SP verkiezingscongres, hard werken
Congresmoeheid was al toegeslagen na twee congressen. De derde was maar een halve dag. Maar zoals het gezegde gaat waren de laatste loodjes het zwaarst, het vierde congres.
De SP propt een congres in één dag, daar waar de meeste partijen twee dagen gebruiken. En het is voor driekwart inhoud, de rest is vermaak. Het congres liep van 10 uur ’s ochtends tot na achten ’s avonds. Je moet er maar zin in hebben.
De lokatie was wel aardig, het nieuwe muziektheater ’t IJ. De zaal was wel tot de nok toe gevuld.
De samenstelling van de congresgangers was wel beduidend witter dan bij de PVDA. Maar de leeftijdsverdeling was ongeveer hetzelfde, veel jonger dus dan CDA en VVD.
Dit keer heb ik wel twee maal kans gezien om een kandidaat kamerlid een van de vragen van jullie voor te schotelen. Allereerst Harry van Bommel. Uiteraard de vraag aan hem hoe het nu verder moet met de Europese Grondwet.
Nou, die moet in de prullebak blijven. En er hoeft ook geen “light” variant te komen. Als er al extra geregeld moet worden, bijvoorbeeld over de democratische sturing, dan via losse verdragen. Zolang het maar niet verder richting een federatie gaat. Voor de rest moeten er volgens Harry eerder dingen weggehaald worden bij Europa dan toegevoegd. Hij kondigde aan nog voor de verkiezingen met een notitie te komen.
Aan Renske Leijten mocht ik de vraag stellen wat ze zou doen als ze niet gekozen zou worden. Het onderwijs in was haar kort maar krachtige antwoord. Maar zou ze toch in de kamer komen, hoopt ze na vier jaar te kunnen zeggen dat ze echt iets gedaan heeft voor de jongeren. Die krijgen in haar ogen te weinig aandacht, mogelijk omdat ze toch niet kunnen stemmen.
