Dwangmatige drammers, copy-paste profeten, mensen die totaal immuun voor feiten of waarheidsvinding lijken en in discussies op het internet enkel uit zijn op het framen van hun tegenstander. Hun favoriete onderwerpen zijn: klimaatverandering, islamisering en de Linkse Kerk in het algemeen. U kent ze vast wel. Wij ook, er is er zelfs eentje die we een permanente ban hebben moeten geven omdat zijn/haar aanwezigheid iedere zinnige discussie onmogelijk maakte. Je kan zulke mensen negeren of bannen. Maar de vraag waarom deze mensen dit gedrag vertonen blijft daarmee onbeantwoord. Het fanatisme doet soms vermoeden dat ze betaald krijgen en/of dat er een organisatie achter zit. Hoe houden ze het anders vol, want het gaat vaak om duizenden reacties op tientallen blogs en fora? De film (Astro) Turf Wars nam dit fenomeen onder de loep en wat bleek: in Amerika spenderen bedrijven miljoenen dollars aan het organiseren van fake burgerbewegingen. De Australische filmmaker Taki Oldham dook in de wereld van de Tea Party, klimaatontkenners en tegenstanders van de Health Care hervormingen. Stuk voor stuk lijken ze op het eerste gezicht authentieke grassroots bewegingen: boze burgers opgestaan uit de samenleving. Maar in werkelijk zijn het strak georkesteerde protesten waar bedrijven veel geld inpompen. Geen grassroots maar kunstgras dus, oftewel in het engels: astroturf. Onlangs bleek nog dat de financiering van de klimaatontkenningslobby acht maal het budget van de milieubeweging overschrijdt. (Astro) Turf Wars laat zien hoe toekomstige trollen worden geïnstrueerd hoe ze ‘polls kunnen fucken’ en internetdiscussies verstoren. “We manipulate the medium … that’s how you control the online dialogue” zo stelt een van de instructeurs en zo verzuipen wij in de propaganda, wordt echte democratie praktisch onmogelijk en groeit de plutocratie.