Elke week maakt GeenCommentaar ruimte voor een artikel van de satirische website de Speld! Nieuws zonder de 'feitish' van de reguliere media. De gisteren afgetreden SP-frontvrouw Agnes Kant reageerde vanochtend positief op een aanbod van ABN-AMRO om toe te treden tot de raad van bestuur. Ze vestigt daarmee een nieuw Haags record. Volgens critici is het een ?opvallende transfer?, maar volgens de socialiste en het staatsbedrijf is het ?een uitdagende en verstandige stap voor beide partijen?. ABN hoopt met Kant het graaiersimago in te ruilen voor dat van een ?eerlijke en menselijke bank?. Kant zegt een droom in vervulling te zien gaan nu zij eindelijk aan de slag mag bij een groot staatsbedrijf. Zalm laat in een gezamenlijke persconferentie weten ?verheugd? te zijn met de komst van Kant. ?We zijn altijd een eerlijke bank geweest, maar mensen zien dat nog niet zo. Nu hebben we iemand die onze oprechtheid symboliseert. En Kant is natuurlijk een echt mensenmens, altijd een brede glimlach op haar gezicht, met veel zelfrelativering. Dat is iets wat we hier wel kunnen gebruiken.? De ophef over de overstap begrijpt Zalm wel, maar hij noemt de toon van het debat ?overtrokken serieus?. ?We gaan van rode cijfers naar een rode bank,? grapt de liberaal.
Agnes Kant heeft het niet gehaald, en ook Balkenende lijkt nu onder vuur te liggen. Tijd voor een beetje Wisdom of Crowds: Haalt Balkenende de verkiezingen als partijleider en lijsttrekker?
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
In de landelijke peiling die de raadsverkiezingen vergezelden, leek de PVV spekkoper: van 9 naar 24 (+15). Dezelfde peilingen lieten echter ook iets anders zien. De grootste bestrijders van Wilders, D66 en GroenLinks, gingen samen van 10 naar 27 (+17). Logisch dat Wilders dit laatste liever negeert en de peiling als een opstap naar een machtsgreep in juni ziet. Maar zijn meest waarschijnlijke coalitiepartners, CDA en VVD, verliezen 12 zetels. Per saldo neemt de waarschijnlijkheid van een rechts kabinet niet significant toe.
De vraag is nu of Wilders zijn niveau weet vast te houden. De trend is namelijk neerwaarts. Rond de Europese Verkiezingen vorig jaar stond hij nog boven de dertig. De ogen zullen gericht zijn op zijn loopjongens in Almere. Daar is de PVV de grootste en zal ze dus het voortouw moeten nemen om een coalitie te vormen. Lukt dat niet, dan zal de partij dat voor de voeten geworpen krijgen tijdens de campagne: u krijgt niet eens een coalitie in Almere rond, hoe denkt u dat te gaan doen als u de grootste in het land wordt? Lukt het wel, dan moet de PVV een of meer wethouders leveren. Worden die gevonden, dan wordt het ook link voor Wilders, want wethouders doen sneller iets fout dan raadsleden.
Comfortabeler zit de PVV in Den Haag. Als tweede na de PvdA hoeft ze in principe niets en kan ze haar beleidsdoel om de anderen helemaal gek te maken, ter hand nemen. Dat is een rol die de partij meer past. Overigens is met zo’n onervaren ploeg de kans groter dat de gevestigde orde de nieuwkomers helemaal gek maakt met regels en procedures.
Of hij nou een goede directeur van ABN Amro is of niet, Wouter Bos moet op hoge toon het hoofd van Gerrit Zalm eisen. Als je ergens een mooie recht-links tegenstelling kan uitmelken, is het wel in het door vvd-ers gedomineerde Nederlandse bankwezen. Het is verkiezingstijd, potdorie!
Als de opkomst van Geert Wilders en Pim Fortuyn iets duidelijk hebben gemaakt, is het wel dat politiek niet meer over de inhoud gaat. Het gaat om imago en beeldvorming. Dus zoek je stemmenwinst, dan probeer je een politiek probleem te versimpelen en geef je een oplossing die in één zin beschreven kan worden. En, het allerbelangrijkst: je beledigt daarbij je politieke opponent door zijn oplossing als elitair, draaikonterig of onnozel weg te zetten, en hemzelf als corrupt.
