(…)Het is terecht dat wij spreken over genocide, want de slachtpartijen uit die periode doen in gruwelijkheid en omvang niet onder voor wat er zich in Darfur en in Rwanda, Burundi en Bosnië afspeelde. Of het ook precies aan de volkenrechtelijke definitie van genocide voldoet, laten wij graag over aan juristen en historici. De rol van politici moet nu zijn om mensen tot elkaar te brengen en niet zoals al bijna honderd jaar gebeurt, een semantische discussie voeren over definities en woordkeuze, die de oplossing eerder verder weg dan dichterbij brengen. Hoe absurd ook in onze ogen, de Turkse overheid heeft het recht om het gebruik van de volkenrechtelijke term genocide te bestrijden.
De nummer twee van de PvdA-lijst, Albayrak, spreekt zich, samen met Europa-woordvoerder Timmermans, in de nieuwste editie van Trouw uit voor een genuanceerde benadering van de term genocide.
Veelgehoord argument in de onlangs ontstane ophef over de Armeense kwestie is (1)feiten kun je niet ontkennen (2)de genocide in Armenië is een feit dús (3)je kunt niet ontkennen dat de Armeense genocide heeft plaatsgevonden. Een feit is evenwel te constateren dat er een bepaalde hoeveelheid Armenen is vermoord. Genocide in se kun je echter niet constateren: het is een term die niet zozeer door zintuiglijke waarneming wordt ingevuld, alswel door belevingsaspecten, betekenisaspecten en de regels waaraan de gebeurtenis moet voldoen om genocide genoemd te worden.