Bangladesh pakt militante moslims op

KSTn = Selectie uit recente KamerSTukken.

In het kader van Agenda Vitaal Platteland (MJP2) kreeg de kamer een hele reeks kaartjes van Nederland aangeboden. Die kaartjes moesten inzicht verschaffen in de verschillende groen- en recreatiegebieden. Heel leuk allemaal, maar ik heb er twee kaartjes uitgehaald die voor mij een aardig weergave zijn van verschillen in beleving van het groen in Nederland.

Het eerste kaartje geeft de zogenaamde nationale landschappen aan. Heel indrukwekkend, kennelijk ziet NL er prima uit:

Het tweede kaartje echter, geeft een meer gedetailleerde invulling van het werkelijke groen in NL. En dat komt al veel meer overeen met mijn beleving:

Zo zie je maar weer dat grote begrippen als “Het GROENE hart” in werkelijkheid heel anders tot uiting komen.
En toch ben ik tegen verder knibbelen aan dat Groene hart.

En ik ga weer over tot de orde van de dag.

NB: De links naar de kamerstukken wijzen naar een aparte site. Omdat het nog niet mogelijk is rechtstreeks te linken in Parlando, moeten we tijdelijk deze optie gebruiken. We wachten op een nieuw systeem. Meer informatie.

KSTn = Selectie uit recente KamerSTukken.

Geheel in lijn met de uitspraak dat een plaatje meer zegt dan duizend woorden hier een document dat in een paar pagina’s meer zegt dan de eindeloze kamerverhandelingen. Ik heb geen flauw idee waar het over gaat. Maar dat het een goede indruk geeft van de regeltjeszee lijkt me duidelijk. En daarmee is ook duidelijk dat er inderdaad van alles aan moet gebeuren. Want zo snapt bijna niemand er wat van.
(Volgens de Transponeringstabel Besluit prudentiële regels Wft komen regels NRpte 2002: 3, 4 van Wte 1995 en lagere regelgeving overeen met Artikel 1b van het besluit)

Lid Jan de Vries (CDA) stelt kamervragen over een punt dat mij best zorgen baart:
“Hoe verklaart u het toenemende aantal rechtszaken en schadeclaims van ouders tegen scholen?”
Kennelijk komt het tegenwoordig steeds vaker voor dat ouders scholen een rechtszaak aandoen als hun kind iets overkomen is. Een typisch verschijnsel, in mijn ogen, van een risico-mijdende maatschappij. In zo’n maatschappij mag niemand, dus ook een school, meer iets fout doen. En als dat toch gebeurt, dan is dat reden voor een rechtszaak. Een ontwikkeling die in de VS al veel langer gaande is.
En dat is een ontwikkeling die volgens mij leidt tot een overvoorzichtige, niet creatieve maatschappij. Want alle experimenten zijn onzeker en dus te vermijden. Zo kom je vast te zitten.
Maar goed, misschien maak ik dit punt wel wat groter dan het is.