Rechtse jongens en meisjes beheersen dat metier al heel lang. Hans Wiegel was er goed in, en Wilders, Verhagen en -in mindere mate- Rutte maken er gebruik van. Je hoeft als PvdA-bestuurder maar een partijgenoot voor te dragen voor een post, en het oorverdovende gekras uit de rechtse bankjes begint al.
Vreemd genoeg hebben linkse politici geen antwoord. De PvdA wil zo graag een verstandig, regeringswaardig imago neerzetten, dat het belerende vingertje wordt gevreesd.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
“I urge all Atlas readers in the UK and Europe to stand for the warrior Wilders. His fight is ours. He is the modern-day Churchill against the forces of darkness.” (Pamela Geller, de gekste blogger allertijden)
De extreemrechtse Britse groepering English Defence League (EDL) marcheert vandaag speciaal voor Geert Wilders door de straten van Londen. Trouw supporter van de EDL is Pamela Geller, een van de vele Amerikaanse Wilders-fans en op internet ook bekend als ’the looniest blogger ever’. Over Geller, die blogt op Atlas Shrugs, lezen we meer op Loonwatch, een site die alle hilarische islamofobie op het internet inventariseert. Een korte samenvatting:
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Onderstaande analyse is van Mario en verscheen eerder op zijn eigen weblog.
De belangrijkste analyse van de eergisteren gehouden verkiezingen, is natuurlijk dat het onmogelijk is om deze gemeenteraadsverkiezingen zomaar te vertalen naar landelijke.
Dat is eigenlijk altijd al zo; de lokale partijen zijn samen namelijk de grootste partij (21%) en hun achterban is niet zo makkelijk weg te rekenen of bij een andere partij te plakken. Gisteren werd deze onmogelijkheid nog groter, vooral omdat de PVV, die duidelijk één van de winnaars is, slechts in 2 gemeentes meedeed. Vervolgens waren er ook nog in 10% van de gemeentes helemaal geen verkiezingen ivm gemeentelijke herindelingen, zodat iedere analyse niet zozeer gebaseerd is op de verkiezingsuitslag van gisteren, maar op de opiniepeilingen die tegelijkertijd gehouden zijn.
Dat de PVV zou winnen, kon na de verkiezingen voor het EP moeilijk een verrassing genoemd worden. Ook de andere winnaars (GL, D66) waren toen al zichtbaar, net als de verliezers (CDA, PvdA, SP). Toch is er wel degelijk iets veranderd; het CDA en de SP blijven verliezen, terwijl de PvdA zich herstelt. Bij de winnaars zien we ook iets dergelijks; de PVV blijft winnen, terwijl de winst van GL en D66 begint te verdampen.
Een zakenkabinet. Vanochtend opperde Elco Brinkman het nog maar eens in Goedemorgen Nederland. Een oplossing voor de deplorabele toestand van onze democratie? Een analyse.
Nu de politieke leiding van Nederland al jaren onstabiel is, klinkt de roep om een zakenkabinet steeds vaker. De meest potsierlijke van deze oproepen is wel die van Verdonk, waarbij ze zichzelf maar gelijk even een post toedicht. Helaas voor Verdonk bestaat een zakenkabinet uit apolitieke, ter zake kundige mensen, en zij valt onder geen van beide categorieën.
Hoewel de oproep van Verdonk als goedkoop opportunisme valt weg te zetten, is dat minder het geval voor de eerdere betogen van Pechtold en Van Mierlo, en SP-leider Jan Marijnissen. Deze stammen uit 2009, maar het is een idee dat eigenlijk om de zoveel jaar weer geopperd wordt. Zo speelden ook Wiegel, Fortuyn (zie zijn boek Het zakenkabinet Fortuyn uit 1994) en Elco Brinkman (o.a. 2006) met het idee.
Dat die oproep steeds weerkeert duidt op problemen in het huidige bestel die blijven doorzeuren. Ten eerste is er een gebrek aan geloofwaardige leiders. Dat spreekt bijvoorbeeld uit de woorden van Jan Marijnissen:
De regering moet bestaan uit een zevental mannen en vrouwen die op basis van hun levenservaring, kennis, inzet en affiniteit met de publieke zaak het land integraal besturen. De uitvoering van het beleid moeten ze aan anderen overlaten.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
[qvdd]
“Bij een wisseling van de wacht is gewoon tijd nodig voor gewenning. Ik ben zestien jaar fractievoorzitter geweest. Dat scheelt veertien jaar met Kant. Ze moet een kans krijgen.”
