Plasterk pubert erop los

Verkeersveiligheids-organisatie 3VO meldt juichend dat het aantal verkeersdoden in het afgelopen jaar met 7% is gedaald.

‘Minister Karla Peijs, kabinet en Tweede Kamer moeten daarom nu met moed, durf en ambitie nog verder doorpakken,’ vindt voorzitter Bruno Bruins.

Tsja. Het is lekker makkelijk om te zeggen dat elke dode in het verkeer er eentje te veel is. Maar enig idee hoeveel het kost om drempels, verkeerslichten, nieuwe verkeersborden, fietsertunnels etc. aan te leggen? Het klinkt misschien bot, maar ergens moet je een grens trekken. We kunnen dat geld ook steken in zaken als kankerbestrijding, ontwikkeling van duurzame energie of lastenverlichting voor het groeiende aantal arme mensen in Nederland. Niks doorpakken. Aandacht verleggen naar belangrijkere zaken.

Eergisteren klaagde Balkenende terecht over het feit dat zijn woorden uit het verband werden gerukt betreffende zijn opmerking dat hij saai zou zijn.

Vandaag iets soortgelijks op de voorpagina van de Metro: “Jeugd: racisme oké” stond er. De ondertitel was “73 procent: land is vol”.
Mijn interesse was direct gewekt. Een verbazend hoog getal, namelijk.

Ik lees verder en wat blijkt? Dit alles baseert de verslaggever van Metro, Jochem Geerdink, op een opiniepeiling. In deze peiling was één van de vragen “Mag je zeggen dat Nederland vol is?”. Hierop antwoorde 73% van de ondervraagden bevestigend. Maar wat kan je concluderen uit deze uitslag? In ieder geval niet dat deze 73% racisme “oké” vindt. En daar ging het onderzoek ook helemaal niet over. Het onderzoek ging over vrijheid. Vrijheid van meningsuiting en godsdienst bijvoorbeeld.

Ikzelf vind ook dat je moet kunnen zeggen dat Nederland vol is. Ik ben het daar echter niet mee eens. Maakt dit mij een racist? Nee, dit maakt mij een aanhanger van de vrijheid van meningsuiting. Maar dankzij deze reporter denken honderduizenden Nederlanders nu dat de jeugd racistisch is.

Mooi gedaan, Jochem! Is dit typerend voor de Nederlandse journalistiek in het algemeen of alleen voor “kwaliteitskranten” als de Metro?

Afgelopen vrijdag is voormalig vriendin (in platonische zin) van Theo van Gogh en Metro columniste Ebru Umar voor haar huis in Amsterdam mishandeld door twee vermoedelijk Marokkaanse jongens. Treurig natuurlijk. Burgemeester Cohen sprak haar voicemail in om te laten weten dat hij het incident “onacceptabel” vond. Niet de meest mooie manier om iemand een hart onder de riem te steken, maar toch niet onsympathiek.

En hoe reageert Umar hierop?

“Maar wat vindt hij onacceptabel? Mijn columns of het gedrag van die Marokkanen?”

Ze stelt Cohen aansprakelijk voor wat er gebeurd is en eist excuses van hem. Ze verwijst hierbij naar een voorval in Paradiso, begin 2005. Daar zou Cohen gezegd hebben “mevrouw Umar, u hoeft hier niet te wonen als het u niet bevalt”.

De reactie van Ebru Umar is ronduit sneu. Iemand beschuldigen omdat hij ruim een jaar geleden iets heeft gezegd is erg vergezocht. Het klinkt alsof zij dit incident wil gebruiken om een persoonlijke vete met de burgemeester uit te vechten. En dat je in deze situatie op het idee komt dit te doen zegt denk ik wel wat over je.

Bron: Artikel in de Metro

De volkskrant heeft gekeken naar de effecten van de vorig jaar januari ingevoerde legitimatieplicht. Wat blijkt? De wet wordt vooral gebruikt als “boete-verdubbelaar” bij kleine vergrijpen zoals wildplassen en fietsen zonder licht.
De wet was bedoeld om de veiligheid te vergroten, de criminaliteit efficiënter aan te pakken en vergeet vooral niet het bestrijden van terrorisme.
Tot nu toe zijn er ongeveer 80.000 bekeuringen uitgedeeld die de staat gezamelijk een warme 3,8 miljoen euro hebben opgeleverd.

En hoeveel criminelen en terroristen zijn er gepakt? “Het Openbaar Ministerie zegt geen voorbeelden te kennen van ernstige delicten die op grond van de nieuwe wet zijn voorkomen”.

Fantastisch, mijn vriendin haar fiets wordt gestolen en ze mag geen aangifte doen “omdat het nu te druk is” (waarbij iemand van achter vraagt hoe die persoon zijn koffie wil) en een collega krijgt zijn door junks gestolen tas niet terug omdat de politie niet mee wil gaan naar de plek waar hij weet dat de dieven zitten. De reden: het is lunchpauze. Logisch toch? Maar mooi wel iemand die slechts een lichte overtreding begaat om onzinnige redenen een dubbele boete geven met een wet in de hand die daar helemaal niet voor bedoeld is.

In 2008 wordt de identificatieplicht geëvalueerd en er zal dan waarschijnlijk geconcludeerd worden dat deze heel goed werkt, waarna we er voor altijd aan vast zitten, ondanks dat Remkes recentelijk nog zei dat het maar eens afgelopen moet zijn met het “burgertje pesten”.

Te veel jongeren kiezen voor een studie omdat deze “leuk” is in plaats van omdat deze later goede kansen op een baan biedt.

Ikzelf verbaas me ook al tijden over het aantal studenten psychologie, vrijetijdskunde en journalistiek, ondanks het gebrek aan kansen op de arbeidsmarkt. Het gaat hier om zogenaamde “leuke” studies. Vaak niet al te zwaar, maar wel interessant en goed voor de eigen geestelijke ontwikkeling. Helaas denkt de arbeidsmarkt daar anders over en neemt deze mensen alleen maar aan als ze niet anders kunnen (bij bijvoorbeeld een tekort).
Een numerus fixus op deze opleidingen is volgens mij dan ook een goed idee. Bij deze studies is het namelijk goed te voorspellen of en hoeveel vraag er straks is naar arbeidskrachten.

Als je bent uitgeloot mag je zo’n studie natuurlijk wel doen, maar dan financier je hem zelf maar.

De universiteiten en hogescholen zijn het hier uiteraard niet mee eens, want een overschot nu kan in de toekomst snel omslaan naar een tekort. Denk aan de IT waar een jaar of vier geleden niemand een baan kon vinden en waar je als beginneling nu weer voorzichtig salariseisen kan stellen.

Deze instellingen hebben natuurlijk maar één belang, en dat is het afleveren van zoveel mogelijk nieuwe bachelors en masters. Hun redenatie houdt dan ook geen stand. Fluctuerende tekorten zijn grotendeels te wijten aan het cyclische karakter van de markt.
Daarbij kunnen overschotten en tekorten elkaar snel afwisselen. Maar de vraag naar afgestudeerde psychologen en vrijetijdswetenschappers zal met een aantrekkende economie nooit gigantische vormen aannemen.