

De Zweedse zanger Magnus Ugglla (contract bij Sony) windt zich op over het feit dat de muziekindustrie aandelen heeft in de (in Nederland nog niet te beluisteren) nieuwe muziekdienst Spotify, maar dat hij amper wat verdient aan het feit dat hij daar veel wordt beluisterd. De labels stellen hun eigen inkomsten veilig, maar verzaken nog altijd de artiesten te betalen voor wat uiteindelijk hun werk is.

Behind the music: The real reason why the major labels love Spotify

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Spotify: de iTunes-killer?

Spotify

Op GeenCommentaar hebben we regelmatig kritiek op de muziekindustrie. De rechtszaak tegen The Pirate Bay bewijst eens te meer dat de industrie een olietanker is die al lekkend niet van een andere koers wil weten. Maar soms zien we toch lichtpuntjes. En één van die lichtpuntjes is Spotify, een relatief nieuwe streaming-toepassing voor muziek op de pc.

Om een voorbeeld te geven van de immense hoeveelheid muziek die de applicatie ontsluit: op dit moment geeft Spotify 2.131.531 resultaten als je zoekt op muziek tussen 2000 en nu, en al deze nummers zijn met een muisklik te beluisteren, zo goed als zonder vertraging. Het systeem gebruikt daarvoor p2p-techniek, waarbij de door jou beluisterde nummers lokaal worden opgeslagen, zodat je ze niet steeds hoeft te downloaden. Tegelijkertijd wordt de muziek vanaf jouw pc weer ge-upload naar andere Spotify-gebruikers.

Het aanbod is niet alleen qua aantal imposant, maar ook heel divers. Goed, ze hebben niet alles, ik zocht bijvoorbeeld tevergeefs naar albums van The Knife en Vive La Fête, maar veel is er wel. Niet al te main stream bandjes als Caesar en The Madd waren bijvoorbeeld gewoon te vinden en direct te beluisteren.

Spotify hoopt geld te verdienen door af en toe reclamespotjes tussen de muziek door af te spelen en door abonnementen te verkopen. En voordat ik het vergeet, dit is allemaal legaal.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Lezen: Het wereldrijk van het Tweestromenland, door Daan Nijssen

In Het wereldrijk van het Tweestromenland beschrijft Daan Nijssen, die op Sargasso de reeks ‘Verloren Oudheid‘ verzorgde, de geschiedenis van Mesopotamië. Rond 670 v.Chr. hadden de Assyriërs een groot deel van wat we nu het Midden-Oosten noemen verenigd in een wereldrijk, met Mesopotamië als kernland. In 612 v.Chr. brachten de Babyloniërs en de Meden deze grootmacht ten val en kwam onder illustere koningen als Nebukadnessar en Nabonidus het Babylonische Rijk tot bloei.