De SP draaide beroerde gemeenteraadsverkiezingen en wordt in een landelijke peiling meer dan gehalveerd. Maar Jan Marijnissen staat vierkant achter Agnes Kant. Ook houdt hij de mogelijkheid open zelf lijsttrekker te worden bij de landelijke verkiezingen. Kun je nog vierkanter achter iemand staan?
In mijn lijstje met kamerstukken waar ik nog wat over wilde roepen, zat er eentje over het gaan toepassen van de wet BIBOB op de taximarkt. Maar toen ik gisteren las dat er nu ook al een andere uitbreiding van de toepassing van BIBOB in de maak was, moest ik dit stukje maar eens af.
Eerste even kort uitleggen wat BIBOB is. Het is een manier om bij vergunningverlening aan specifieke “ondernemers” te bepalen of die ondernemers niet mogelijk de onderneming zullen misbruiken voor criminele activiteiten. In de praktijk blijkt het trouwens ook wel handig te zijn als instrument om ongewenste ondernemers (bv legale prostitutie) buiten een gemeente te houden.
Er zijn twee punten waar ik moeite mee hebben in deze steeds verdergaande uitbreiding van de wet BIBOB. Ten eerste wordt het op deze manier voor mensen die een vlekje hebben steeds moeilijker om nog ondernemer te worden. Want wat volgt er op de taxi-branch? De cafetaria’s? De koeriers? Of maken we straks gewoon een wet BIBOB voor alle ondernemingen (banken als laatste neem ik cynisch aan)?
Ten tweede is het bepalen of iemand “gevaarlijk” is een rekbare mechanisme. Met het toenemen van de hoeveelheid gegevens over mensen (zie het privacy-dossier) zal Justitie steeds vaker iets vinden bij iemand waaruit men zou kunnen concluderen dat iemand “verdacht” is. Het begrip integriteit zal door opeenvolgende bestuurders steeds verder aangescherpt worden op basis van de mogelijkheden om een oordeel te vormen.
Zal het straks zo zijn dat alleen mensen die nooit iets verdachts gedaan hebben nog ondernemer, bestuurder of wat dan ook kunnen worden in dit land? Dat je geen burgemeester meer kan worden als je ooit een joint hebt gerookt? Dat je geen taxi-chauffeur kunt worden omdat je ooit je paspoort niet bij je had bij een preventieve fouilleeractie? Dat je geen cafetaria in Den Haag kunt beginnen omdat je ooit op een weblog staatsgevaarlijke uitspraken hebt gedaan?
De twee jaar geleden overleden Ryszard Kapuściński leek lange tijd tot de schutspatroon van de oorlogsjournalisten uit te kunnen groeien. Deze moedige Poolse reporter, die met bijna geen geld de Derde Wereld bereisde, was een ideaalbeeld voor vele jonge journalisten. Hij is beroemd geworden met zijn boeken over Afrika, bijvoorbeeld over het hof van Haile Selassie, en ook met zijn verslag van de val van de Sjah en van de de oorlog tussen El Salvador en Honduras. Zijn schrijfstijl en zijn morele oprechtheid waren nog niet eens zijn belangrijkste kwaliteiten. Hij is vooral beroemd om zijn adembenemend gebrek aan aandacht voor zijn persoonlijke veiligheid. Zijn boek over de oorlog in Angola is bijvoorbeeld doorspekt met citaten als ´De Zuid-Afrikanen stonden erom bekend dat ze alle Oost-Europeanen die ze tegen kwamen zonder aarzeling ter plekke doodschoten. Ik besloot ze maar eens op te gaan zoeken.´ Als lezer loopt het angstzweet je al over de rug. Kapuściński lijkt echter nergens last van te hebben.
Veel journalisten hebben een voorbeeld aan Kapuściński genomen, door zelf ook grote risico´s te nemen. GC´s ´eigen´ Olivier van Beemen liet zich bijvoorbeeld inspireren tot het maken van riskante reportages in de Parijse banlieues. Als Kapuściński niet bang hoeft te zijn voor het Zuid-Afrikaanse leger, zo zal hij gedacht hebben, dan hoef ik zeker niet bang te zijn voor een paar snotjochies in de voorsteden.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
